Dziękczynnej Eucharystii, sprawowanej 3 listopada br. w bazylice katedralnej przewodniczył biskup włocławski Bronisław Dembowski wraz z biskupem seniorem Czesławem Lewandowskim, bp. Romanem Andrzejewskim i bp. Stanisławem Gębickim oraz licznym gronem kapłanów związanych z działającym na terenie diecezji włocławskiej Zgromadzeniem Sióstr Franciszkanek Rodziny Maryi.
W gronie wiernych uczestniczących w uroczystości były: przełożona generalna Sióstr Franciszkanek Rodziny Maryi - s. Fabiola Ruszczyk, siostry z pobliskich domów oraz z innych zgromadzeń zakonnych. Wszystkich serdecznie powitał proboszcz parafii katedralnej, ks. prał. Stanisław Waszczyński, który wygłosił również słowo wprowadzające do Liturgii.
Podczas Mszy św. okolicznościową homilię wygłosił Pasterz diecezji, ukazując w niej sylwetkę błogosławionego Arcybiskupa - wygnańca. Mówił o niezrozumieniu, z jakim spotkał się abp Feliński, gdy przybył do stolicy biskupiej, do Warszawy. Wielu ludzi przypisywało mu postawę uległości, a nawet współpracy z caratem. Opinie ludzkie uległy zmianie, gdy Ksiądz Arcybiskup został zesłany na 20 lat do Jarosławia nad Wołgą.
Bp Dembowski zwrócił uwagę, że abp Feliński żył Ewangelią, był człowiekiem wielkiej pobożności i licznych zalet umysłu i serca. Oprócz tego był patriotą, przyjacielem Juliusza Słowackiego i wielu wybitnych Polaków, których poznał podczas studiów we Francji. Jako człowiek miłosierdzia znał warunki, w jakich żyje lud. Wiedział o niesprawiedliwości, demoralizacji, ubóstwie, głodzie, miał na sercu zwłaszcza los bezdomnych dzieci i starców. Chcąc przyjść im z pomocą, założył w 1857 r. Zgromadzenie Sióstr Franciszkanek Rodziny Maryi, które do dziś pracuje na licznych placówkach wśród dzieci i osób starszych.
Po wspólnym odśpiewaniu Te Deum laudamus i błogosławieństwie końcowym udzielonym przez Pasterza diecezji wierni oddawali hołd Błogosławionemu przez ucałowanie jego relikwii. Wszyscy uczestniczący w Liturgii otrzymali na pamiątkę obrazki z wizerunkiem bł. abp. Zygmunta Szczęsnego Felińskiego. Oby przypominał nie tylko dzieło, ale i duchową wielkość jego osoby! Wyniesienie Założyciela naszego Zgromadzenia do chwały ołtarzy odczytujemy jako znak troski Kościoła o zbawienie każdego człowieka. Beatyfikacja abp. Felińskiego, człowieka Bożego, umacnia nas, napełnia pokojem, radością, nadzieją i ufnością w pokonywaniu trudności.