Znakiem na który warto zwrócić uwagę i przede wszystkim uważać jest Pentagram. Jest to pięciokąt foremny gwiaździsty - symbol okultystyczny, a także satanistyczny. Ma dość charakterystyczny wygląd, pięcioramienna gwiazda, wpisana w okrąg. Punkt szczytowy jest odpowiednikiem ducha.
Pozostałe punkty reprezentują: wiatr, ogień, ziemię i wodę. Uważa się, że ma on siłę błagania dobrych duchów i chroni od złych mocy. Gwiazda symbolizuje ludzkość żyjącą pomiędzy niebem a ziemią. Jest to także jeden z symboli czarnoksięstwa. Odnosi się on również do Wicca (grec. czarownica) - religii czczącej bożki. To właśnie w Mezopotamii, Egipcie i Kanaanie możemy doszukiwać się pierwociń tych wierzeń. Pentagram jest często używany w praktykach czarnej i białej magii oraz przy sprawowaniu "czarnej mszy". Symbol ten znajdziemy także na kartach Tarota i w Biblii szatana.
Reklama
W XIX wieku wprowadzono podział pentagramów na "dobre i złe". „Dobry” posiada jeden wierzchołek skierowany ku górze i jest często przedstawiany z wpisanym w siebie wizerunkiem człowieka. Pentagram ten jest jednym z ważniejszych symboli masonerii i bywa interpretowany jako symbol człowieka będącego w drodze.
Podziel się cytatem
Z kolei odwrócony pentagram nazywany jest z dwoma wierzchołkami skierowanym ku górze jest uważany za symbol Szatana. Przejście z jednej formy pentagramu, w drugą można uzyskać poprzez jego obrót o 33 stopnie, zaś liczba 33 ma znaczenie w symbolice masońskiej - między innymi wiąże się ona z ilością stopni wtajemniczenia w niektórych obrządkach masońskich.
Pentagram wykorzystywany był i jest w symbolice masonerii okultystycznej, magii ceremonialnej i kabalistyce oraz jako symbol komunizmu.
Oko Horusa wywodzi się z mitologii staroegipskiej jest to symbol odrodzenia i powracania do zdrowia. Oczami Horusa były Słońce i Księżyc.
Prawe oko nawiązywało do Słońca, a lewe oznaczało Księżyc. Prawe było odpowiedzialne za aktywność i przyszłość; lewe za pasywność i przeszłość. Razem dawały szerokie spojrzenie – w dzień i w nocy, dlatego symbolizowały wszechwiedzę. Znak miał pomagać tym, którzy czuli się przytłoczeni swoim życiem i potrzebowali natchnienia do zmiany na lepsze.
12 maja minęła 91. rocznica śmierci rocznica śmierci Józefa Piłsudskiego, a 16 maja przypada liturgiczne wspomnienie świętego Andrzeja Boboli i 369. rocznica jego śmierci. Bliskość tych dwóch dat to nie jedyny związek między marszałkiem (skądinąd człowiekiem raczej obojętnym religijnie) a jezuickim męczennikiem. Józef Piłsudski w 1919 r. bardzo starał się odzyskać relikwie Boboli z rąk sowieckich w Połocku, a później prosił papieża o jego kanonizację.
16 kwietnia 1938 r., w przeddzień kanonizacji Andrzeja Boboli w Rzymie, papież Pius XI (Achille Ratti), który w latach 1919-1921 był nuncjuszem apostolskim w Polsce, podzielił się z odwiedzającymi go polskimi biskupami ciekawym wspomnieniem z 1919 roku:
Żyjąca w latach 1381-1457 Rita, związana z umbryjskim miasteczkiem Cascia, najpierw żona i matka, a po wczesnej i dramatycznej śmierci męża oraz synów zakonnica augustiańska w miejscowym klasztorze, mistyczka, stygmatyczka i nadzwyczajna cudotwórczyni, nie należała do świętych powszechnie znanych ani otaczanych kultem w Polsce.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.