Mam 32 lata i jestem praktykującym katolikiem. Jestem spokojnym kawalerem z wykształceniem zasadniczym. Lubię pracę na działce, jazdę na rowerze, pielgrzymki autokarowe i wycieczki krajoznawcze. Cenię przyjaźń, dobroć, uczciwość, życzliwość, opiekuńczość i zaradność. Pragnę znaleźć przyjaciół, a wśród nich może i tę Jedyną, na całe życie.
4629. Czytelniczka z woj. śląskiego
Pragnę bliżej poznać dobrych ludzi. Jestem 60-letnią wdową, praktykującą katoliczką. Spokojną, ale z humorem, lubiącą przyrodę, zwłaszcza kwiaty. Cenię w sobie i w drugim człowieku odpowiedzialność, uczciwość, prawdomówność, a przede wszystkim wartości chrześcijańskie. Chciałabym poznać osoby o podobnych zaletach, samotne jak ja. We dwoje piękniejszy staje się świat.
Jestem panną po trzydziestce. Ukończyłam studium medyczne, pracuję. Jestem również absolwentką studium życia rodzinnego. Jestem osobą spokojną, szlachetną, o dobrym sercu. W życiu staram się kierować wartościami chrześcijańskimi. Jestem osobą głęboko wierzącą i praktykującą. Chciałabym poznać prawdziwych przyjaciół oraz człowieka dobrego i szlachetnego, na którego ramieniu mogłabym się oprzeć, z którym mogłabym dzielić radości i smutki.
4631. Renata z Rzeszowa
Mam 50 lat i wykształcenie średnie. Moja pasja mnie uskrzydla, ale nie mam rodziny. Proszę o listy.
4632. Jan z okolic Brzozowa
Jestem kawalerem, mam 50 lat, mieszkam na wsi na Podkarpaciu. Jestem osobą wierzącą, cenię uczciwość, szczerość i dobre serce. Chciałbym nawiązać kontakt z osobami wierzącymi, uczciwymi, którym tak jak mnie dokucza samotność. Proszę o listy.
Pieniny w żałobie i solidarności z ofiarami zamachu w Krakowie
2026-11-12 23:01
Paweł Pasionek /mfs
Paweł Pasionek
XXVI Zaduszki Szczawnickie przybrały szczególny charakter, bowiem zgromadziły mieszkańców Pienin w czasie żałoby narodowej.
Minutą ciszy upamiętniono tych, którzy zginęli w Krakowie. - Nasze myśli i modlitwy kierujemy ku ofiarom tej tragedii, ich rodzinom oraz wszystkim których dotknęło to nieszczęście – zaznaczyli organizatorzy.
Drugi List Jana, list do „Wybranej Pani i jej dzieci”, czyli do Kościoła lokalnego i wiernych, mieści na jednej karcie całą Janową teologię w miniaturze. „Ucieszyłem się bardzo, że znalazłem wśród twych dzieci takie, które postępują według prawdy”. Chodzenie w prawdzie, peripatein en alētheia. Prawda jest u Jana drogą, nie tylko tezą. Zaraz potem pada przykazanie, „nie nowe, ale to, które mieliśmy od początku: abyśmy się wzajemnie miłowali. Miłość zaś polega na tym, abyśmy postępowali według Jego przykazań”. To koło Janowe. Prawda prowadzi do miłości, miłość do przykazań, przykazania do prawdy. Kto rozetnie to koło w którymkolwiek miejscu, wypada z całości. Powód listu jest alarmowy: „wielu bowiem pojawiło się na świecie zwodzicieli, którzy nie uznają, że Jezus Chrystus przyszedł w ciele ludzkim”. En sarki, w ciele. Doketyzm, pierwsza wielka pokusa chrystologiczna, uznawał ciało Chrystusa za pozór, bo materia zdawała się niegodna Boga. Jan nazywa rzecz po imieniu: „taki jest zwodzicielem i antychrystem”. Wcielenie jest osią wiary. Kto je rozpuszcza w pozorze, temu rozpuszcza się wszystko, Eucharystia, krzyż, zmartwychwstanie, godność ciała. „Każdy, kto wybiega zbytnio naprzód, a nie trwa w nauce Chrystusa, ten nie ma Boga”. Proagōn, wybiegający naprzód, „postępowiec” w sensie dosłownym. Zwodziciele Janowi uważali się zapewne za awangardę, która przerosła prostą naukę. Kryterium Jana jest menein, trwać: „kto trwa w nauce Chrystusa, ten ma i Ojca, i Syna”. Rozwój doktryny jest możliwy i konieczny, ale tylko jako wzrost z tego samego ziarna. Wincenty z Lerynu ujmie to później formułą o postępie w tym samym sensie i tym samym rozumieniu (in eodem sensu eademque sententia). Pierwsi męczennicy Polski, eremici z Międzyrzecza zabici w 1003 roku, bracia Benedykt i Jan z Italii oraz Polacy Izaak, Mateusz i posługujący im Krystyn, trwali najprościej, jak można, życiem pustelniczym na krańcu chrześcijaństwa, aż po krew. Ich klasztorna cisza i nagła śmierć z rąk rabusiów wydają się historycznie przypadkowe. Kościół czyta je jako menein doprowadzone do końca.
Polski Związek Chórów i Orkiestr - Oddział w Rzeszowie
Występ polskiego Chóru przed amerykańską Polonią
Polska muzyka sakralna zabrzmiała w katedrze św. Patryka w Nowym Jorku, Amerykańskiej Częstochowie w Doylestown oraz kościele św. Wojciecha w Filadelfii.
Muzyka sakralna zajmuje w polskiej kulturze miejsce szczególne. Przez stulecia towarzyszyła modlitwie, kształtowała duchową wrażliwość i podtrzymywała poczucie wspólnoty, również poza granicami ojczyzny. Do tego dziedzictwa odwoływała się amerykańska trasa koncertowa „Podkarpacie Sings in America”, zrealizowana na przełomie września i października 2026 roku.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1792598077.jpg)
