Reklama

Dokument Stolicy Apostolskiej

„Turystyka a zbliżenie kultur”

Niedziela Ogólnopolska 40/2011, str. 6

Bożena Sztajner/Niedziela

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Światowy Dzień Turystyki, przypadający na 27 września, ustanowiła Światowa Organizacja Turystyki w Madrycie w 1979 r. Po raz pierwszy obchodzono go w 1980 r. Stolica Apostolska uczestniczy od początku w tych obchodach i co roku z tej okazji ogłasza stosowne orędzie. W tym roku jego temat brzmi: „Turystyka a zbliżenie kultur”.
Zagadnienie zbliżania kultur dotyczy zwłaszcza naszych czasów, gdy ponad 900 mln osób rocznie przemieszcza się po świecie, korzystając z nowoczesnych środków komunikacji. Turystyka może być zawsze sposobnością do owocnych spotkań: do spotkania z Bogiem, który w stworzeniu i w dziełach ludzkich ukazuje nam swoją miłość i opatrzność; do spotkania z samym sobą, w postawie milczącej refleksji i wsłuchania się w głos własnego wnętrza; do spotkania z innymi, które pozwoli budować zgodne współistnienie między ludźmi i narodami. Turystyka działa więc na rzecz obalania barier rozdzielających kultury.

Ku pogłębianiu kultur

Tegoroczny dokument Stolicy Apostolskiej przypomina, iż kultura w szerokim znaczeniu tego słowa obejmuje zarówno historię oraz spuściznę artystyczną i etnograficzną, jak i sposoby życia, stosunki między ludźmi, wierzenia, wartości. „Wychodząc od takiego rozumienia tego pojęcia, nie tylko potwierdzamy istnienie różnorodności kulturowej, ale także, zgodnie z nauczaniem Kościoła, oceniamy ją jako coś pozytywnego” - stwierdza orędzie. Dlatego należy działać tak, aby ludzie nie tylko akceptowali istnienie innej kultury, ale również pragnęli przyjąć ją jako wzbogacenie.
Pierwszym warunkiem prawidłowego korzystania z możliwości stwarzanych przez turystykę jest umiejętność słuchania, chęć odczytania przesłania kryjącego się w każdym zabytku i przejawie kultury, oczywiście, na gruncie szacunku. Ważna jest więc zarówno „umiejętność przyjęcia”, jak i „umiejętność podróżowania”, bez jakichkolwiek uprzedzeń. Działania turystyczne winny uwzględniać właściwości, prawa i zwyczaje krajów przyjmujących, a turyści przed wyjazdem winni się dowiedzieć, jaka jest specyfika kraju, który zamierzają odwiedzić. Jednocześnie wspólnoty przyjmujące i firmy turystyczne winny poznawać formy życia i oczekiwania swych gości.

Specjalne trasy turystyczne

Stolica Apostolska proponuje opracowanie tras turystycznych, które zaoferują odwiedziny najważniejszych miejsc dziedzictwa religijno-kulturalnego danej diecezji. Należy też zaproponować szeroki czas otwarcia, aby zapewnić właściwe przyjęcie turystów. Bardzo ważna jest też formacja duchowa i kulturowa przewodników i w perspektywie rozważenie możliwości tworzenia organizacji przewodników katolickich - proponuje orędzie watykańskie. Istotne jest również opracowanie na miejscu publikacji w formie prospektów, stron internetowych, poświęconych dziedzictwu religijnemu i mających cele pedagogiczne.
Światowy Dzień Turystyki w 2011 r. uświadamia nam znaczenie ochrony i promocji wszystkich form kultury na świecie, której piękno przyciąga miliony turystów, również nas, Polaków, gdziekolwiek żyjemy lub podróżujemy.
Zapraszam do zapoznania się z orędziem na ten Dzień Turystyki na stronie Instytutu Duszpasterstwa Emigracyjnego Towarzystwa Chrystusowego - www.ide.chrystusowcy.pl.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2011-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Paulina Jaricot. Ta, która uwierzyła w moc Różańca

Niedziela Ogólnopolska 21/2022, str. 14-15

[ TEMATY ]

Paulina Jaricot

missio.org.pl

Paulina Jaricot, założycielka Papieskiego Dzieła Rozkrzewiania Wiary

Paulina Jaricot, założycielka Papieskiego Dzieła Rozkrzewiania Wiary

Założyła Żywy Różaniec i „Bank Niebios”. 22 maja 2022 r. Paulina Jaricot została beatyfikowana.

Paulina Jaricot była rozkochana w słowie Bożym, w Kościele i Eucharystii. Teraz przez jej beatyfikację doświadczamy tego, że Pan Bóg upomina się o osoby, które Jemu się poświęcają – mówi ks. Maciej Będziński, dyrektor krajowy Papieskich Dzieł Misyjnych (PDM) i dodaje: – Paulina Jaricot jest dla mnie taką osobą, która swoim życiem, zaangażowaniem i uporem pokazała, jak bardzo ważne jest zaufanie Panu Bogu. Stworzyła dwa ogromne przedsięwzięcia: Papieskie Dzieło Rozkrzewiania Wiary i Dzieło Żywego Różańca.
CZYTAJ DALEJ

Modlitwa św. Jana Pawła II o pokój

Boże ojców naszych, wielki i miłosierny! Panie życia i pokoju, Ojcze wszystkich ludzi. Twoją wolą jest pokój, a nie udręczenie. Potęp wojny i obal pychę gwałtowników. Wysłałeś Syna swego Jezusa Chrystusa, aby głosił pokój bliskim i dalekim i zjednoczył w jedną rodzinę ludzi wszystkich ras i pokoleń.
CZYTAJ DALEJ

Wspólnota Dwunastu niesie w sobie tajemnicę wolności

2026-01-09 19:33

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Saul wyrusza z trzema tysiącami wybranych, aby schwytać Dawida. Liczba podkreśla przewagę króla i jego lęk. Dawid żyje wśród skał i jaskiń, na ziemi pogranicza. Tam serce uczy się zawierzenia. Saul wchodzi do jaskini. Dawid z ludźmi pozostaje w głębi. W ustach towarzyszy pojawia się odczytanie chwili jako znaku od Boga. Dawid podchodzi i odcina rąbek płaszcza. Ten gest wygląda drobno, a płaszcz w Biblii niesie znaczenie godności i władzy. Tekst mówi, że „zadrżało serce” Dawida. W hebrajskim pobrzmiewa (wayyak lēb), uderzenie sumienia. Wystarcza mu sam znak. Zatrzymuje swoich ludzi i wypowiada słowa o „pomazańcu Pana” (māšîaḥ JHWH). Namaszczenie wiąże króla z decyzją Boga także w czasie błędu króla. W tej księdze rąbek płaszcza już raz pojawił się przy Saulowej utracie królestwa. Rozdarcie płaszcza w 1 Sm 15 towarzyszyło wyrokowi Samuela. Tutaj odcięty rąbek zapowiada zmianę, a Dawid nie przyspiesza jej przemocą. Wychodzi za Saulem, woła go i pada na twarz. Nazywa Saula „panem moim, królem”. Pokora otwiera przestrzeń prawdy. Dawid pokazuje skrawek płaszcza jako dowód, że jego ręka nie szuka krwi. Wzywa Pana na sędziego i oddaje Mu spór. Brzmi przysłowie o złu, które rodzi zło. Dawid nie chce podtrzymywać tej fali. Słowo i gest poruszają Saula. Król płacze i uznaje sprawiedliwość Dawida. Prosi o przysięgę w sprawie potomstwa, bo królowanie w Izraelu dotyka pamięci rodu i imienia. Dawid przysięga. Opowiadanie rysuje obraz władzy poddanej Bogu i serca, które wybiera miłosierdzie w chwili największej przewagi. W tej scenie zwycięstwo ma kształt opanowania, a jaskinia staje się szkołą serca.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję