Małe ojczyzny - to podniosły termin. Cóż jednak znaczy bez działań integrujących te niewielkie wspólnoty, bez przekazywania tradycji, kultury, historii. Staje się tylko pustym frazesem. Mieszkańcy Strzemieszyc, dzielnicy Dąbrowy Górniczej, rzeczywiście pragną, by ich miejscowość była dla nich i ich dzieci małą ojczyzną. Poczynili już pierwsze kroki, by Strzemieszyce nie były anonimowe, dzieci znały historię miejsca, w którym się wychowują, a sąsiedzi byli ze sobą związani, nie tylko przez fakt wspólnego mieszkania, ale poprzez wspólne cele. Właśnie z tych względów kilka miesięcy temu zawiązało się Stowarzyszenie Promocji Dzielnicy Strzemieszyce. Na jego czele stanął Stanisław Stolarczyk. Wiceprezesów jest dwoje: ks. Jan Gaik, proboszcz parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa, i Ewa Gronkowska, Janusz Pilarski pełni funkcję sekretarza, a pan Majewski skarbnika. Dziś stowarzyszenie liczy 15 członków. "Tworząc stowarzyszenie, postawiliśmy sobie tylko jeden cel - wyjaśnia ks. Jan Gaik - promowanie lokalnej społeczności. Strzemieszyce są bowiem specyficzną dzielnicą. Na jej terenie znajduje się mnóstwo małych i średnich firm, które dają zatrudnienie całym rodzinom, a firmy te nie są znane w szerszym środowisku. Oprócz tego pragniemy zintegrować inne organizacje istniejące na terenie Strzemieszyc, by móc mówić jednym głosem". Aby prace na rzecz dzielnicy nie przechodziły bez echa, członkowie stowarzyszenia postanowili co roku przyznawać specjalne wyróżnienie - "Srebrne strzemię". Nagroda ta będzie wręczana raz w roku najbardziej zasłużonemu mieszkańcowi Strzemieszyc. Pierwszym dziełem organizacji jest wprowadzenie Dni Strzemieszyc, które co roku będą odbywać się w drugą niedzielę maja. Ponadto w obchody włączony zostanie Dzień Dziecka, organizowany przez KSM i POAK, a być może i inne imprezy przygotowywane przez pozostałe organizacje istniejące w Strzemieszycach.
Paweł mówi o „skarbie w naczyniach glinianych”. Skarbem jest Ewangelia o chwale Boga jaśniejącej na obliczu Chrystusa; naczyniem - ludzka kruchość. Glina łatwo pęka, dlatego zachowuje człowieka w prawdzie o sobie. Apostoł podkreśla w ten sposób, że nadmiar mocy należy do Boga. Posłaniec niesie dar, który go przerasta; źródło bije w Bogu.
Dalej Paweł układa cztery przeciwstawienia. Jest ucisk, lecz nie zgniecenie. Jest bezradność, lecz nie rozpacz. Jest prześladowanie, lecz nie opuszczenie. Jest powalenie, lecz nie zagłada. Taki jest rytm życia apostolskiego. Pośrodku pada zdanie o „konaniu Jezusa” noszonym w ciele. Greckie nekrōsis mówi o stałym obumieraniu, o życiu wystawionym na stratę. Tę drogę Paweł czyta paschalnie: śmierć Jezusa działa w nim po to, by życie Jezusa mogło objawić się w Kościele. „Śmierć działa w nas, życie zaś w was”. Posłaniec bierze na siebie trud, aby inni mogli oddychać Ewangelią. Werset o „duchu wiary” nawiązuje do Psalmu 116: człowiek wierzący mówi, bo zaufał Bogu. Dlatego Paweł mówi nawet pośród cierpienia. U kresu tej drogi stoi zmartwychwstanie. Ten, który wskrzesił Jezusa, wskrzesi także apostoła wraz z Kościołem i postawi wszystkich przed sobą. Wielka jest dobra nowina tego fragmentu: kruchość sługi staje się miejscem, przez które przechodzi moc Paschy. W dniu św. Jakuba te słowa brzmią szczególnie wymownie. Apostoł odda życie, a w tej stracie objawi się życie Chrystusa.
Święta Marto, przyjaciółko Jezusa, kobieto wiary i ufności, patronko spraw trudnych i po ludzku beznadziejnych, przychodzimy do Ciebie z naszymi troskami, lękami i cierpieniami. Ty doświadczyłaś bólu po śmierci brata Łazarza, a jednocześnie usłyszałaś z ust Chrystusa słowa: „Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem”. Wstawiaj się za nami, abyśmy nawet w najciemniejszych chwilach nie tracili nadziei i ufali Bożej miłości.
Straszenie PiS-em, rozliczanie PiS-u i odsuwanie PiS-u od władzy jest głównym sensem politycznego istnienia formacji Donalda Tuska. Podzielony i osłabiony PiS oznaczać może koniec polaryzacji i osławionego duopolu, który może być największym ciosem dla premiera rządu.
Donald Tusk nie może już tak skutecznie straszyć tym, że Polacy muszą na niego głosować, bo ten „straszny” PiS ze „strasznym” Jarosławem Kaczyńskim powróci do władzy. Ta doktryna była skutecznym narzędziem zdobywania władzy od 20 lat istnienia duopolu, czyli hegemoni dwóch partii na polskiej scenie polityczne – Platformy Obywatelskiej oraz Prawa i Sprawiedliwości. Osłabiony i podzielony PiS oznacza więc największy problem dla Donalda Tuska. A przecież już teraz notowania rządu są fatalne z poparciem zaledwie 29%. Z drugiej strony, gdy widzimy bark jakikolwiek pomysłów na rządzenie oraz słabość organizacyjno-intelektualną rządu, to należy spodziewać się jeszcze głębszej erozji władzy. Co więcej, twardy antyPiS przestaje być potrzebny bo PiS jest słabszy i podzielony, a pozorna słabość Jarosława Kaczyńskiego sprawia, że umiera prawie cały sens politycznego istnienia Donalda Tuska.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
