Reklama

Niedziela Łódzka

Świadek wiary i miłości

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Oby uroczystość, którą dzisiaj przeżywamy, pomogła nam podjąć poważną refleksję nad naszą wiarą, postawą moralną, przestrzeganiem Bożych przykazań i kierowaniem się w życiu Chrystusową Ewangelią - apelował arcybiskup senior Władysław Ziółek do wiernych zgromadzonych w pabianickim sanktuarium św. Maksymiliana Marii Kolbego.

Ksiądz Arcybiskup przewodniczył uroczystości odpustowej ku czci św. Maksymiliana, które miały miejsce 14 sierpnia, w dniu liturgicznego wspomnienia św. Maksymiliana, kapłana i męczennika, od października 2004 r. patrona Pabianic. Suma odpustowa sprawowana przez abp. Władysława Ziółka została ofiarowana w intencji miasta Pabianic. W koncelebrze uczestniczyli: wiceprowincjał Prowincji Zwiastowania Pańskiego ks. Lesław Gwarek SAC z Poznania, redaktor odpowiedzialny „Niedzieli Łódzkiej” ks. prał. Waldemar Kulbat, proboszcz łódzkiej parafii Matki Boskiej Jasnogórskiej ks. prał. Grzegorz Jędraszek, proboszcz i kustosz sanktuarium św. Maksymiliana M. Kolbego ks. prał. Ryszard Olszewski. Wśród kapłanów, którzy przybyli na Mszę św., byli księża z dekanatu pabianickiego oraz spoza jego granic, m.in. z dekanatów dłutowskiego i konstantynowskiego.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

W słowie Bożym abp Wł. Ziółek zwrócił uwagę, iż uroczystość ku czci św. Maksymiliana, podobnie jak każda uroczystość kościelna, skłania nas do postawienia ważnych pytań dotyczących naszego życia chrześcijańskiego. Takie pytania należy sobie stawiać i szukać na nie odpowiedzi, jeśli się chce swoje życie przeżywać mądrze i odpowiedzialnie. Do ich postawienia przynagla nas św. Maksymilian, chyba najbardziej znany w minionym stuleciu świadek wiary i miłości Chrystusa. Mówiąc o św. Maksymilianie, wskazujemy na ofiarę, jaką złożył ze swego życia, ratując od śmierci ojca rodziny Franciszka Gajowniczka. To, co się wydarzyło w obozie koncentracyjnym, a co nazywamy heroicznym aktem o. Maksymiliana, nie stało się nagle. On wzrastał przez całe swoje życie do tego świadectwa wiary i miłości Chrystusa oraz człowieka. Przygotowywał się do tego aktu, kiedy podążał na modlitwę do pabianickiego kościoła św. Mateusza oraz kiedy odkrył w sobie powołanie do życia zakonnego i kapłańskiego. O. Maksymilian uczy nas ofiarnego wzrastania w wierze, w miłości Boga i człowieka. Od nas nie żąda się dziś takiej ofiary, jaką o. Maksymilian złożył w obozie koncentracyjnym, ale oczekuje się odważnego świadectwa wierności Bożym przykazaniom i Chrystusowej Ewangelii.

Za przewodniczenie odpustowej Eucharystii, wygłoszone słowo Boże oraz modlitwę w intencji miasta Pabianic, jego władz i mieszkańców, Księdzu Arcybiskupowi podziękował ks. prał. Ryszard Olszewski. Słowa wdzięczności skierował również do wszystkich, którzy przyczynili się do przygotowania uroczystości odpustowej i jej godnego przebiegu: władz samorządowych miasta i powiatu pabianickiego za dar zamówionej Mszy św., swoich współpracowników, pocztów sztandarowych, asysty procesyjnej, liturgicznej służby ołtarza, chóru „Maksymilian”, miejscowej wspólnoty parafialnej i wiernych z innych parafii pabianickich.

Na zakończenie Mszy św. odbyła się procesja eucharystyczna, którą wokół sanktuarium poprowadził abp Władysław Ziółek. Po modlitwach przed Najświętszym Sakramentem Ksiądz Arcybiskup udzielił zgromadzonym odpustu zupełnego, a następnie pobłogosławił ich relikwiami św. Maksymiliana. Prawie wszyscy uczestnicy liturgii pozostali w świątyni, aby uczcić św. Maksymiliana przez ucałowanie jego relikwii.

2013-08-28 12:15

Oceń: 0 -1

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Ojciec Kolbe - wizjoner i twórca mediów katolickich

14 sierpnia przypada kolejna rocznica męczeńskiej śmierci o. Maksymiliana Marii Kolbego. Zabity zastrzykiem z fenolu w celi głodowej, polski franciszkanin dał najwyższe świadectwo umiłowania Boga i bliźniego. Warto przypomnieć jego działalność medialną. Myślę, że o. Kolbe mógłby być doskonałym patronem mediów katolickich.

Rajmund urodził się 8 stycznia 1894 r. w Zduńskiej Woli. Miał czterech braci, z których jeden też był franciszkaninem. Rodzice zajmowali się tkactwem oraz należeli do Trzeciego Zakonu św. Franciszka. Ich postawa sprawiła, że przyszły święty wychowywał się w rodzinie, która pozwalała na budowanie relacji z Bogiem.
CZYTAJ DALEJ

Człowiek nie musi sam dźwigać życia. Może wejść w szkołę Serca Jezusa

[ TEMATY ]

rozważania

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Ten fragment należy do części Izajasza nazywanej niekiedy wielką apokalipsą. Słychać w niej modlitwę wspólnoty żyjącej pośród ucisku. Droga sprawiedliwego zostaje nazwana prostą. Sprawiedliwy idzie drogą wierności wobec Boga. Pan sam wyrównuje mu ścieżkę. Już tu pojawia się ważna prawda. Wierność nie jest tylko wysiłkiem człowieka. Jest także dziełem łaski. Wersety o nocy oraz poranku wyrażają duchowe czuwanie. Dusza tęskni za Bogiem nocą. Duch szuka Go od świtu. Człowiek żyje więc oczekiwaniem na rozstrzygnięcia Pana. Jego „wyroki” nie są groźbą samą w sobie. Są przejawem Bożego ładu, który porządkuje świat. Werset 12 dodaje, że Pan ustanawia pokój oraz spełnia dzieła swego ludu. Nawet to dobro, które człowiek rozpoznaje jako swoje, ostatecznie pochodzi od Boga. Kolejny obraz jest bardzo przejmujący. Wspólnota porównuje siebie do kobiety rodzącej. Był ból. Było napięcie. Nie było wybawienia z ludzkiej siły. Taki obraz uczy pokory. Człowiek nie rodzi zbawienia sam. Dlatego szczytem fragmentu jest obietnica: „Ożyją Twoi umarli”. Biblia rzadko mówi tak wyraźnie o zmartwychwstaniu. Rosa staje się tu znakiem Bożej mocy życia. W ziemi suchej rosa ocala roślinę o świcie. U Izajasza ta sama rosa dosięga prochu śmierci. Ziemia „wyda zmarłych”, jakby otworzyła łono dla nowego życia. Nadzieja obejmuje więc nie tylko los wspólnoty. Obejmuje także los pojedynczego człowieka. Dobra nowina jest ogromna. Pan potrafi podnieść nawet z prochu. Cierpliwe trwanie przy Nim nie kończy się pustką.
CZYTAJ DALEJ

Stambuł: turyści zatrzymani pod zarzutem czytania Biblii w Hagii Sophii

2026-07-16 12:40

[ TEMATY ]

Hagia Sophia

Stambuł

Adobe Stock

W Stambule aresztowano dwoje rosyjskich turystów pod zarzutem czytania Biblii w katedrze Mądrości Bożej (Hagia Sophia), która obecnie pełni funkcję meczetu. Zostali oni wyprowadzeni z budynku przez policję i zatrzymani. Następnie przeniesiono ich do ośrodka dla migrantów, gdzie - jak poinformowały media - pozostaną do zakończenia postępowania administracyjnego.

Dwoje obywateli Rosji jest podejrzanych o naruszenie artykułu 216 tureckiego kodeksu karnego, który dotyczy przestępstwa „podżegania do nienawiści”. Do incydentu doszło 14 lipca.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję