Poseł na Sejm RP Jerzy Polaczek skierował 28 września 2010 r. na ręce marszałka Sejmu RP Grzegorza Schetyny interpelację do prezesa Rady Ministrów Donalda Tuska w sprawie stanowiska Rządu w przypadku naruszenia Konwencji o międzynarodowym lotnictwie cywilnym - w związku z informacjami akredytowanego przedstawiciela Polski przy Międzypaństwowym Komitecie Lotniczym z siedzibą w Moskwie, który prowadzi badanie katastrofy lotniczej z dnia 10 kwietnia 2010 r. samolotu TU 154 M, będącego w rejestrze Ministra Obrony Narodowej.
Poniżej podajemy w całości treść interpelacji.
Szanowny Panie Premierze,
W ostatnich dniach polska opinia publiczna została poinformowana przez akredytowanego przedstawiciela Polski przy Międzypaństwowym Komitecie Lotniczym z siedzibą w Moskwie o fakcie zakończenia prac przez tenże Komitet i przystąpienia do przygotowania projektu raportu według międzynarodowych norm, metod i zasad postępowania, zawartych w Załączniku 13. do Konwencji o międzynarodowym lotnictwie cywilnym.
Federacja Rosyjska jest także jednym z państw, które ratyfikowało Konwencję Chicagowską, i jest prawnie zobowiązane do przygotowania Raportu Końcowego, zgodnie z wzorem zawartym w treści Załącznika 13. tejże Konwencji.
Kwestią kluczową dla zgodnego z prawem przygotowania treści Raportu Końcowego jest jego kompletność.
Według informacji przekazanych publicznie przez akredytowanego przedstawiciela Polski - pana płk. Edmunda Klicha, nie otrzymał on od władz Federacji Rosyjskiej niektórych ważnych wiadomości dotyczących w szczególności m.in. lotniska Smoleńsk - Siewiernyj, stanu tamtejszych urządzeń, statusu tego lotniska i obowiązujących tam procedur, jak również aktów normatywnych i procedur dotyczących systemu zarządzania ruchem lotniczym w Federacji Rosyjskiej.
Międzynarodowe przepisy zawarte w Załączniku 13. Konwencji Chicagowskiej ujednolicają szczegółowo formę i treść przedstawienia Raportu Końcowego.
W Dodatku określającym wzór Raportu Końcowego zakłada się w sposób precyzyjny i niebudzący wątpliwości, że zgodnie z:
- pkt 1.8 Pomoce nawigacyjne - powinien zawierać informację o ich efektywności w czasie zaistnienia wypadku,
- pkt 1.10 Informacje o lotnisku - powinny zawierać dane dotyczące jego wyposażenia i stanu urządzeń,
- pkt. 1.17 Informacje o organizacjach i działalności administracyjnej - powinny zawierać dane o organizacjach i ich działalności administracyjnej, mającej odniesienie do operacji statku powietrznego. Do organizacji zalicza się np.: operatora służby ruchu lotniczego, służby operacyjne, służby eksploatacji lotnisk, służby meteorologiczne, jak też organ nadzoru lotniczego. Informacja może zawierać w szczególności wiadomości o strukturze organizacyjnej i funkcjach, zasobach, statusie ekonomicznym, polityce administracyjnej i praktycznej działalności w ramach przepisów.
W związku z powyższym zwracam się do Pana Premiera o zajęcie stanowiska i udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:
1. Czy potwierdza Pan Premier publiczne informacje akredytowanego przedstawiciela Polski o braku do chwili obecnej dostępu do niektórych kluczowych danych w toku dotychczasowego badania przyczyn katastrofy lotniczej i o nieprzekazaniu tychże danych przez władze Federacji Rosyjskiej pomimo jego pisemnych wcześniejszych wystąpień? Jeśli tak, to proszę o przedstawienie precyzyjnego „katalogu” dokumentów, których władze Federacji Rosyjskiej nie udostępniły do końca września br.
2. Czy w świetle dostępnych w chwili obecnej informacji o braku dostępu akredytowanego przedstawiciela Polski do niektórych kluczowych danych, władze Rzeczypospolitej Polskiej zamierzają poinformować o tych faktach władze Międzynarodowej Organizacji Lotnictwa Cywilnego (ICAO)?
3. Jakie stanowisko zajmie Rząd Rzeczypospolitej Polskiej w sytuacji, w której projekt Raportu Końcowego Międzypaństwowego Komitetu Lotniczego badającego przyczyny katastrofy z 10 kwietnia, w której zginął Prezydent RP, a także wszyscy pozostali przedstawiciele delegacji państwowej, będzie niekompletny i sporządzony w sposób niezgodny z międzynarodowymi normami, metodami i zasadami postępowania, zawartymi w Załączniku 13. Konwencji Chicagowskiej?
Z poważaniem -
„Bądźcie, bracia, wszyscy razem moimi naśladowcami i wpatrujcie się w tych, którzy tak postępują, jak tego wzór macie w nas”. Symmimētai, współnaśladowcy. Paweł proponuje siebie za wzór z realizmu pedagogiki. Wiara uczy się przez patrzenie (zob. glossę na 25 X). Zaraz jednak wskazuje kontrwzór, i czyni to ze łzami: „wielu bowiem postępuje jak wrogowie krzyża Chrystusowego, o których często wam mówiłem, a teraz mówię z płaczem”. Nie o prześladowcach mowa, lecz o chrześcijanach, których „losem - zagłada, ich bogiem - brzuch, a chwała - w tym, czego winni się wstydzić”. Wrogiem krzyża można być od środka, przez życie, które krzyżowi zaprzecza wygodą. „Nasza bowiem ojczyzna jest w niebie”. To politeuma, o którym mówiliśmy przy Flp 1,27 (zob. glossę na 20 IX), gmina obywatelska, przynależność państwowa. Filipianie, dumni obywatele rzymskiej kolonii, słyszą, że ich właściwa metryka jest gdzie indziej. Kolonia nieba na ziemi żyje prawami stolicy, której wypatruje. „Stamtąd też jako Zbawcy wyczekujemy Pana Jezusa Chrystusa, który przekształci nasze ciało poniżone w podobne do swego chwalebnego ciała”. Sōtēr, Zbawca, to tytuł, którym świat tytułował cesarzy. Wyczekiwać Zbawcy z nieba znaczyło cicho zdetronizować zbawców z Rzymu. Obietnica dotyczy ciała. Metaschēmatisei, przekształci. Nie porzuci, nie wymieni, lecz przemieni na wzór ciała uwielbionego (zob. glossę na 19 IX o zmartwychwstaniu). Moc tej przemiany jest tą samą mocą, „którą może On także wszystko, co jest, sobie podporządkować”. Finał jest czułością czystej wody „przeto, bracia umiłowani, za którymi tęsknię, radości i chwało moja, tak trwajcie mocno w Panu, umiłowani”. Stēkete, stójcie, trwajcie w pozycji żołnierza na posterunku. Obywatelstwo nieba jest służbą na placówce, z tęsknotą w tle i stopami na ziemi.
Dane dotyczące żywotu świętego czerpiemy z „Martyrologium Rzymskiego”, do którego wpisał świętego Leonarda, kardynał Cezary Baroniusz. Dodatkowo wzmianki o świętym odnajdujemy w „Historii”, spisanej przez Ademara z Chabannes, na początku XI wieku. Jednakże Leonard najżarliwiej czczony był przez lud. To właśnie dzięki wdzięczności prostych ludzi doczekał się niezwykle bogatego kultu. W Polsce w drugiej połowie XVIII wieku zarejestrowano kilkadziesiąt parafii pod jego wezwaniem. Do najstarszej świątyń jego imienia, należy krypta św. Leonarda katedry wawelskiej z X wieku.
Przyjmuje się, że Święty urodził się w Galii, podczas rządów cesarza Anastazego w 466 roku. Pochodził ze szlacheckiej rodziny frankońskiej, która miała duże wpływy na dworze cesarskim, żyła także w przyjaźni z królem Franków Chlodwigiem. Został oddany pod opiekę biskupowi Reims, św. Remigiuszowi. Według legendy, Leonard służył jako rycerz na dworze Chlodwiga. Król przed ważną bitwą miał złożyć przysięgę, że jeśli odniesie zwycięstwo, przyjmie chrzest. Tak też się stało i Leonard wraz ze swoim władcą, odrzucili pogańskie wierzenia. Św. Leonard niezwykle szybko zyskał sobie szacunek na dworze królewskim. Wśród ludu panowało ogólne przekonanie o jego niezwykłej świątobliwości. Król oferował mu wiele przywilejów. Jednak Leonard wycofał się całkowicie z dworskiego życia i wyruszył do klasztoru Micy. Tam złożył śluby zakonne.
W sobotę 7 listopada w katedrze w mieście Santander w północno-zachodniej Hiszpanii prefekt Dykasterii do spraw Kanonizacyjnych kard. Marcello Semeraro w imieniu Ojca Świętego ogłosi błogosławionymi ks. Francisco Gonzáleza de Córdobę i 78 towarzyszy. Podczas prześladowań religijnych w Hiszpanii w latach 1936–1937 zamordowano tam dziesiątki duchownych, zakonników, seminarzystów i świeckich. Wśród nich znalazła się grupa 80 Sług Bożych, których męczeństwo stało się przedmiotem procesu beatyfikacyjnego. Nawet w więzieniach nie przestawali się modlić, spowiadać, pocieszać współwięźniów i podtrzymywać ich na duchu.
W prowincji Santander zamordowano 77 księży diecezjalnych, 17 cystersów, 14 seminarzystów, 14 dominikanów, 9 klaretynów, 8 jezuitów, 5 augustianów, 5 pijarów, 4 marystów, 3 kapucynów, 3 karmelitów, salezjanina i siostrę oblatkę. Część z nich beatyfikowano 3 października 2015 r.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1792598077.jpg)
