Założycielka od urodzenia cierpi na chorobę zwaną wrodzoną łamliwością kości. Jako 9-letnia dziewczynka, wspólnie z koleżankami na podwórku pod domem; postanowiła każdego dnia odmawiać co najmniej jedną cząstkę Różańca św. Obecnie Podwórkowe Kółka Różańcowe Dzieci istnieją w ponad trzydziestu krajach świata, na wszystkich kontynentach, i liczą ok. 140 tys. członków. Skupiają w większości dzieci, które z miłości do Matki Bożej podejmują zobowiązanie codziennego odmawiania co najmniej jednej dziesiątki Różańca św., tak jak modliły się dzieci w 1997 r. Celem wspólnoty jest również szerzenie modlitwy różańcowej w rodzinie, szkole, wśród koleżanek i kolegów. Od 2000 r. patronką wspólnoty jest bł. Hiacynta Marto, a opiekunem – o. Piotr Dettlaff, redemptorysta związany z Radiem Maryja. Każdego roku w czerwcu odbywają się ogólnopolska pielgrzymka Podwórkowych Kółek Różańcowych Dzieci na Jasną Górę oraz spotkania regionalne. To dzień radosnego świętowania, na które składają się wspólna modlitwa różańcowa, koncerty, konkursy, czas świadectw oraz uroczysta Eucharystia. Każda pielgrzymka ma swoje hasło przewodnie, a każdy uczestnik otrzymuje specjalnie wydany folder, zawierający najważniejsze informacje o wspólnocie. Na stronach internetowych wielu parafii znajdują się opisy, jak zostać „dzieckiem Różańca św.”. Na stronie parafii Chrystusa Króla w Biłgoraju czytamy: „Każdy, kto zechce należeć do Podwórkowego Kółka Różańcowego Dzieci, powinien odznaczać się miłością do Matki Bożej oraz pragnieniem wytrwania w codziennej modlitwie różańcowej i zapałem w zachęcaniu innych do wspólnej modlitwy.(...) Oprócz tego każdy stara się również wypełniać program formacyjny wspólnoty, który opiera się na trzech zasadach: nie ma dnia bez modlitwy, nie ma niedzieli i święta bez Eucharystii, nie ma miesiąca bez spowiedzi św. Osoba, która podjęła zobowiązanie do codziennego odmawiania Różańca św. i trwa w tym postanowieniu, staje się apostołem Matki Bożej w swoim środowisku, z odwagą zachęcając do wspólnej modlitwy swoich najbliższych, a także koleżanki i kolegów z sąsiedztwa lub szkoły”.
Jest w teologii moralnej cnota, która w języku łacińskim ma nazwę „longanimitas” – oznacza dalekowzroczność i łączy się z cierpliwością, wytrwałością w działaniu i miłością. Postawę człowieka, który kieruje się tą cnotą, obrazuje przykład Maryi spieszącej z pomocą Elżbiecie oczekującej dziecka. To postawa niejako zaskakująca w czynieniu dobra, którą nieżyjący już dziś ks. inf. Alojzy Jatowtt, wikariusz generalny diecezji częstochowskiej, określał osobliwie: lekka na wspomnienie, mająca na uwadze domyślność, wybieganie naprzeciw, serdeczną dyspozycyjność.
Deuteronomium otwiera się mową Mojżesza na stepach Moabu, tuż przed wejściem do ziemi. W Pwt 4 pada wezwanie do słuchania i wprowadzania w czyn „ustaw” i „praw”. Hebrajskie terminy (ḥuqqîm, mišpāṭîm) obejmują normy kultu i zasady życia społecznego. Tekst mówi o mądrości widocznej „w oczach narodów”. W świecie starożytnego Bliskiego Wschodu kodeksy prawne bywały pomnikiem władcy. Tutaj mądrość narodu ujawnia się w posłuszeństwie Bogu i w sposobie życia, który inni potrafią rozpoznać jako „rozumny” (ḥokmâ, bînâ). Mojżesz występuje jako świadek, który „nauczył” i „pokazał”, a nie jako autor prywatnej teorii. W najbliższym kontekście stoi też zakaz dokładania i ujmowania, co chroni naukę przed manipulacją (Pwt 4,2). Wyjątkowość Izraela zostaje opisana przez bliskość Boga. Lud ma Boga, który bywa „przy nim” w chwili wołania. Ten motyw prowadzi do pamięci o wydarzeniach, które „widziały oczy”, i do czujności wobec własnego wnętrza. Hebrajskie „strzec” (šāmar) niesie sens pilnowania i ochrony. Wiara jest przekazywana w opowieści rodziny: „synom i wnukom”. List Barnaby przywołuje Pwt 4,1 w formie parafrazy i na tej podstawie odczytuje przepisy Mojżesza w sensie duchowym, widząc w nich także obraz postaw moralnych. Atanazy w mowie przeciw arianom przytacza Pwt 4,7, aby pokazać różnicę między stworzeniem, do którego Bóg „zbliża się”, a Synem, który trwa „w Ojcu”. Klemens Aleksandryjski cytuje Pwt 4,9 („strzeż się samego siebie”) jako biblijne wzmocnienie wezwania do samopoznania (gnōthi seauton).
O tym, jak mają wyglądać obchody 300. rocznicy kanonizacji św. Stanisława Kostki w diecezji płockiej a zwłaszcza o planowanej pielgrzymce śladami św. Stanisława - z Wiednia do Rzymu - mówił bp Szymon Stułkowski, biskup płocki w rozmowie z KAI. Bp Stułkowski przedstawiał również te plany biskupom zgromadzonym na 404. Zebraniu Plenarnym KEP, które zakończyło się dziś w Warszawie.
Bp Stułkowski przypomniał w rozmowie z KAI, że w tym roku a dokładnie 31 grudnia 2026 r. przypada 300 - lecie kanonizacji św. Stanisława Kostki, patrona Polski, patrona dzieci i młodzieży. Zapowiedział też obchody roku jubileuszowego, którego punktem kulminacyjnym będzie uroczysta Msza św. pod przewodnictwem nuncjusza apostolskiego w Polsce, abp Antonio Guido Filipazziego, sprawowana w Rostkowie, miejscu urodzenia św. Stanisława, 16 sierpnia br. dzień po rocznicy jego śmierci.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1773126488.jpg)
