Reklama

Bez prawa nie ma praw

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Prawo kanoniczne jest terminem technicznym używanym w podwójnym znaczeniu. W pierwszym - jest zespołem norm, jakimi rządzi się Kościół katolicki, spośród których część jest pochodzenia Bożego, a część kościelnego. Zebrany został przede wszystkim w Kodeksie Prawa Kanonicznego z 1983 r. W drugim znaczeniu prawo kanoniczne jest dyscypliną naukową, zwaną kanonistyką, oznaczającą metodyczne, logiczne i systematyczne poznawanie ustaw kościelnych.

Prawo kanoniczne

Reklama

Realizacja obydwu znaczeń, czyli procesy stosowania i poznawania prawa, w dużej mierze zależy od nauczania, sposobu wykładania tej dziedziny wiedzy i od powagi studiów kanonistycznych. Nie można pominąć także historycznego wkładu prawa kanonicznego w europejską kulturę prawną oraz akceptacji autonomicznego, kościelnego porządku prawnego przez współczesne państwa i społeczność międzynarodową. Prawo kanoniczne, jako dyscyplina naukowa, wykładane jest w ośrodkach uniwersyteckich całego świata, nie tylko na uczelniach kościelnych, ale także państwowych. W Katolickim Uniwersytecie Lubelskim Jana Pawła II studium prawa kanonicznego funkcjonuje od początku jego istnienia. Od 1918 r. wychowuje i kształci polską młodzież, spośród której wiele osób, takich jak kard. Stefan Wyszyński, należy do grona jego wybitnych absolwentów. Dlatego też należy „rozumieć i (…) kochać prawo kanoniczne, biorąc pod uwagę jego istotną konieczność i formy praktycznego zastosowania: społeczeństwo bez prawa byłoby społecznością pozbawioną praw. Prawo jest warunkiem miłości” (Benedykt XVI, List do seminarzystów, 18 października 2010 r.).

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Konkurs kanonistów

Nie inaczej jak tylko z miłości do prawa kanonicznego można odczytywać ideę, jaka kierowała organizatorami drugiej edycji Ogólnopolskiego Konkursu Prawa Kanonicznego, jak również studentami - zawodnikami biorącymi w nim udział.
Tegoroczny finał konkursu odbył się 21 marca 2012 r. w Auli Jana Pawła II Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. Reprezentacja Instytutu Prawa Kanonicznego na Wydziale Prawa, Prawa Kanonicznego i Administracji KUL-u, w składzie: Magdalena Lenart, Sylwia Tyl, Paweł Zając, zajęła pierwsze miejsce, tym samym powtórzyła sukces sprzed roku. W klasyfikacji indywidualnej spośród wszystkich uczestników biorących udział w konkursie zwycięstwo odniosła studentka KUL-u - Magdalena Lenart, drugie miejsce zajął Paweł Zając (KUL), trzecie - Grzegorz Marciniak (UKSW).
Organizatorami konkursu były: Wydział Prawa Kanonicznego UKSW, Koło Naukowe Cywilistów WPK UKSW oraz Koło Naukowe „Utriusque Iuris” WPK UKSW. Patronat nad konkursem sprawowali: Rada Prawna Konferencji Episkopatu Polski, Rektor UKSW, Dziekan WPK UKSW oraz Stowarzyszenie Kanonistów Polskich.
Uprawnione do udziału w konkursie były uczelnie państwowe oraz prywatne, prowadzące naukę prawa kanonicznego w randze katedry, instytutu lub wydziału, reprezentowane przez wyłonioną w drodze eliminacji na poziomie danej uczelni reprezentację, którą stanowili świeccy studenci oraz ich opiekunowie. Do finału zakwalifikowały się drużyny z następujących ośrodków naukowych: UKSW (Adrianna Rzeszot, Grzegorz Marciniak, Radosław Zawadzki, ks. dr hab. Henryk Stawniak, prof. UKSW - opiekun); Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie (Malwina Głażewska, Ewelina Rzeczuch, Joanna Rybicka-Ziarko, dr Justyna Krzywkowska - opiekun) oraz KUL-u (Magdalena Lenart, Sylwia Tyl, Paweł Zając, mgr lic. Anna Słowikowska - opiekun).

Finał konkursu

Materiałem obowiązującym podczas finału konkursu była Księga IV Kodeksu Prawa Kanonicznego - Uświęcające zadanie Kościoła: kanony wprowadzające oraz część I: Sakramenty (kan. 834-1165). Konkurs składał się z trzech etapów.
Największą liczbę punktów w klasyfikacji drużynowej uzyskała reprezentacja IPK KUL, zajmując tym samym pierwsze miejsce w II Ogólnopolskim Konkursie Prawa Kanonicznego, drugie miejsce zajęli studenci Wydziału Prawa Kanonicznego z UKSW, natomiast trzecie - studenci z UWM.
Organizatorzy konkursu wyznaczyli precyzyjne cele dla podejmowanego dzieła. Wśród nich wymienili: pogłębianie wiedzy z zakresu prawa kanonicznego, rozwijanie u studentów umiejętności rozwiązywania problemów, szerzenie świadomości prawnej oraz integrację środowisk akademickich. Dobrana na tegoroczną edycję problematyka sakramentów, przez które wyraża się i wzmacnia wiara, oddawany jest Bogu kult i dokonuje się uświęcenie człowieka, pozostaje w korelacji z papieskim wezwaniem: „Prawo kanoniczne jest ukierunkowane na zbawienie dusz i ma na celu przede wszystkim to, aby dzięki łasce Bożej, którą człowiek otrzymuje w sakramentach, ludzie żyli jako święci i jako święci umierali” (Pius XII, 24 czerwca 1939 r.).

2012-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Widziałam Pana i to mi powiedział

[ TEMATY ]

homilia

rozważania

źródło: wikipedia.org

Chrystus ukazuje się Marii Magdalenie, Aleksandr Andriejewicz Iwanow, 1834

Chrystus ukazuje się Marii Magdalenie, Aleksandr Andriejewicz Iwanow, 1834

Rozważania do Ewangelii J 20, 1. 11-18. <- KLIKNIJ

Środa, 22 lipca. Święto św. Marii Magdaleny.
CZYTAJ DALEJ

Świadectwo Marii Magdaleny jest pełne: „Widziałam Pana”

[ TEMATY ]

rozważania

Glossa Marginalia

Domena publiczna

Św. Maria Magdalena

Św. Maria Magdalena
Pieśń nad Pieśniami osiąga tutaj jeden z najwyższych szczytów całej księgi. Oblubienica prosi: „Połóż mnie jak pieczęć na twoim sercu, jak pieczęć na twoim ramieniu”. W świecie starożytnym pieczęć potwierdzała własność, chroniła i uwierzytelniała. Zostawiała znak, który każdy umiał rozpoznać. Prośba dotyka więc trwałości więzi. Serce oznacza wnętrze człowieka, jego pamięć i wolę. Ramię oznacza działanie. Miłość ma przeniknąć jedno i drugie: być obecna w sercu i w czynie. To przynależność przeżywana całą osobą, trwalsza niż chwilowe wzruszenie. Dalej pada zdanie: „Miłość jest potężna jak śmierć”. W ludzkim doświadczeniu śmierć sięga po każdego. Pieśń zestawia z nią miłość, by ukazać jej siłę i nieustępliwość. Kolejny obraz mówi o żarliwości nieustępliwej jak Szeol - o przywiązaniu, które obejmuje serce całe i niepodzielone. W samym środku wersetu pojawia się zwrot rzadki: „płomień Pański”. Hebrajskie słowo zachowuje skróconą postać imienia Boga. Miłość okazuje się więc ogniem, którego ostateczne źródło bije w samym Panu. Wielkie wody i rzeki nie zdołają jej zagasić. W Biblii wody oznaczają zwykle chaos i zagrożenie; tutaj przegrywają. Ostatnie zdanie odrzuca handel: miłości nie kupuje się za cały majątek domu. Hipolit Rzymski, autor najstarszego chrześcijańskiego komentarza do tej księgi, w szukającej Oblubienicy widział niewiasty, które o świcie biegły do grobu Jezusa. Orygenes odczytywał te słowa jako wezwanie do więzi obejmującej pamięć, wolę i wierność. Kościół słyszy w nich także miłość Boga do duszy i do Kościoła. Ten ogień pozostaje jedyny.
CZYTAJ DALEJ

Kłodzko: 80 lat nieprzerwanej adoracji Najświętszego Sakramentu

2026-07-22 20:35

[ TEMATY ]

Kłodzko

adoracja

Adobe Stock

Mniszki Klaryski od Wieczystej Adoracji w Kłodzku obchodzą 80-lecie przybycia do miasta sióstr wypędzonych ze Lwowa. Wraz z ich przyjazdem w 1946 r. rozpoczęła się w klasztornym kościele całodobowa adoracja Najświętszego Sakramentu, która trwa nieprzerwanie do dziś. Główne uroczystości jubileuszowe odbędą się 9 i 11 sierpnia.

Historia kłodzkiej wspólnoty rozpoczęła się 26 maja 1946 r. Tego dnia do kościoła i klasztoru przy obecnej ul. Waleriana Łukasińskiego przybyło ze Lwowa 29 Franciszkanek od Najświętszego Sakramentu, należących do zgromadzenia znanego obecnie jako Zakon Mniszek Klarysek od Wieczystej Adoracji.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję