24 VI UROCZYSTOŚĆ NARODZENIA ŚW. JANA CHRZCICIELA
Iz 49, 1-6; Ps 139; Dz 13, 22-26;
Łk 1, 67; Łk 1, 57-66. 80.
25 VI Poniedziałek. Dzień powszedni
Rdz 12, 1-9; Ps 33; Hbr 4, 12;
Mt 7, 1-5.
26 VI Wtorek. Dzień powszedni
Rdz 13, 2. 5-18; Ps 15; Ps 25, 4b. 5;
Mt 7, 6. 12-14.
27 VI Środa. Dzień powszedni
Rdz 15, 1-12. 17-18; Ps 105;
J 15, 4. 5b; Mt 7, 15-20
albo: wspomnienie św. Cyryla Aleksandryjskiego, biskupa i Doktora Kościoła.
28 VI Czwartek. Wspomnienie św. Ireneusza, biskupa i męczennika
Rdz 16, 1-12. 15-16; Ps 106; 1 P 1, 25;
Mt 7, 21-29.
29 VI Piątek. Uroczystość Świętych Apostołów Piotra i Pawła
Dz 12, 1-11; Ps 34; 2 Tm 4, 6-9. 17-18;
Mt 16, 18; Mt 16, 13-19.
30 VI Sobota. Dzień powszedni
Rdz 18, 1-15; Ps: Łk 1, 46b-54;
Mt 8, 17; Mt 8, 5-17
albo: wspomnienie świętych Pierwszych Męczenników Świętego Kościoła Rzymskiego wspomnienie Najświętszej Maryi Panny w sobotę,

CZYTANIE Z KSIĘGI PROROKA IZAJASZA (Iz 49, 1-6)

Wyspy, posłuchajcie mnie! Ludy najdalsze, uważajcie! Powołał mnie Pan już z łona mej matki, od jej wnętrzności wspomniał moje imię. Ostrym mieczem uczynił me usta, w cieniu swej ręki mnie ukrył. Uczynił ze mnie strzałę zaostrzoną, utaił mnie w swoim kołczanie. I rzekł mi: "Tyś sługą moim, w tobie się rozsławię".
Ja zaś mówiłem: "Próżno się trudziłem, na darmo i na nic zużyłem me siły. Lecz moje prawo jest u Pana i moja nagroda u Boga mego. Wsławiłem się w oczach Pana, Bóg mój stał się moją siłą" .
A teraz przemówił Pan, który mnie ukształtował od urodzenia na swego sługę, bym nawrócił do Niego Jakuba i zgromadził Mu Izraela.
I rzekł mi: "To zbyt mało, iż jesteś mi sługą dla podźwignięcia pokoleń Jakuba i sprowadzenia ocalałych z Izraela. Ustanowię cię światłością dla pogan, aby moje zbawienie dotarło aż do krańców ziemi" .

Refren:Sławię Cię, Panie, za to, żeś mnie stworzył.
Przenikasz i znasz mnie, Panie,
Ty wiesz, kiedy siedzę i wstaję.
Z daleka spostrzegasz moje myśli,
przyglądasz się, jak spoczywam i chodzę,
i znasz moje wszystkie drogi.
Refren:Sławię Cię, Panie, za to, żeś mnie stworzył.
Ty bowiem stworzyłeś moje wnętrze
i utkałeś mnie w łonie mej matki.
Sławię Cię, żeś mnie tak cudownie stworzył,
godne podziwu są Twoje dzieła.
Refren:Sławię Cię, Panie, za to, żeś mnie stworzył.
I duszę moją znasz do głębi.
Nie tajna Ci istota,
kiedy w ukryciu nabierałem kształtów,
utkany we wnętrzu ziemi.
Refren: Sławię Cię, Panie, za to, żeś mnie stworzył.

CZYTANIE Z DZIEJÓW APOSTOLSKICH (Dz 13, 22-26)

W synagodze w Antiochii Pizydyjskiej Paweł powiedział:
"Bóg dał ojcom naszym Dawida na króla, o którym też dał świadectwo w słowach: ´Znalazłem Dawida, syna Jessego, człowieka po mojej myśli, który we wszystkim wypełni moją wolę´. Z jego to potomstwa, stosownie do obietnicy, wyprowadził Bóg Izraelowi Zbawiciela Jezusa. Przed Jego przyjściem Jan głosił chrzest nawrócenia całemu ludowi izraelskiemu.
A pod koniec swojej działalności Jan mówił: ´Ja nie jestem tym, za kogo mnie uważacie. Po mnie przyjdzie Ten, któremu nie jestem godny rozwiązać sandałów na nogach´.
Bracia, synowie rodu Abrahama i ci spośród was, którzy się boją Boga! Nam została przekazana nauka o tym zbawieniu".

Aklamacja:Alleluja, alleluja, alleluja.
Ty, dziecię, zwać się będziesz prorokiem Najwyższego,
gdyż pójdziesz przed Panem przygotować Mu drogę.
Aklamacja:Alleluja, alleluja, alleluja.

SŁOWA EWANGELII WEDŁUG ŚWIĘTEGO ŁUKASZA (Łk 1, 57-66. 80)

Dla Elżbiety nadszedł czas rozwiązania i urodziła syna. Gdy jej sąsiedzi i krewni usłyszeli, że Pan okazał tak wielkie miłosierdzie nad nią, cieszyli się z nią razem. Ósmego dnia przyszli, aby obrzezać dziecię, i chcieli mu dać imię ojca jego, Zachariasza.
Jednakże matka jego odpowiedziała: "Nie, lecz ma otrzymać imię Jan".
Odrzekli jej: "Nie ma nikogo w twoim rodzie, kto by nosił to imię". Pytali więc znakami jego ojca, jak by go chciał nazwać.
On zażądał tabliczki i napisał: "Jan będzie mu na imię" . I wszyscy się dziwili. A natychmiast otworzyły się jego usta, język się rozwiązał i mówił wielbiąc Boga. I padł strach na wszystkich ich sąsiadów. W całej górskiej krainie Judei rozpowiadano o tym wszystkim, co się zdarzyło. A wszyscy, którzy o tym słyszeli, brali to sobie do serca i pytali: "Kimże będzie to dziecię?" Bo istotnie ręka Pańska była z nim.
Chłopiec zaś rósł i wzmacniał się duchem; a żył na pustkowiu aż do dnia ukazania się przed Izraelem.