Nasz wyjazd do Kazachstanu to nie tylko wędrówka do Centralnej Azji, gdzie nie ma szlaków turystycznych, gdzie jest wiele biedy i trudu. Ubóstwo przyrody, ogołocenie krajobrazu, bezkresny step. Tylko wschody i zachody słońca mają swoje niepowtarzalne piękno. Trzeba to zobaczyć! Kazachstan - to pielgrzymka do miejsc uświęconych krwią współczesnych z 20 narodów świata. Chodząc po stepie, stąpa się po grobach, po śladach męczeństwa.
Na krwi męczenników rodzi się tam żywy Kościół. Kościół, podobnie jak ten pierwszych wieków - maleńki w wielkim dawnym i strasznym sowieckim imperium. Dwa tysiące lat temu rodził się Kościół apostolski w wielkim imperium rzymskim w Europie.
W rodzącym się Kościele w Kazachstanie Maryja jest obecna jak w Wieczerniku. Obecna w swym fatimskim przesłaniu, w obietnicy, że „Rosja się nawróci”, że „na końcu moje serce zwycięży”. Maryja była tutaj zawsze obecna, przywołana gorącą wiarą prześladowanych i męczenników. Fatimski Różaniec był bronią prześladowanych i źródłem mocy.
Kazachstan, a zwłaszcza rejon Karagandy, był wielkim łagrem sowieckiego reżimu. Obszar ten miał wielkość terytorium Francji. Zesłańcy i męczennicy z wielu narodów świata, także najbardziej twórcza inteligencja Rosji, która duchowo nie poddała się reżymowi.
Do Kazachstanu przyjechali misjonarze - kapłani, zakonnicy i siostry zakonne z wielu narodów świata, najwięcej z Polski. Chcą wspomóc rodzący się Kościół w Kazachstanie. Są bardzo ofiarni i gorący wiarą jak pierwsi Apostołowie.
Kiedy abp Jan Paweł Lenga był w Coimbrze, zapytał siostrę Łucję: „Jak należy rozumieć nawrócenie Rosji, czy dotyczy także Kazachstanu?”. Siostra Łucja odpowiedziała, że Kazachstan jest wpisany także - jako część dawnego terytorium ZSRR - w tajemnicę fatimską. Takie relacje przedstawił mi w rozmowie abp Tomasz Peta - pasterz diecezji Astany.
W 1997 r. w Kazachstanie była peregrynacja figury Matki Bożej Fatimskiej. Ona jest tutaj znakiem rozpoznawczym katolicyzmu. Jest ważna i potrzebna Kościołowi i rodzinom. W Karagandzie ogromnym wysiłkiem wielu ludzi i narodów powstaje wspaniała katedra. Przybyła do niej piękna, marmurowa, biała figura Matki Bożej z Fatimy. Wierzący katolicy stanowią zaledwie 3 proc. mieszkańców Kazachstanu. Są to ludzie żarliwej wiary. Uczą się Kościoła od misjonarzy pełnych gorliwości. Żywy przykład jest najmocniejszym świadectwem. Jest to wzajemne budowanie na chwałę Bożą.
Przyjechaliśmy do Kazachstanu na zaproszenie polskich Karmelitanek, które przybyły tu z Częstochowy. Przyjechały z przesłaniem fatimskim, z fatimskim Różańcem i figurą, które otrzymały od s. Łucji. Karmelowi w Oziornem patronuje niezwykła więź z s. Łucją. Modlą się o nawrócenie świata i wypełnienie próśb Maryi. Poszczą i pokutują za tych, którzy odrzucają miłość Boga. Wielka Nowenna Fatimska, która rozpoczęła się w Polsce, w Zakopanem na Krzeptówkach, jest dla sióstr radością i zobowiązaniem. Włączyły się w to zadanie całym sercem. Nawrócenie świata, o które upomina się Maryja w Fatimie, jest przecież naglącą potrzebą naszego współczesnego doświadczenia. Podobnie wołanie Matki Bożej Fatimskiej przyjmuje Karmel w Karagandzie, starszy o 8 lat. Jest to już Karmel międzynarodowy, bo są powołania z Kazachstanu. Siostry modlą się w języku rosyjskim i wierzą w zwycięstwo Niepokalanego Serca Maryi.
W Kazachstanie spotkałam polskie Klaryski z Bydgoszczy. Zakładają w Pawłodarze fundację kontemplacyjną. Nie wyobrażają sobie życia w Kazachstanie bez realizacji obietnic fatimskich. Przyjeżdżają tutaj na zaproszenie abp. Pety, który widzi moc Kościoła w Kazachstanie przez wielką modlitwę i ofiarę. Sam jest człowiekiem wielkiej modlitwy i ewangelicznej otwartości na ludzi wszystkich narodów. Mąż Boży, który służy, mówiąc: „Łaski nie robię - to Ewangelia”. Widzi w Maryi drogę do umocnienia wiary ludzi i pracujących tu misjonarzy. Jest także zainteresowany Wielką Nowenną Fatimską. Z Maryją w sercu wędruje przez tysiące kilometrów kazachskich stepów, służąc skromnie i ofiarnie spotkanym ludziom.
Kazachstan to dla nas, którzy przemierzaliśmy jego bezkresne stepy, wielkie doświadczenie wiary. Rekolekcje, które pogłębiają prawdę o Kościele - o obecności w nim Chrystusa i Maryi. To wielki dar Karmelitanek, które nas tutaj zaprosiły.