Drodzy Bracia i Siostry,
choćbyśmy nawet bardzo chcieli
to nie ominiemy dzisiaj
rocznicy katastrofy smoleńskiej
i śmierci Prezydenta Rzeczypospolitej
z 95 osobami towarzyszącymi
Jego osobie
w drodze na Uroczystości
70 rocznicy mordu katyńskiego
w lesie smoleńskim.

Nie przejdziemy obojętnie
obok kamienia pamięci
który pod osłoną nocy
zmienił swoje przesłanie
by zamazać cel tej podróży
i jej znaczenie dla Polski i świata.

Nie chcemy roztrząsać tego
kto i po co?
bo dobrze wiemy
że ci, którzy mordowali
miliony własnych dzieci
i grzebali we wspólnych mogiłach
najlepszych swoich synów
nigdy nie uznają swojej winy
wobec polskiego narodu
i wobec tych,
których kulka w tył głowy
była ostatnim wspomnieniem.

Kolejna rocznica tragedii
którą dzisiaj wspólnie przeżywamy
ku pokrzepieniu naszych serc
i ku pamięci przyszłych pokoleń
upewnia nas w przekonaniu
że nie wszyscy chcemy poznać prawdę
o tych wydarzeniach sprzed lat wielu
i o tej ostatniej
tak po stronie "naszych przyjaciół , Moskali"
jak i po naszej stronie.

Nikt i nic
nie jest jednak w stanie
zamazać kart historii,
uciszyć wszystkich świadków
tak tamtych
jak i obecnych zdarzeń.
Nikt i nic nie może także
wymazać nam z pamięci
wspólnie przeżytych chwil
narodowej żałoby
gdyśmy wszyscy razem
żegnali tragicznie poległych
na polu chwały.

Wszyscy wiemy
co znaczy słowo: «Ojczyzna»
choć nie zawsze
rozumiemy jego sens
zatraceni w kosmopolityzmie
pozbawieni ducha patriotyzmu
zapominamy o powinnościach
wobec tej matki,
która zrodziła nas w wierze ojców
i wykarmiła mlekiem kultury
niebagatelnej i nie bez znaczenia,
ale takiej
co wynosi na szczyty
i stawia pomniki
największym swoim bohaterom.

Wśród nich
pozostaną już na zawsze
wypisane na kartach historii
imiona tych,
którzy Ojczyznę
umiłowali najbardziej
i dla Niej
zgodzili się oddać własne życie
skarb największy -
pieczęć miłości heroicznej
poświęconej
Bogu i Ojczyźnie.