Reklama

Niedziela Łódzka

Szata Maryi

16 lipca czcimy Najświętszą Maryję Pannę z Góry Karmel, czyli Matkę Bożą Szkaplerzną.

Niedziela łódzka 28/2021, str. VI

[ TEMATY ]

Matka Boża Szkaplerzna

Ks. Paweł Kłys

Szkaplerz to nasza tarcza przeciw szatanowi

Szkaplerz to nasza tarcza przeciw szatanowi

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Jedną z najbardziej rozpowszechnionych form pobożności jest praktyka noszenia szkaplerza. Jakkolwiek znane są w Kościele różne szkaplerze (np. Szkaplerz Najświętszego Serca Pana Jezusa, zwany białym, nakładany przez misjonarzy oblatów Maryi Niepokalanej i sercanów czy Szkaplerz Przenajdroższej Krwi Chrystusa, zwany czerwonym), to jednak najlepiej rozpoznawalny jest szkaplerz karmelitański, którego historia jest też najdłuższa. Jest on znany już od XIII wieku. Rozpowszechnił się dzięki karmelitom, których generał, św. Szymon Stock, miał widzenie Matki Najświętszej, która w nocy z 15 na 16 lipca 1251 r. przekazała mu szkaplerz, dając obietnicę: „Przyjmij, najmilszy synu, Szkaplerz twojego Zakonu. Kto w nim umrze nie dozna ognia piekielnego”. Ta szczególna forma nabożeństwa została oficjalnie zatwierdzona przez Kościół w XVI wieku przez papieża Klemensa VII.

Szkaplerz, którego nazwa nawiązuje do łacińskiego wyrazu scapulae, oznaczającego ramiona i plecy, jest szatą, która – jako część habitów – zakrywa zakonnikom plecy i piersi. Płócienny szkaplerz karmelitański jest koloru brązowego, a jego dwa płaty może ozdabiać wizerunek Najświętszych Serc Jezusa i Maryi. W 1910 r. Stolica Apostolska pozwoliła zamienić szkaplerz z płótna na medalik, jednak podczas obrzędu nałożenia szkaplerza powinno się używać tylko szkaplerza płóciennego.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

W Łodzi są 3 klasztory karmelitańskie, w których święto Matki Bożej Szkaplerznej obchodzi się wyjątkowo uroczyście. Przy ul. św. Teresy od Dzieciątka Jezus jest Klasztor Sióstr Karmelitanek Bosych, które są zakonem kontemplacyjnym, zwanym inaczej klauzurowym. Siostry karmelitanki żyją według rytmu godzin kanonicznych, które wyznaczają czas wspólnych modlitw. Ich podstawowym zadaniem jest modlitwa kontemplacyjna, liturgia i praca. Oprócz sióstr z klasztoru klauzurowego można w Łodzi spotkać także czynne apostolsko Siostry Karmelitanki Dzieciątka Jezus, których dom zakonny znajduje się przy ul. Złocieniowej. Jest także męski klasztor karmelitański przy ul. Liściastej.

Do uroczystości Matki Bożej Szkaplerznej bracia i siostry karmelitanki przygotowują się, odprawiając nowennę. Towarzyszą im również osoby świeckie, które przyjęły lub chcą przyjąć szkaplerz – ten wyjątkowy znak, który jest nazywany szatą Maryi. Nie każdy ma prawo nakładać szkaplerz karmelitański. Jeśli ktoś chciałby go przyjąć zgodnie z praktyką kościelną, powinien zwrócić się z prośbą o nałożenie szkaplerza do ojców karmelitów. Na pewno warto. Przekonywał o tym m.in. św. Jan Paweł II, który zachęcał: „Noście zawsze Szkaplerz święty. Ja zawsze go noszę i wiele z tego nabożeństwa doznałem pożytku. Pozostałem mu wierny i stał się on moją siłą!”.

Kto przeżywa swoją codzienność razem z Maryją, ten dobrze przygotowuje się na przeżywanie wieczności tak jak Ona, czyli w obecności Bożej.

Uroczystości odpustowe ku czci Matki Bożej Szkaplerznej odbędą się w piątek 16 lipca w kościele Sióstr Karmelitanek Bosych przy ul. Świętej Teresy 6. Msze św. będą celebrowane o godz. 8 i 12, natomiast uroczysta Suma pod przewodnictwem abp. Mieczysława Mokrzyckiego będzie o godz. 18.

2021-07-07 11:38

Oceń: +2 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Drugi dzień Nowenny do Matki Bożej Szkaplerznej

[ TEMATY ]

nowenna

szkaplerz

Matka Boża Szkaplerzna

S. Bogdana Bartog KDzJ

8 lipca - drugi dzień Nowenny do Matki Bożej Szkaplerznej.

Modlitwa do Matki Bożej Szkaplerznej (na rozpoczęcie nowenny)
CZYTAJ DALEJ

Dzisiejsza Ewangelia opisuje egzorcyzm

2026-02-13 10:21

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Jr 7,23-28 należy do części mowy Jeremiasza związanej z krytyką fałszywego poczucia bezpieczeństwa opartego na samych czynnościach świątynnych. Prorok przemawia w Jerozolimie przed upadkiem miasta. Tekst wraca do polecenia podstawowego, aby słuchać głosu Boga. Hebrajskie szema oznacza przyjęcie słowa jako zobowiązania i wykonanie. Pojawia się formuła: „Będę wam Bogiem, a wy będziecie moim ludem”. W Pięcioksięgu ta formuła opisuje relację, która obejmuje całe życie, a Jeremiasz przywołuje ją w chwili próby. Motyw „chodzenia drogami” ma język znany z tradycji deuteronomistycznej. Droga staje się obrazem wyborów powtarzanych każdego dnia. Wersety wspominają wyjście z Egiptu jako początek tej historii. Bóg mówi też o prorokach jako o „sługach”, posyłanych „dzień po dniu”, co w księdze Jeremiasza odsłania Bożą wytrwałość. Diagnoza proroka ma ostre słowa. Lud nie nadstawia ucha, cofa się, a „twardy kark” pokazuje upór zwierzęcia, które wyrywa się spod jarzma. Zamiast iść naprzód, człowiek idzie wstecz w stronę dawnych nawyków. Finał stwierdza: „Przepadła wierność, znikła z ich ust”. W hebrajskim stoi tu emunah, słowo o znaczeniu stałości i wiarygodności. Zwrot o „ustach” dotyka mowy, która przestaje służyć prawdzie, więc zanika też zdolność przyjęcia pouczenia. Tertulian, komentując przypowieść o wielkiej uczcie, cytuje Jer 7,23-24 jako „zaproszenie Boga” i „odmowę ludu”. Umieszcza ten fragment w obrazie Boga, który posyła wezwanie, a człowiek odpowiada milczeniem lub wymówką. Słowo „pouczenie” oddaje hebrajskie (musar), znane także z Księgi Przysłów. Oznacza wychowanie przez napomnienie i korektę, a nie sam wykład.
CZYTAJ DALEJ

List Józefa Ulmy do Rodziców

2026-03-11 20:56

[ TEMATY ]

Ulmowie

bł. rodzina Ulmów

BP KEP

W związku ze zbliżającą się rocznicą śmierci błogosławionej Rodziny Ulmów ukazała się książka „ULMOWIE. Rękopisy”, zawierająca niepublikowane dotąd zapiski, listy oraz fotografie dokumentujące życie Józefa i Wiktorii Ulmów. Publikacja oparta jest na autentycznych materiałach z lat 1921–1944 i pozwala spojrzeć na historię rodziny z Markowej z niezwykle osobistej perspektywy – poprzez ich własne słowa, notatki oraz rodzinne dokumenty.

W książce znalazły się m.in. prywatne zapiski Józefa Ulmy, jego listy, refleksje z okresu służby wojskowej, a także świadectwa zainteresowań nauką i edukacją dzieci. Całość uzupełniają niepublikowane dotąd fotografie pokazujące codzienność rodziny. Szczególnym symbolem publikacji jest dopisek „Tak”, zapisany ołówkiem przez Józefa Ulmę na marginesie rodzinnej Biblii przy przypowieści o miłosiernym Samarytaninie. Dla wielu badaczy i biografów to właśnie ten fragment Pisma Świętego stał się duchowym mottem życia rodziny.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję