Przepiękną porażką zakończyły się wystąpienia luminarzy z komitetu poparcia Bronisława Komorowskiego. W ramach zbudowania zgody - a to dominujący przekaz sztabu wyborczego kandydata PO - jeden z mówców ogłaszał wojnę domową, kolejny mówił o „hodowcy zwierząt futerkowych”, następny o charyzmie, która jest cechą psychopatów, a jeszcze inny nie wiedział specjalnie, kogo popiera. Wyglądało to tak, jakby komuś rozum odebrało. Jaka przyczyna? Panika.
Premier zły
Donald Tusk był na tym występie i zgrzytał zębami. Jakby wzrok premiera mógł zabijać, połowa towarzystwa byłaby już martwa.
W ogóle na tej imprezie obrażono połowę Polski i na dodatek kawałek świata. Z tego, co wyłapaliśmy: mieszkańców Krakowa, Poznania, hodowców zwierząt futerkowych, miłośników kotów, małżeństwa bezdzietne, kawalerów, panny, fanów TVP i parę innych grup społecznych. Jeśli chodzi o świat, to napięcie zbudowano w relacjach z Burundi, Ruandą, a z bliższych nam stron - z Bułgarią, Grecją i Rumunią. Jak na jedno popołudnie - dorobek zaiste imponujący.
Mityczna empatia
Zdolności empatyczne Bronisława Komorowskiego są już niemal mityczne. Ostatnio mogli się przekonać o tych wyjątkowych cechach powodzianie, którym kandydat na ojca narodu przypomniał, że woda ma to do siebie, że płynie. Komorowski świetnie pasowałby na kandydata, tyle że w czasach kina niemego.
Trzeci List Jana, najkrótsze pismo Nowego Testamentu, jest adresowany do Gajusa i chwali go za rzecz z pozoru drobną, za gościnność wobec wędrownych braci-misjonarzy. „Ty, umiłowany, postępujesz w duchu wiary, gdy pomagasz braciom, a zwłaszcza przybywającym skądinąd”. Pierwotne chrześcijaństwo żyło siecią wędrownych głosicieli. Ich przyjęcie pod dach było infrastrukturą misji. „Oni to świadczyli o twej miłości wobec Kościoła”. Gościnność Gajusa ma świadków i protokół. „Dobrze uczynisz, zaopatrując ich na drogę zgodnie z wolą Boga”. Propempsas axiōs tou Theou, wyprawić w drogę w sposób godny Boga. Formuła oznaczała pełne wyposażenie na podróż, prowiant, środki, może eskortę. Miarą wyprawki jest godność Tego, w czyim imieniu wędrują. Racja jest podana precyzyjnie: „dla imienia Jego wyruszyli w drogę, nie przyjmując niczego od pogan”. Misjonarze Janowi żyli z zaplecza wspólnot, by Ewangelia nie wyglądała na akwizycję wobec adresatów misji (zob. glossę na 23 IX). Stąd zdanie, które jest teologią całej logistyki kościelnej: „powinniśmy zatem gościć takich ludzi, aby wspólnie z nimi pracować dla prawdy”. Synergoi tē alētheia, współpracownicy prawdy. Kto przyjmuje głosiciela, uczestniczy w głoszeniu. Kto zaopatruje na drogę, idzie tą drogą w sensie najściślejszym. Kościół zna z tego wersetu całą swoją niewidzialną armię. Domy otwarte dla misji, ofiarodawców dzieł misyjnych, zaplecze modlitwy i chleba. Prawo kościelne przypomni, że wszyscy wierni mają obowiązek wspierania misyjnego dzieła (por. kan. 211; 781). Jan powiedziałby prościej, że prawda potrzebuje kwater. W dobie, gdy „wielu zwodzicieli wyszło na świat” (2 J 7; zob. glossę wczorajszą), gościnność ma też swoją roztropność, o czym Druga Janowa mówi twardo. Trzecia pilnuje jednak, by roztropność nie zjadła serca. Rozeznawać tak, zamknąć drzwi prawdzie w drodze nigdy.
Na zakończenie III Forum Liturgicznego sprawowana była w katedrze wrocławskiej Msza święta. Przewodniczył jej bp Jacek Kiciński, a służbę przy ołtarzu pełnili uczestnicy wydarzenia.
Podczas homilii biskup Jacek wielokrotnie powtórzył słowa: “Błogosławiony ten, kto służy Panu Bogu, słucha słowa i żyje nim na co dzień.”- To jest nasze powołanie - służba przy ołtarzu Jezusa Chrystusa. Bardzo się cieszę, że przyjechaliście na to forum. Nie tylko zdobywamy wiedzę, ale pogłębiamy wiarę. Jeśli jesteśmy przy ołtarzu Chrystusa, to jesteśmy bliżej.
Ulewne deszcze, które w ostatnich dniach przeszły nad Strefą Gazy, pogorszyły i tak już katastrofalną sytuację mieszkańców tego regionu. „Brakuje już słów, by opisać rzeczywistość, w jakiej żyje większość ludności” - powiedział ojciec Gabriel Romanelli. Proboszcz jedynej katolickiej parafii w Gazie zauważa, że ludzie bardzo boją się czwartej wojennej zimy „pod namiotami, które nawet nie są namiotami”.
Pochodzący z Argentyny kapłan powiedział, że w Gazie nawet deszcz to nie tylko woda. Miesza się ze ściekami ze zniszczonych kanałów i latryn wykopanych w obozach dla uchodźców. Niesie ze sobą śmieci, zalewa prowizoryczne schronienia przesiedleńców. „Rozejm ograniczył bombardowania, ale nie przyniósł poprawy sytuacji. Ponad dwa miliony Palestyńczyków straciło wszystko i nadal traci wszystko” - powiedział.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1792598077.jpg)
