Dzięki uczestnictwu w Drodze Krzyżowej, czytaniu rozważań, dzieci czują, że są bliżej wydarzeń, które miały tak ogromny wpływ na losy świata – stwierdza Agnieszka Olejnik.
Wraz z nadejściem Wielkiego Postu w kolegiacie wolborskiej rozpoczął się czas odprawiania charakterystycznych dla tego okresu nabożeństw pasyjnych – Gorzkich Żali oraz Drogi Krzyżowej. I tak – zwyczajowo – w każdy piątek Męka Pańska podczas nabożeństwa Drogi Krzyżowej rozważana jest dwukrotnie. Przed wieczorną Mszą św. gromadzą się na niej licznie parafianie, a same rozważania są przygotowywane oraz odczytywane przez wyznaczoną grupę parafialną, bądź dzieci uczęszczające do którejś ze szkół podstawowych znajdujących się na terenie parafii. W sytuacji, gdy uczniowie przyjmują na siebie zadanie poprowadzenia rozważań, robią to pod kierunkiem swojego katechety. – Dzięki uczestnictwu w Drodze Krzyżowej, czytaniu rozważań, dzieci czują, że są bliżej wydarzeń, które miały tak ogromny wpływ na losy świata. Stają się częścią tej najważniejszej na świecie drogi – drogi ku zmartwychwstaniu – stwierdza Agnieszka Olejnik, nauczyciel i katecheta w Przedszkolu Samorządowym w Wolborzu, Szkole Podstawowej w Proszeniu oraz w wolborskim technikum. – Są to wyjątkowe przeżycia duchowe dla dzieci i dobre przygotowanie do świąt Wielkiej Nocy – podsumowuje. Następnie, już po wieczornej Eucharystii, w kolegiacie gromadzi się młodzież, która pod kierunkiem swojego opiekuna – ks. Piotra Kałuszki – przygotowuje kolejne nabożeństwo, tym razem z bogatą oprawą artystyczną i muzyczną.
– Wielkopostne Drogi krzyżowe dla młodzieży w naszej parafii stały się już tradycją. W piątkowe wieczory gromadzimy się w kolegiacie, aby wspólnie przeżywać mękę naszego Pana. Rozważania poszczególnych stacji i oprawę muzyczną z wielkim zaangażowaniem przygotowują młodzi – mówi ks. Piotr, duszpasterz młodzieży dekanatu wolborskiego i dodaje: – Widzę, że możliwość włączenia się w organizację nabożeństw sprawia młodym ludziom wielką radość. Jednocześnie jest to dla nich okazja do osobistej formacji i lepszego przeżycia czasu Wielkiego Postu. Całości wydarzenia towarzyszy zawsze niezwykła atmosfera. Modlimy się przy wygaszonych światłach i dużej ilości zapalonych świec. Parafianie podkreślają, że dzięki temu mogą skupić się na modlitwie oraz wyciszyć po całym tygodniu pracy.
Bieżący rok daje nadzieje, że nabożeństwa Drogi Krzyżowej będą mogły być przeżywane w sposób jeszcze bardziej nieszablonowy. W niedzielę 18 lutego odbyło się uroczyste poświęcenie znajdującej się w plenerze nowo namalowanej drogi krzyżowej, wzorowanej na znanym dziele Józefa Mehoffera. Jej autorami są Bartłomiej i Wacław Sobieraj – artyści zajmujący się sztuką sakralną. – Jeśli chodzi o malowanie tej drogi krzyżowej, właśnie wg. Mehoffera, to tak się złożyło, że jest on mi bliski jako człowiek i artysta. Bliskie od strony formalnej, estetycznej oraz treściowej jest również jego malarstwo. Praca nad stworzeniem drogi krzyżowej w Wolborzu stanowiła ponadto okazję do współpracy z tatą – moim pierwszym mistrzem malarstwa. Jestem wdzięczny Bogu za mój talent – dar od Niego otrzymany, a także za możliwość, by tu – w Wolborzu – opowiedzieć obrazem o miłości Boga do człowieka – o Drodze Krzyżowej – podsumowuje Bartłomiej Sobieraj.
Zgodnie z wielowiekowym zwyczajem w Wielki Piątek późnym wieczorem w rzymskim Koloseum odbędzie się Droga Krzyżowa z udziałem papieża. W tym roku przejdzie ona 18 kwietnia a rozważania do poszczególnych stacji napisał metropolita Campobasso-Boiano w środkowych Włoszech abp Giancarlo M. Bregantini. Poniżej przedstawiamy krótki zarys dziejów tej praktyki pokutnej w Wiecznym Mieście.
Tradycja Drogi Krzyżowej w rzymskim Koloseum lub wokół niego w Wielki Piątek każdego roku sięga Roku Świętego 1750, kiedy to zapoczątkował tę praktykę św. Leonard z Porto Maurizio (koło Genui; 1676-1751), wielki czciciel Męki Pańskiej. Zwyczaj ten przetrwał do upadku Państwa Kościelnego w 1870, gdy Pius IX, protestując przeciw zajęciu ziem papieskich przez wojska G. Garibaldiego, ogłosił się więźniem Watykanu. W praktyce oznaczało to, że przez całe dziesięciolecia nie było żadnych publicznych procesji czy innych manifestacji z udziałem papieża na ulicach Rzymu. Praktykę tę wznowił dopiero 27 marca 1964 Paweł VI.
Początkowo rozważania do poszczególnych stacji czerpano z Pisma Świętego, z tekstów Ojców i Doktorów Kościoła i innych świętych. W latach 1970-78 Ojciec Święty osobiście prowadził każdą Via Crucis, a rozważania do niej opierał na tekstach biblijnych (27 III 1970) i pismach różnych świętych: Leona Wielkiego (9 IV 1971), Augustyna (31 III 1972), Franciszka Salezego (20 IV 1973), Ambrożego (12 IV 1974), Pawła od Krzyża (28 III 1975), Ojców Kościoła (16 IV 1976), św. Teresy (8 IV 1977) i św. Bernarda (24 III 1978).
Jan Paweł II przejął zwyczaj swego poprzednika i rozważania do Drogi 13 kwietnia 1979 zaczerpnął z przemówień. 4 kwietnia 1980 wykorzystał do tego treści zawarte w regule św. Benedykta, w 1981 (17 IV) - św. Katarzyny Sieneńskiej, w rok później (9 IV 1982) - św. Bonawentury a pisząc rozważania do poszczególnych Stacji na 1 kwietnia 1983, oparł się na pismach św. Anieli z Foligno.
W 1984 do Drogi Krzyżowej w Wielki Piątek 20 kwietnia, na zakończenie Roku Świętego Odkupienia, Ojciec Święty napisał własne rozważania. W następnych latach zaczął zapraszać do tego osoby z zewnątrz: duchownych i świeckich z różnych krajów, w tym także kobiety, z czasem nawet niekatolików. Pierwszym takim zaproszonym autorem był w 1985 włoski pisarz Italo Alighiero Chiusano (1926-95; urodzony we Wrocławiu), a w 1989 – pierwszy Polak Marek Skwarnicki.
W 1993 po raz pierwszy teksty napisała kobieta – m. Anna Maria Canopi, przełożona opactwa benedyktyńskiego "Mater Ecclesiae" na włoskiej wyspie św. Juliusza, a w rok później – również po raz pierwszy – niekatolik, prawosławny patriarcha Konstantynopola Bartłomiej I. Po nim jeszcze trzykrotnie autorami rozważań byli członkowie innych wyznań, w tym protestancka mniszka Minke de Vries ze Szwajcarii (1995) i ormiański katolikos Garegin I (1997). W Roku Świętym 2000 rozważania napisał ponownie Ojciec Święty, w rok później zaczerpnięto je z pism kard. Johna H. Newmana (1801-90) w związku z przypadającą wówczas 200. rocznicą jego urodzin, a w 2002 autorami medytacji było 14 dziennikarzy – kobiet i mężczyzn, akredytowanych przy Stolicy Apostolskiej, wśród nich red. Jacek Moskwa w Polski.
Oto wykaz autorów rozważań, zaproszonych przez papieży w poszczególnych latach i dokładne daty tych nabożeństw:
20 IV 1984: Jan Paweł II
5 IV 1985: Italo Alighiero Chiusano, pisarz włoski
28 III 1986: André Frossard, pisarz, dziennikarz francuski
17 IV 1987: kard. Miguel Obando Bravo, arcybiskup Managui (Nikaragua)
1 IV 1988: Hans Urs von Balthasar, teolog szwajcarski, kardynał-nominat
24 III 1989: Marek Skwarnicki, dziennikarz i pisarz polski
13 IV 1990: abp Michel Sabbah, łaciński patriarcha Jerozolimy
29 III 1991: o. Ignacio Maria Calabuig Adan OSM, o. Silvano M. Maggiano OSM
17 IV 1992: abp (obecnie kard.) Miloslav Vlk, arcybiskup Pragi, prymas Czech
9 IV 1993: m. Anna Maria Canopi, ksieni opactwa benedyktyńskiego "Mater Ecclesiae" z wyspy San Giulio koło Novary (Włochy)
1 IV 1994: prawosławny patriarcha Konstantynopola Bartłomiej I
14 IV 1995: s. Minke de Vries, mniszka wspólnoty protestanckiej z Grandchamp (Szwajcaria)
5 IV 1996: kard. Vinko Puljić, arcybiskup Sarajewa
28 III 1997: katolikos Garegin I, najwyższy patriarcha wszystkich Ormian
10 IV 1998: Olivier Clément, francuski teolog prawosławny
2 IV 1999: Mario Luzi, poeta włoski
21 IV 2000: rozważania przygotował Jan Paweł II z okazji Wielkiego Jubileuszu Roku Świętego
13 IV 2001: teksty zaczerpnięto z pism kard. Johna Newmana z okazji 200. rocznicy jego urodzin
29 III 2002: rozważania przygotowało 14 dziennikarzy z różnych krajów, akredytowanych przy Stolicy Apostolskiej – John M. Thavis (USA), Aleksiej Bukałow (Rosja), Henri Tincq (Francja), Greg Burke (USA), Ángel Gómez Fuentes (Hiszpania), Erich Kusch (Niemcy), Hiroshi Miyahira (Japonia), Jacek Moskwa (Polska), Marina Ricci (Włochy), Aura Miguel (Portugalia), Luigi Accattoli (Włochy), Sophie de Ravinel (Francja), Valentina Alazraki (Meksyk), Marie Czernin (Niemcy)
18 IV 2003: w związku z 25-leciem pontyfikatu teksty pochodziły z nauk rekolekcyjnych kard. Karola Wojtyły, które głosił on dla Pawła VI i Kurii Rzymskiej w Watykanie 7-13 III 1976
9 IV 2004: o. André Louf, trapista z Belgii
25 III 2005 : kard. Joseph Ratzinger, prefekt Kongregacji Nauki Wiary (obecnie Benedykt XVI)
Zwyczaj zapraszania autorów z zewnątrz podtrzymał następny papież – Benedykt XVI. Oto kolejni autorzy rozważań:
14 IV 2006: abp Angelo Comastri, wikariusz generalny Jego Świątobliwości dla Miasta Watykanu
6 IV 2007: ks. Gianfranco Ravasi, biblista, prefekt Bibliotek Ambrozjańskiej w Mediolanie (obecnie
kardynał, przewodniczący Papieskiej Rady Kultury)
21 III 2008: kard. Joseph Zen Ze-kiun, biskup Hongkongu
10 IV 2009: Thomas Menamparampil SDB, arcybiskup Guwahati (Indie)
2 IV 2010: kard. Camillo Ruini, b. wikariusz papieski dla diecezji rzymskiej
22 IV 2011: matka Maria Rita Piccione z klasztoru Czterech Świętych Koronowanych w Rzymie, przełożona federacji mniszek augustiańskich
6 IV 2012: włoscy małżonkowie Danilo i Anna Zanzucchi z Ruchu Focolari, założyciele Ruchu „Rodziny nowe”
Od 2013 kolejnych autorów rozważań zaprasza Franciszek.
29 III 2013: patriarcha maronicki kard. Bechara Boutros Rai z grupą młodych Libańczyków
18 IV 2014: abp Giancarlo Maria Bregantini CSS, metropolita Campobasso-Boiano
„To, co świat oszpeca, Ojciec przemienia" - mówił kard. Luis Antonio Gokim Tagle podczas Mszy św. w święto Przemienienia Pańskiego w Rzymie. Proprefekt Dykasterii ds. Ewangelizacji przestrzegł przed narzucaniem Chrystusowi własnych wyobrażeń. W homilii opublikowanej przez agencję Fides i cytowanej przez Vatican News, nawiązał również do 81. rocznicy ataku atomowego na Hiroszimę.
Dziesięć dni, niemal 1700 kilometrów, ponad 17 tysięcy metrów przewyższeń, pięć europejskich państw i jeden cel – Sanktuarium Matki Bożej w La Salette.
To najkrótszy opis rowerowej pielgrzymki, która rozpoczęła się w Bodzanowie i zakończyła u stóp francuskich Alp. Pielgrzymki pod przewodnictwem ks. Marcina Napory. Wraz z kapłanem, wikariuszem Parafii św. Apostołów Piotra i Pawła w Bodzanowie na peilgrzykowa trasę wyjechali: Maciej Gonkiewicz, Kacper Kosela, Wiktor Ochojski, Wojciech Smogór, Mateusz Szostak i Julia Zielińska.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.