Biedaczyna z Asyżu - św. Franciszek przebiegał ulice włoskich miast, wołając: „Miłość nie jest kochana! Bóg jest Miłością”. Wołanie Biedaczyny z Asyżu jest echem słów Apostoła Narodów: „Nikomu nie bądźcie nic dłużni poza wzajemną miłością” (Rz 13, 8) - ani Bogu, ani bliźnim.
Przemyślenia zawarte w książce „Miłość mi wszystko wyjaśniła” o. Łucjan Z. Królikowski OFMConv zebrał na drodze tułaczego, długiego życia. Na nich się wspierał w trudnych chwilach. Rodziły się podczas czytania Ewangelii, w czasie spotkań z ludźmi. Pisząc, korzystał z własnych doświadczeń życiowych, z przeżyć, jakie mu towarzyszyły podczas zsyłki na Sybir czy tułaczki po świecie, z notatek i wieloletniej pracy radiowej dla Polonii amerykańskiej i kanadyjskiej, służąc jej jako autor widmo.
Autor dzieli się z Czytelnikiem szczególnie świadectwem własnej wiary. W obecnym zamieszaniu ideowym i moralnym jednostki liberalne usiłują zająć naszą uwagę tylko tym, co przemija, lekceważąc głos Boga Stwórcy, naszego Ojca i Pana historii. Wiara, podstawowa relacja między Bogiem a ludźmi, jest wystawiona na ciężką próbę. Im bardziej oddalamy się od Boga, tym bardziej błądzimy, wchodzimy w większy zamęt, który rodzi większy głód ducha, często mało uświadomiony, przejawiający się nawet w różnych psychozach, lękach, przesądach i sięganiu do horoskopów.
Ta książka to wspaniała katecheza dla wszystkich, którzy miewają chwile zwątpienia.
O. Łucjan Z. Królikowski, franciszkanin, zesłaniec syberyjski, artylerzysta - podchorąży w II Korpusie gen. Andersa, opiekun sierot wojennych, które uratował przed repatriacją do kraju opanowanego przez komunistów, organizując dramatyczną ucieczkę do Kanady. Uznany przez komunistów za „kidnapera na światową skalę”, dla swoich sierot był dobrym pasterzem, który pomógł choć w części odzyskać skradzione dzieciństwo i dorastać bezpiecznie w wolnym świecie. Zarówno ich, jak i swoje losy udokumentował w książkach: „Skradzione dzieciństwo. Polskie dzieci na tułaczym szlaku 1939-1950” oraz „Pamiętnik sybiraka i tułacza”, które stały się bestsellerami. Za swoje zasługi został odznaczony przez Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.
(Red.)
O. Łucjan Z. Królikowski OFMConv, „Miłość mi wszystko wyjaśniła. Przygody ducha”, Wydawnictwo Franciszkanów „Bratni Zew”, ul. Grodzka 54, 31-044 Kraków, tel. (12) 428-32-40, www.bratnizew.pl.
Wyrocznia należy do końcowej części Izajasza (Iz 56-66), do czasu po powrocie z Babilonu. Odbudowa miasta i świątyni nie usuwała ran, sporów o kult i biedy. Wyrocznia zaczyna się od „Oto Ja” (hinneni), typowej formuły Bożej inicjatywy. Bóg mówi językiem stworzenia: „stwarzam” (bārā’). Ten czasownik w Biblii opisuje działanie właściwe samemu Bogu, znane z Rdz 1. Słowo „stwarzać” pada także przy Jerozolimie, która ma stać się radością dla Boga i dla ludu. Nowość dotyczy całej rzeczywistości, nie tylko murów. „Dawne rzeczy nie pójdą w pamięć” odnosi się do historii klęski, która kształtowała wyobrażenia i lęki. Tekst opisuje życie społeczne. Ustaje płacz, ustaje śmierć niemowląt, wydłuża się życie starców. Wiek stu lat zostaje nazwany młodością, a długie życie nie zasłania winy. To obraz odwrócenia przekleństw wojny i niewoli. W Pwt 28 pojawia się motyw domu budowanego dla obcego i winnicy, z której korzysta najeźdźca. Izajasz ogłasza spokojne zamieszkanie i korzystanie z plonu własnych rąk. Obietnica dotyka zwykłych rzeczy: domu, pracy, owocu ziemi. W tradycji Kościoła te słowa stały się ważne w sporze z pogardą dla ciała. Ireneusz w „Adversus haereses” V,35 cytuje zdanie o domach i winnicach jako świadectwo zmartwychwstania sprawiedliwych i odnowy stworzenia. Augustyn w „De civitate Dei” XXII przywołuje „nowe niebiosa i nową ziemię” jako opis radości, w której nie słychać lamentu. Ten sam zwrot podejmie potem 2 P 3,13 i Ap 21,1, rozwijając nadzieję na ostateczne odnowienie świata. Prorok mówi językiem codzienności, aby otworzyć myślenie na dar Boga, który leczy pamięć i przywraca godność pracy.
Leon XIV odwiedził dziś parafię Najświętszego Serca Pana Jezusa w rzymskiej dzielnicy Ponte Mammolo. W homilii, zwracając się do wspólnoty parafialnej, która angażuje się w pomoc migrantom, więźniom i osobom potrzebującym pomocy, przestrzegł przed „jałowym poczuciem bezpieczeństwa", jakim zadowala się człowiek, który nie dostrzega w swym życiu Boga. Nawiązując do Ewangelii z dnia przypomniał, że światło Chrystusa jest silniejsze, niż jakiekolwiek ludzkie grzechy - informuje Vatican News.
Papieska wizyta w parafii, należącej do północnego sektora diecezji rzymskiej, to ostatnie z pięciu spotkań, jakie w rzymskich kościołach na przedmieściach miasta zaplanował Leon XIV w czasie Wielkiego Postu. Każde z nich stało się okazją nie tylko do spotkania z tymi, którzy – pomimo wyzwań, jakie niosą peryferie miasta – niosą światło wiary w swojej okolicy, ale też do podjęcia przez Papieża refleksji na temat roli i znaczenia współczesnej wspólnoty parafialnej. Zachęcił ją do pielęgnowania więzi z Bogiem i bliźnimi na wzór pierwszych wspólnot chrześcijańskich.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
