Z perspektywy krzyża, męki i zmartwychwstania Chrystusa inaczej patrzy się na dramat małżeństw bezdzietnych. Ich cierpienie, łzy, bezsilność i podejmowane zmagania nie są bezsensowne. Mogłoby się wydawać, że na życiowej drodze krzyżowej bezdzietnego małżeństwa nikt nie powinien się pojawiać, aby nie rozdrapywać ich bólu. Tymczasem okazuje się, że jeśli tylko potrafi się z szacunkiem i cierpliwością wsłuchać w smutek ich świadectw, to za łaską Bożą można po jakimś czasie ujrzeć w ich oczach radość i nadzieję.
Abp Józef Życiński w Liście Pasterskim na pierwszą niedzielę Adwentu 2008 r. poinformował wiernych archidiecezji lubelskiej, że powołał duszpasterstwo małżeństw bezdzietnych. Jego opiekunem jest ks. dr Grzegorz Trąbka, którego wspierają Paulina i Andrzej Jaksim. Razem starają się nieść pomoc małżonkom doświadczonym bezdzietnością.
Gdyby ktoś chciał stworzyć definicję duszpasterstwa małżeństw bezdzietnych w archidiecezji lubelskiej, to musiałaby ona zaprzeczać swojej nazwie. Jest to bowiem duszpasterstwo małżeństw dotkniętych problemem niepłodności, ale wciąż bardzo pragnących dziecka. Osoby te nie chcą trwać w smutku i roztrząsać dramatu bezdzietności, ale przez wspólne spotkania chcą pomagać sobie w zrozumieniu bólu oraz odnaleźć tę upragnioną drogę do rodzicielstwa.
Duszpasterstwo stara się odpowiadać na potrzeby małżeństw, stąd są organizowane spotkania z różnymi specjalistami w dziedzinie niepłodności, konsultacje lekarskie i psychologiczne. Zostały zorganizowane także spotkania z osobami, które zdecydowały się na rodzicielstwo zastępcze. Wysłuchanie historii osób, które miały podobne problemy, poradziły sobie z nimi i cieszą się dziś z upragnionego dziecka, jest bardzo pomocne i dodaje sił innym. Każde ze spotkań ma na celu przedstawienie małżonkom różnych sposobów wyjścia i radzenia sobie z bezdzietnością. Ze specjalistami poruszane są tematy sposobów leczenia niepłodności zgodnymi z etyką chrześcijańską, m.in. podjęty został temat NaProTechnology jako metody leczącej niepłodność, a także budującej więź małżeńską i zbliżającej małżonków do siebie poprzez współpracę i wzajemną pomoc podczas terapii.
Małżeństwa bezdzietne spotkają się także w tzw. małych grupach. Podczas nich mężowie rozmawiają o tym, jak być dla żony wsparciem i jak chronić swoje małżeństwo przed niezrozumieniem innych. Żony natomiast dzielą się tym, jak przeżywają swoją niepłodność, kontakty z otaczającym środowiskiem i ciągłymi pytaniami o dziecko. Spotkania w małych grupach, chociaż oddzielnie, pomagają małżonkom odkryć, że bardzo się kochają i pomimo trudności pragną być ze sobą na zawsze.
W pracy duszpasterstwa małżeństw bezdzietnych bardzo istotne jest wsparcie duchowe oraz możliwość modlitewnego oddania się Bogu, m.in. podczas adoracji krzyża, modlitwy przed relikwiami bł. Stanisława Papczyńskiego - błogosławionego „od dzieci i matek”, czy pielgrzymki małżeństw bezdzietnych do sanktuarium Matki Bożej Kębelskiej w Wąwolnicy. Centrum każdego spotkania stanowi Eucharystia, sprawowana w intencji obrony życia oraz wspólnoty tworzonej w ramach duszpasterstwa. Spotkania modlitewne pomagają małżonkom zawierzyć ból i z nadzieją modlić się o cud. Poza proponowanymi w ramach duszpasterstwa spotkaniami, warsztatami i opieką duchową, wielu małżonków, którzy z różnych przyczyn nie są w stanie uczestniczyć w tych formach pomocy, korzysta ze wsparcia kapłana lub małżeństwa, które przeszło drogę bezdzietności, poprzez rozmowę telefoniczną lub kontakt e-mailowy.
Mamy nadzieję, że duszpasterstwo jest wsparciem dla małżonków doświadczających problemów niepłodności i pomocą w otwarciu się na odkrywanie Bożego planu. Zależy nam, aby małżonkowie przeżywający trudne chwile, nie zamykali się w swoim bólu. Z własnego doświadczenia wiemy, że jest on do pokonania, lecz nie w pojedynkę. Bóg poprzez różne wydarzenia i ludzi może wskazać odpowiedź na trudne pytanie.