Biskupa Piotra oraz przybyłych gości, powitała S. M. Wiesława Kopij Przełożona Generalna CSMM. -Świętujemy dziś uroczystość naszej Patronki, św. Marii Magdaleny. Prosimy o przewodniczenie tej Eucharystii w naszej intencji, jako tych które jesteśmy jej naśladowczyniami, byśmy napełnione Boża miłością, którą czerpiemy z tego miejsca, chciały iść i głosić współczesnemu światu że Bóg jest, że kocha każdego człowieka, że czeka na na niego mimo tego, że człowiek czasem pogubi się na drogach swego życia. Każdego dnia, od rana chcemy dalej ofiarowywać Najśw. Sercu Pana Jezusa nasze oddanie i naszą ekspiację za każdy grzech człowieka, a szczególnie za każdy grzech kobiet.

Siostry też prosiły o modlitwę w intencji osób i firm, które w ostatnim czasie dokonały różnych prac remontowych i adaptacyjnych na terenie klasztoru

Odpusty są po to by Panu dziękować za wszelkie dobro które dokonało się na przestrzeni ostatniego roku. Ale tez jest to czas by patrzeć na Waszą Patronkę i uczyć się od niej chociażby gorliwości w takim biegnięciu z radosną Nowiną z przesłaniem miłości Niech Pan Bóg daje tez siły na cały nowy rok – mówił Bp Piotr

W homilii, ukazał postać św. Jadwigi jako świadka miłości paschalnej, gdyż była obecna przy Jezusie, w kluczowych momentach jego męki, śmierci i zmartwychwstania. - Jesteśmy dziś zaproszeni, abyśmy i my byli świadkami miłości paschalnej. Tzn. takiej miłości, która przez cierpienie prowadzi do Zmartwychwstania. Maria Magdalena jest takim znakiem, takiej właśnie miłości. Niesie w sercu zarówno doświadczenie męki i śmierci, jak i zmartwychwstania. I to jej pełne miłości spotkanie z Jezusem, staje się taką „pieczęcią” prawdziwości tych wydarzeń i mocą do świadectwa. Jest blisko Jezusa, rozpoznaje Go, dlatego obecne w niej doświadczenie, że Jezus prawdziwie umarł, że Jego ciało zostało złożone do grobu, a potem zmartwychwstał, jest jak najbardziej autentyczne i pełne mocy, takiej, że w końcu Apostołowie „ulegają” tej Dobrej Nowinie która ona im przynosi. To świadectwo Marii Magdaleny, rodzi się z rozpoznania Pana w wydarzeniach paschalnych i ono też nas prowadzi do rozpoznawania Pana w Wydarzeniu Paschalnym – Eucharystii którą celebrujemy. To świadectwo umacnia nas w każdej minucie adoracji Jezusa, w byciu sam na sam z Panem. To doświadczenie popycha nas też do świadectwa mocy i prawdziwości miłości. Leczy rany nie-miłości, w ciele, w sercu. Św. Mario Magdaleno, wstawiaj się za nami, ucz nas być świadkami miłości Pana wobec tych, którzy są dotykani cierpieniem, samotnością i śmiercią by Jezus w nich zmartwychwstał – mówił biskup.

Po zakończonej liturgii, w ogrodzie klasztornym, bp Piotr pobłogosławił ustawioną tam figurę św. Michała Archanioła, prosząc za jego wstawiennictwem, o ochronę tego miejsca i osób przed zakusami Złego.

Zgromadzenie Sióstr św. Marii Magdaleny od Pokuty czerpie swój rodowód z mniszego zakonu, który na ziemiach polskich rozpoczął swe istnienie dzięki św. Jadwidze Śląskiej i jej mężowi - Henrykowi Brodatemu.

Sprowadzone z Marsylii w 1217 r. do Nowogrodźca nad Kwisą białe damy - jak nazywano potocznie pierwsze magdalenki w związku z kolorem stroju, w który się odziewały - miały według zamysłu głównej fundatorki – św. Jadwigi- stanowić remedium na rozwiązłe życie kobiet ówczesnej epoki. Zakon został zatwierdzony 10 czerwca 1227 r. przez papieża Grzegorza IX, który w 1232 r. polecił im regułę św. Augustyna.

W 1320 r., dzięki staraniom księcia ziębickiego i jaworskiego - Henryka, powstał konwent w Lubaniu, który w niedługim czasie stał się główną siedzibą sióstr magdalenek. I podczas gdy dom w Nowogrodźcu po 1810 r. przestał być klasztorem i mieścił w swych murach różne instytucje, w tym sąd i seminarium ewangelickie, a ostatecznie w 1945 r. został zniszczony przez zajmujące Nowogrodziec wojska sowieckie i do dziś znajduje się w ruinie, ten w Lubaniu zachował się.

Do II wojny światowej, siostry prowadziły w nim dom opieki dla osób starszych i szpital dziecięcy. Lata bezpośrednio powojenne, zastały zakon w nowej sytuacji. Zabudowania klasztorne zostały doszczętnie spalone, a cały majątek upaństwowiony. Siostry pochodzące z ziem dolnośląskich zostały przesiedlone do Niemiec. Pozostała garstka sióstr-Polek, sięgając do wspólnego dziedzictwa duchowego, musiała praktycznie tworzyć nowe zgromadzenie. Na nowo zaczęło ono pisać swoją historię, zarówno w życiu zgromadzenia, jak również w dziejach najpierw archidiecezji wrocławskiej, a potem diecezji legnickiej oraz w dziejach społeczności lokalnej. Z inicjatywy Sióstr, w 2017 r. miasto przyjęło św. Marię Magdalenę za swoją patronkę. Tak więc corocznie obchodzone wspomnienie liturgiczne, jest też świętem dla miasta.

Obecnie zakon zmienił charakter z kontemplacyjnego na apostolski. Zgromadzenie pozostało jednak wierne podstawowemu charyzmatowi: pokucie podejmowanej w miłości.