Dzisiejsza liturgia słowa przekazuje nam prawdę o tym, że Wniebowstąpienie Pańskie jest jedynym w swoim rodzaju wyniesieniem Chrystusa do niebiańskiej chwały. Jest to ostateczne zwycięstwo życia nad śmiercią przygotowane Synowi przez Ojca. Oni razem poślą potem wierzącym Ducha Świętego. Dlatego też mamy dziś powód do wielkiej radości. Śpiewamy dziś zatem w Psalmie 47, że „Bóg wstępuje wśród radosnych okrzyków, Pan wstępuje przy dźwięku trąby. Śpiewajcie psalmy Bogu, śpiewajcie, śpiewajcie Królowi naszemu, śpiewajcie”, powtarzając refren: „Pan wśród radości wstępuje do nieba”.
Wniebowstąpienie jest także poręką powtórnego przyjścia Pana. Czytamy bowiem w Dziejach Apostolskich: „Ten Jezus, wzięty od was do nieba, przyjdzie tak samo, jak widzieliście Go wstępującego do nieba”. Chrystus powróci zatem, by na końcu czasów ostatecznie zatryumfowało dobro. Stąd św. Paweł w Liście do Efezjan tak pisze: „I wszystko poddał pod Jego stopy, a Jego samego ustanowił nade wszystko Głową dla Kościoła, który jest Jego Ciałem, Pełnią tego, który napełnia wszystko na wszelki sposób”. Innymi słowy - Wniebowstąpienie to nie tylko wywyższenie Jezusa z Nazaretu. To gwarancja naszego wywyższenia. Jednocześnie, jak czytamy w Ewangelii według św. Marka, Chrystus zapewnia nas, że zawsze jest z nami i „każdy, kto przyjmuje chrzest, będzie zbawiony”. Nie musimy się wobec tego nikogo i niczego obawiać. Chrześcijanin to człowiek nadziei. Chrześcijanin to człowiek, na którego oczekuje sam Bóg.
„Czterdzieści dni po swoim zmartwychwstaniu został On zabrany do nieba na oczach swoich uczniów i obłok zasłonił Go przed ich wzrokiem (por. Dz 1, 9). W ten sposób kończy się życie publiczne Jezusa i rozpoczyna misyjny rozwój Kościoła. Od tego dnia uczniowie Chrystusa zaczynają głosić wszędzie słowo zbawienia, dając świadectwo o śmierci i zmartwychwstaniu swojego Boskiego Mistrza. Także dzisiaj Kościół za ich przykładem głosi ludziom naszych czasów Ewangelię, wskazując wszystkim, że nasza prawdziwa i ostateczna ojczyzna nie znajduje się tutaj, na ziemi, ale «w niebie», to znaczy w Bogu. Nie powinno nas to jednak odrywać od udziału w sprawach tego świata, przeciwnie - jak pokazuje życie świętych - powinno ten udział jeszcze bardziej pogłębiać. Dopiero wówczas bowiem, gdy wypełnimy do końca naszą misję na ziemi, będziemy mogli wejść do chwały Bożej. Głosić Chrystusa i świadczyć o Nim! Oto misja każdego ochrzczonego”. Tak o Wniebowstąpieniu mówił Jan Paweł II 4 czerwca 2000 r. Wtedy też nasz błogosławiony rodak skierował słowa pozdrowień dla pielgrzymów z naszego Katolickiego Tygodnika „Niedziela”.
Polecamy
Pomóż w rozwoju naszego portalu
