19 września 1846 r. dwoje dzieci z przysiółka Ablandis, niedaleko wioski La Salette wypędziło bydło w góry na halę. Maksymin, 11-letni chłopiec, był ruchliwy i ciekawski, umiał zaledwie odmówić Ojcze nasz i Zdrowaś Maryjo. Melania, 15-letnia sierota, była milcząca, zamknięta w sobie, uciekała od ludzi. Podobnie jak Maksymin nie znała prawd wiary, podobnie też jak i on nie była jeszcze u Pierwszej Komunii Świętej. Tej pamiętnej soboty dzieci bawiły się na hali, zjadły skromny posiłek i w ciepłym wrześniowym słońcu posnęły. Zbudziwszy się zaczęły szukać krów, gdy nagle ujrzały wielką świetlaną kulę, w której siedziała płacząca Piękna Pani z twarzą ukrytą w dłoniach. Z lękiem dzieci podeszły bliżej i usłyszały słowa trudnej skargi: "Jeżeli mój lud nie zechce się poddać, jestem zmuszona puścić ramię mojego Syna. Jest ono tak mocne i tak ciężkie, że nie mogę już dłużej go podtrzymywać. Od jak dawna cierpię za was! Jeżeli chcę, żeby mój Syn was nie opuścił, muszę Go nieustannie o to prosić. W wy sobie z tego nic nie robicie! ( ...)".

Przez morze mgieł sączą się promienie słońca, padając blaskiem na ośnieżone szczyty Alp i dachy bazyliki. Ocienione mrokiem doliny napełniają się ciepłem, wonią kwiatów i ziół. Wraz z głosem dzwonów snują się wspomnienia z tamtych dni...

Było ich dwoje, Melania i Maksymin - pastuszkowie z La Salette. Wyrwani ze snu głosem serca, stają przed Piękną Panią - która płacząc powierza Swój ból i tajemnicę... Łzy żądają nawrócenia. Ociera się je Miłością i modlitwą, wybierając Boga, mimo nęcących propozycji świata... Wraz ze źródlaną wodą płynie ze szczytów łaska budząca wioski w wąwozach, stolicę Prowancji, Grenoble, Francję i świat... Słowa napomnienia Maryi lecą błyskawicą ze świętej góry " ...ogłoście wszystko Mojemu ludowi... Jeżeli się nawrócą błogosławieństwo napełni świat... gdy odejdą w stronę zła... kara...".

Wiadomość o Objawieniu się Matki Bożej dotarła do pasterza Grenoble bp. Philiberta de Bruillard, który wezwał dzieci na zeznania, zaczął zbierać fakty i raporty księży mówiące o nawróceniach, cudach, ożywionej religijności i o pielgrzymkach na Górę Objawienia. Skutkiem tego orzeka uroczyście w dniu 19 września 1851 r., a więc w pięć lat po wydarzeniu, że objawienie się Matki Bożej w La Salette jest pewne i niewątpliwe. Diecezja Grenoble przeżywa wiosnę - odrodzenie dusz.

Chcąc zapewnić posługę duchową pielgrzymom bp Bruillard w 1852 r. powołuje z grona kapłanów swojej diecezji Zgromadzenie Misjonarzy z La Salette. Święci również kamień węgielny pod budowę bazyliki na Górze Objawienia. Sam rezygnuje z urzędu biskupa diecezji udając się na ostatnie lata życia do klasztoru Sióstr Sacre Coeur w Montfleury k. Grenoble, gdzie umiera w 1860 r., w 95. roku życia. Jego serce zostaje wmurowane w ścianę prezbiterium bazyliki na La Salette, gdyż całe jego życie było miłością w służbie dla Pięknej Pani.

"...Jeżeli się nawrócą błogosławieństwo napełni świat... gdy odejdą w stronę zła... kara...". Niech te słowa zawieszone na strunach melodii budzą nas. Słyszysz... Maryja z La Salette prosi o Miłość... Wyśpiewaj życiem najpiękniejszą pieśń Ukrzyżowanej Miłości...