Niedziela Palmowa stała się nam za sprawą Jana Pawła II niedzielą młodości. Sługa Boży bardzo kochał młodych. Jako były duszpasterz akademicki wiedział, że w młodym człowieku znajdują się ogromne pokłady sił przygotowujących go do realizacji cywilizacji życia. Spotkania z młodymi ludźmi były inspiracją dla działań tego wybitnego pasterza najpierw Kościoła lokalnego, a potem powszechnego. Ks. Karol Wojtyła był przekonany, że warto pracować z młodymi - wierzył w młodość. Nikt bowiem nie ma takiej szansy jak młody człowiek, przed którym życie staje otworem i który chce je wygrać. A ks. Wojtyle zawsze zależało na tym, by człowiek swoje życie wygrał. Dlatego w ciągu wielu lat jego posługiwania Kościołowi zawsze gromadzili się wokół niego młodzi ludzie. Przychodzili z wieloma pytaniami, ze swoimi problemami, spędzał z nimi czas piękny i radosny, ale i czas trudny, i zawsze starał się być przyjacielem, bratem i ojcem młodych.
I młodzi dostrzegli w nim przyjaciela, choć jego słowa były czasem trudne i wymagające. Wiedzieli, że tak trzeba, że on nie „ściemnia”, nie oszukuje. Uwierzyli człowiekowi w białej sutannie, a on stał się niejako ich wodzem. Dlatego właśnie jakby na nowo narodziła się Niedziela Palmowa, która stała się niedzielą młodości. Ten dzień przypomina Jezusa, któremu lud zgotował owację przed Męką. Któż bardziej entuzjastycznie niż młodzież przeżyje ewangeliczne spotkanie z Chrystusem Królem, Mesjaszem, Prorokiem! Jednocześnie młodzi muszą wiedzieć, jak ten entuzjastycznie nastawiony do Jezusa człowiek może się zachować w zmanipulowanym tłumie występującym przeciw.
Pomysł zgromadzenia młodych przy okazji Niedzieli Palmowej, a także na wielkich zjazdach młodzieży stał się siłą Kościoła, budował wiarę w to, że młodość dana jest człowiekowi przez Boga, żeby realizować swoją wielkość, otwierając drzwi do przyszłości. Jakże ważną jest rzeczą, że Kościół docenia młodość, pokazuje piękno młodych ludzi i wierzy w nich, daje im szansę. Młodzi są bardzo potrzebni wszystkim instytucjom cywilnym i państwowym. Toteż trzeba zrobić wszystko, żeby młodemu człowiekowi dać wizję jego przyszłości nakreśloną przez samego Boga. To także wielkie zaproszenie do służby Bożej w kapłaństwie bądź w życiu zakonnym, zaproszenie do życia w rodzinie, do pięknej miłości. Zaproszenie, które my, dorośli, powinniśmy przynosić młodym ludziom każdego dnia. Trzeba wyrywać młodych z marazmu, nie dając im możliwości zepsucia, zniszczenia ich przyszłości. Jest czymś wspaniałym, gdy spotykamy wychowawców pełnych nowych propozycji, przychodzących z wizją młodości. Płynie ona właśnie z filozofii chrześcijańskiej, z głównego przesłania chrześcijańskiego, mówiącego o zbawieniu, o tym, że w Ewangelii jest sens życia i sens człowieka.
Są dzisiaj siły, które uderzają w Kościół, m.in. nagłaśniając wydarzenia nieszczęśliwe, budzące zgorszenie, jak chociażby zjawisko pedofilii, z którym Kościół musi się zmierzyć w niektórych krajach. Oczywiście, z bólem przyjmujemy grzechy w Kościele, zwłaszcza tego typu, choć wiemy wszyscy, że występują one nie tylko w jego łonie. Ale wrogowie Kościoła w swych atakach sięgają nawet Papieża, kierując zarzuty antywychowawcze w stronę brata Benedykta XVI. Nie można przykładać dzisiejszych sposobów wychowania czy prowadzenia instytucji Kościoła do lat 60. i nikt normalnie myślący na takie „fakty” się nie złapie. Należy zachować dużo roztropności w przyjmowaniu takich „nowinek” i zawsze kierować się miłością. Trzeba też mieć świadomość, że nie ma na świecie instytucji bardziej szanującej człowieka i życie każdej osoby ludzkiej niż Kościół. Dlatego chrześcijanie powinni razem zgromadzić się wokół Ewangelii, żeby człowiekowi na ziemi uświadomić, że tylko Chrystus jest Zbawicielem świata, tylko On jest zdolny przemienić wnętrze człowieka.
Tę wielką prawdę o Chrystusie uzdrawiającym duszę, przynoszącym miłość i będącym fundamentem cywilizacji miłości trzeba przypominać ludziom młodym, by zapałali miłością do Chrystusa. Jan Paweł II był o tym przekonany do końca. Pamiętamy jego wzruszające słowa: „Szukałem Was, a teraz Wy przyszliście do mnie...”. Nie zapominajmy o tym, zdążając na spotkanie z Chrystusem w Niedzielę Palmową.