Reklama

Nowość Biblioteki "Niedzieli"

Dla dobra wspólnego

Niedziela Ogólnopolska 21/2001

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Nierozerwalność związku strony duchowej i materialnej natury ludzkiej decyduje o tym, że Kościół i państwo, posiadając autonomiczną dziedzinę uprawnień, spotykają się ze sobą w trosce o dobro osoby ludzkiej. Stąd rodzi się postulat rozwoju współpracy wzajemnej tych dwóch instytucji.
Obydwie społeczności są "w swoim zakresie najwyższe", a więc niezależne, ale ponieważ skupiają te same osoby, winna między nimi panować harmonia i współpraca. Takie rozwiązanie stosunku Kościoła do państwa przyjmowało chrześcijaństwo od dawna. Pojawia się ono w nauce Ojców Kościoła i papieży od pierwszych wieków chrześcijaństwa. Tak uczył św. Ambroży, św. Jan Chryzostom, św. Augustyn, papież Gelazy I. Mówili oni o "braterskiej" współpracy Kościoła i państwa, o współdziałaniu " jak ojciec i matka".
Do zdrowej współpracy Kościoła i państwa niezbędne jest prowadzenie dialogu. Jest on jednak możliwy jedynie przy spełnieniu kilku warunków, do których należą: dobra wola obydwu stron, zapewnienie równych szans powodzenia dialogu oraz dążenie do kompromisu zawierającego consensus.
W ten dialog Kościoła z instytucjami politycznymi wpisuje się najnowsza publikacja znanego wykładowcy nauki społecznej Kościoła, rektora Seminarium Duchownego Ojców Paulinów w Krakowie, duszpasterza i cenionego prelegenta, o. Jana Mazura - "Politologia chrześcijańska" . Wydana została w Częstochowie jako 118. tom serii Biblioteka "Niedzieli" . Książka ta jest uporządkowanym wykładem chrześcijańskiego sposobu myślenia o polityce, partiach, demokracji, państwie, wyborach i kulturze politycznej.
Kościół w państwie może przyczyniać się do usuwania krzywd i niesprawiedliwości społecznych oraz troszczyć się o porządek i pokój społeczny. Czyni to środkami odmiennymi niźli państwo, które posługuje się prawem. Kościół opiera się na normach moralnych. Encyklika Mater et Magistra mówi o podwójnym darze, który Kościół winien zapewnić światu: jest nim dar nauczania społecznego i dar społecznego działania. Jednak, jak podkreślił Jan Paweł II w czasie spotkania z przedstawicielami władz państwowych Polski 2 czerwca 1979 r.: "Kościół dla swojej działalności nie pragnie żadnych przywilejów, a tylko i wyłącznie tego, co jest niezbędne do spełnienia jego misji".
Sobór Watykański II przyznał państwu prawo do regulacji swobód religijnych. W Deklaracji o wolności religijnej Dignitatis humanae czytamy, że "społeczeństwu cywilnemu przysługuje prawo do bronienia się przeciwko nadużyciom, jakie mogłyby się pojawiać pod pretekstem korzystania z wolności religijnej (...) musi się to jednak dokonywać nie w sposób arbitralny, ani nie przez niesprawiedliwe sprzyjanie jednej tylko ze stron, ale wedle norm prawnych, dostosowanych do obiektywnego porządku moralnego" (DWR 7). Aby ta obrona była skuteczna, należy wpierw poznać mechanizmy rządzące funkcjonowaniem instytucji politycznych. Publikacja o. Jana Mazura czyni to w sposób kompetentny i przystępny, przez co może stać się dobrym podręcznikiem wiedzy społecznej dla oddziałów Akcji Katolickiej, stowarzyszeń i organizacji katolickich oraz wszystkich zainteresowanych społecznym życiem swego kraju. Nie jest to jednak publikacja w jakikolwiek sposób "partyjna" - w sensie propagowania określonej opcji politycznej. W tym zakresie problemowym o. Jan Mazur pozostaje wierny istotnym założeniom Magisterium Kościoła. W tym duchu także przemawia do czytelników Politologia chrześcijańska o. Jana Mazura.

Książkę można zamawiać pod adresem: Redakcja Tygodnika Katolickiego "Niedziela", ul. 3 Maja 12, 42-200 Częstochowa, tel. ( 0-34) 365-19-17, fax (0-34) 366-48-93.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2001-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Od stycznia e-Doręczenia podstawowym sposobem przekazywania pism przez urzędy

2026-01-01 07:48

[ TEMATY ]

abp Tadeusz Wojda SAC

listy

abp Tadeusz Wojda

laciatek/Fotolia Fotolia

1 stycznia system e-Doręczeń stał się podstawowym sposobem doręczania pism, co oznacza, że wielu spraw nie można załatwić już przez ePUAP. 31 grudnia 2025 r. dla większości podmiotów publicznych, w tym urzędów, skończył się okres przejściowy we wdrażaniu e-Doręczeń.

Zgodnie ze znowelizowaną ustawą o doręczeniach elektronicznych do 31 grudnia 2025 r. obowiązywał okres przejściowy we wdrażaniu e-Doręczeń, czyli czas na dostosowanie się do zmian.
CZYTAJ DALEJ

Na ten Nowy Rok

Niedziela przemyska 51/2002

Krzysztof Świderski

W Nowy Rok od świtu po kolędzie chodzą "szczodraki-szczodroki" składając mieszkańcom życzenia pomyślności, dostatku i zdrowia. Kiedyś gospodynie obdarzały ich małymi bułeczkami - "szczodrokami" wypiekanymi z pszennej mąki. Starsi chłopcy chodzili po kolędzie z "drobami" (okolice Sieniawy). Przebierali się w kożuchy odwrócone włosiem na zewnątrz lub okręcali się słomianymi powrósłami. Na twarze zakładali malowane maski. Często kolędowali w towarzystwie muzykantów. Obdarowywano ich miarką zboża lub drobnymi kwotami pieniężnymi. "Szczodroki" i "droby" śpiewali kolędy i składali rymowane życzenia: "Na szczęście, na zdrowie, Na ten Nowy Rok. Oby wam się urodziła kapusta i groch, Ziemniaki jak pniaki, Reczki pełne beczki. Jęczmień, żyto, pszenica i proso, Żebyście nie chodzili gospodarzu boso". Dawniej we wsi Nienadowa po szczodrokach chodzili dwaj parobcy przebrani za stary i nowy rok. Inscenizowali oni odejście starego i przybycie nowego roku, posługując się następującym tekstem: Stary rok: "Jestem sobie starym rokiem, Idę do was smutnym krokiem, Przynoszę wam nowinę, Że się stary rok skończył, A nowy zaczyna". Nowy rok potwierdzał to słowami: "Jestem sobie nowym rokiem, Idę do was śmiałym krokiem, Przynoszę wam nowinę, Że się stary rok skończył, A nowy zaczyna". Wynagrodzeni podarkiem lub poczęstunkiem śpiewali: "Wiwat, wiwat, już idziemy, Za kolędę dziękujemy. Przez narodzenie Chrystusa Będzie w niebie wasza dusza". Natomiast we wsi Słonne z życzeniami po szczodrokach chodziły dzieci i zbierały datki na ołówki szkolne. Z życzeniami po domach chodzili też starsi gospodarze, rozrzucając po podłodze ziarno pszenicy, owsa jęczmienia, co miało zapewnić im urodzaje. My także nie zapominajmy o noworocznych życzeniach. Niech "szerokim strumieniem" płyną z naszych serc.
CZYTAJ DALEJ

Św. Charbel - Radykał Bożej Miłości

2026-01-01 21:51

[ TEMATY ]

św. Charbel

św. Charbel Makhlouf

Vatican Media

św. Charbel

św. Charbel

Mówiono o nim, że był jak Księżyc wśród gwiazd. Prowadził niedościgły ascetycznie tryb życia. Jego szczególna zażyłość z Bogiem przejawiała się już za życia, ale najszerzej ujawniła się po śmierci. Dziś jest jednym z najbardziej znanych świętych w Kościele katolickim.

Choć od śmierci św. Szarbela mija w tym roku już 128 lat, popularność maronickiego mnicha w kapturze nie tylko nie słabnie, ale staje się coraz większa. Do grobu św. Szarbela, którego twarz znana jest z jedynego zdjęcia, na którym w niewytłumaczalny sposób został uwieczniony, przybywa rocznie ok.4 mln pątników. Dlaczego ten żyjący w pustelni eremita po swojej śmierci przyciąga tak ogromne tłumy? Skąd bierze się fenomen jego kultu?
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję