W Listach Apostolskich Nowego Testamentu znajdujemy tylko krótkie wzmianki o konkretnych kobietach i mężczyznach - ich imiona pojawiają się zazwyczaj w ramach pozdrowień na początku albo na końcu listu. Z drugiej strony Listy zawierają wiele wskazówek i porad duszpasterskich skierowanych do pierwszych Kościołów chrześcijańskich, które odnoszą się do relacji mężczyzna - kobieta oraz do roli kobiety w strukturze wspólnoty pierwotnego Kościoła. Zważywszy na czynne uczestnictwo kobiet we wczesnym Kościele, wyrażany w Listach pastoralnych patriarchalny stosunek do kobiet wydaje się sprawą szczególnie interesującą. Autor Pierwszego Listu do Tymoteusza pisze: „Nie pozwalam żadnej kobiecie przejmować władzy nad mężem; powinna ona raczej trwać w cichości. Adam bowiem został stworzony jako pierwszy, a Ewa dopiero po nim. Adam nie został zwiedziony, tylko kobieta i to ona wykroczyła przeciwko prawu. Kobieta jednak dostąpi zbawienia poprzez macierzyństwo, jeżeli będzie trwała w wierze, miłości i uświęcaniu się, zachowując umiar” (1 Tmt 2,12-15). Zaś autor Listu do Tytusa, pisząc o wymaganiach, jakie powinien spełniać biskup, przyjmuje, że funkcję tę może pełnić jedynie mężczyzna (Tt 1,7-9). Z drugiej jednak strony apostoł Piotr w swoim pierwszym liście, choć również nakazuje kobietom posłuszeństwo wobec mężów, przypomina mężczyznom o równości płci. Tłumaczy, że chrześcijanki powinny być poddane swym mężom, nawet jeśli ci nie interesują się sprawami duchowymi. Dzięki takiej postawie kobiet może się nawrócą, patrząc na postępowanie swoich uduchowionych żon. Zachęca też kobiety do rozwijania życia wewnętrznego, a nie do upiększania swojej zewnętrznej postaci, gdyż tylko w ten sposób osiągną to, co najcenniejsze. Następnie zwraca się do mężczyzn chrześcijan, zalecając im liczyć się z żonami i okazywać im szacunek, nawet jeśli uważają je za słabsze, ponieważ obie płcie w równej mierze otrzymały dar życia. Postępując w ten sposób, nie będą hamować własnego rozwoju duchowego.