Czterech kapłanów z naszej diecezji wzięło udział w madryckiej konwiwencji księży proboszczów prowadzących, bądź też opiekujących się wspólnotami neokatechumenalnymi. W sumie do Hiszpanii pojechało z Polski 5 biskupów i ponad 200 księży.
Naszą diecezję reprezentowali: ks. Jan Szkoc, ks. Jerzy Witek SDB, ks. Janusz Grela i ks. Józef Gut. Celem konwiwencji, która trwała od 21 do 28 stycznia br., było: zapoznanie się z pracą wspólnot w Madrycie - istnieje ich tutaj ponad 300, wymiana doświadczeń, wspólna modlitwa oraz spotkanie z twórcą neokatechumenatu - Kiko Arguello. „Droga Neokatechumenalna jest pewną formą duszpasterstwa parafialnego wprowadzającego w chrześcijaństwo. Stanowi drogę nawrócenia, dzięki której można na nowo odkryć bogactwo chrztu. Dzięki lekturze Pisma Świętego i modlitwie w niewielkich wspólnotach prowadzi do pełni chrześcijaństwa - daje moc przyjęcia Krzyża i miłowania” - wyjaśnia ks. Jerzy Witek SDB. Droga została zapoczątkowana w najbiedniejszych dzielnicach Madrytu w latach 60. XX w. przez Kiko Arguello, pochodzącego z zamożnej mieszczańskiej rodziny. Był malarzem, a jego prace zdobywały nagrody na konkursach i wystawach. Taki hiszpański Brat Albert. Do Polski dotarła w 1975 r. dzięki jezuicie o. Alfredowi Cholewińskiemu. W diecezji częstochowskiej, a obecnie i sosnowieckiej, pierwsze wspólnoty zawiązał 16 lat temu, na polecenie abp. Stanisława Nowaka, ks. Jan Szkoc.
Na trasie wizyty polskich kapłanów znalazło się wiele madryckich parafii. „W centrum Madrytu odwiedziliśmy parafię La Paloma. Należy do niej ok. 20 tys. osób, a na niedzielne Msze św. przychodzi 2 tys. wiernych. Połowę z nich stanowią osoby należące do neokatechumenatu. Dorastają w 18 wspólnotach. Widać w nich żywy Kościół” - podkreśla ks. Jerzy Witek. „Druga parafia - Del Transito - leży na przedmieściach Madrytu. W wielkich 12-piętrowych blokach mieszkają ludzie, których przeniesiono z baraków, bardzo związani z ideami socjalizmu. Do kościoła uczęszcza w niedzielę 2% mieszkańców parafii. Ale i tutaj jest 16 wspólnot. Zwiedzaliśmy również parafię pw. św. Katarzyny Laboure. Tutaj, obok, kościoła wybudowano potężne centrum katechumenalne, gdzie mogą spotykać się grupy dorosłych i młodzieży. Do kościoła przychodzą tylko osoby starsze i członkowie wspólnot neokatechumenalnych” - opowiada ks. Józef Gut.
Istotną częścią konwiwencji było spotkanie z Kiko. „Jego zdaniem w niedalekiej przyszłości parafia ma stać się «niebiańską wioską», w której można będzie «dotknąć» ludzi żywej wiary - chrześcijan. A bycie chrześcijaninem oznacza dźwiganie Chrystusowego krzyża aż do zbawienia” - tłumaczył ks. Jan Szkoc.
Czterodniowa podróż Ojca Świętego do Francji przyniosła słowa skierowane nie tylko do francuskich katolików. Od Paryża przez Lourdes po Metz Papież mówił o godności człowieka, młodych, cierpieniu, misji Kościoła, pokoju i pojednaniu. Dziesięć szczególnie mocnych wezwań tworzy swoisty „dekalog”, który może stać się wskazówką nie tylko dla wierzących, ale także dla społeczeństw, narodów i tych, którzy decydują o ich przyszłości.
Już pierwszego dnia, w siedzibie UNESCO, Leon XIV postawił pokój w centrum swojej podróży. „Najstraszliwszym spośród «dzieł człowieka» jest wojna” - mówił.
Papież stosuje to, czego wymaga od innych: łagodzi ostrość słów. Nie zamienia ich w agresywne hasła. Wyraża swoje poglądy jasno i odwołuje się do sumienia. Tak o nauczanie Leona XIV dla Francji mówi metropolita jej stolicy. Dodaje, że papież powiedział tamtejszemu Kościołowi, iż jest na drodze prawdziwej przemiany i wezwał go, by nie lękał się iść dalej, odważnie ukazując swą chrześcijańską tożsamość.
W rozmowie z katolickim dziennikiem „La Croix”, abp Laurent Ulrich wskazuje, że dla niego najbardziej poruszającym momentem pielgrzymki był przejazd przez Pola Elizejskie, gdy towarzyszył papieżowi w papamobile. Na trasie zgromadziło się 800 tys. wiernych. Arcybiskup Paryża wyznaje, że każdy zwracał się do papieża z prośbą o modlitwę czy słowo otuchy. Padały też słowa: „kocham Cię”, „proszę nas wspierać”. „Każdy przychodzi, by coś mu powierzyć. Poruszyła mnie jego uwaga. Oczywiście nie może usłyszeć wszystkiego, co się do niego mówi, ale jest tym wszystkim przepełniony. Myślę, że to wzbogaca jego modlitwę” - wyznaje abp Ulrich.
Jak już wiemy po tych 33 miesiącach, możliwości „uśmiechniętej Polski” są nieograniczone. Można obiecać żołnierzowi kurtkę, stanąć z nim do zdjęcia, powiedzieć o mrozie na granicy i o tym, że wreszcie ktoś o niego zadbał. Czyżby?
Dziś rządzący z tematu obronności robią argument dosłownie na wszystko: na budżet, na podatki, niespełnione obietnice, fałszywie pojęta lojalność i na wyciszanie afer. Można nagrać setki wywiadów o SAFE i liczyć na sondażowe „zjednoczenie wokół flagi”, w końcu strach jest wygodną podporą. Na tle strachu każdy gest wygląda jak troska.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
