Reklama

Dlaczego rewolucja francuska?

Niedziela legnicka 43/2002

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Niniejsze studium nie jest pisane przez historyka i nie jest przeznaczone dla historyków. Jest to skromna informacja, a zarazem podzielenie się zainteresowaniami tematem rewolucji francuskiej, która jest niewątpliwie jednym z najważniejszych wydarzeń w historii nie tylko Francji, ale całej niemal Europy i do pewnego stopnia, całego świata. Ale skoro nie jestem historykiem, dlaczego o tym piszę? Czynię to z wielu powodów. Jednym z pierwszych jest dla mnie konieczność uzupełnienia mojej pracy o rewolucji marksistowskiej. Marks bowiem i jego zwolennicy uważają swoją rewolucję komunistyczną za przedłużenie i uzupełnienie rewolucji francuskiej z lat 1789-1799. Nie można przeto należycie zrozumieć, czym jest marksistowska rewolucja komunistyczna, która do niedawna wywierała wpływ na cały świat, na wszystkie kraje i na wszystkie dziedziny kultury, a także na Kościół katolicki, bez uprzedniego choćby powierzchownego przypomnienia, czym była w rzeczywistości rewolucja francuska.
Inną przyczyną mojego zainteresowania nią jest sam fakt, że rewolucja ta nie była i nie jest wydarzeniem dotyczącym jedynie Francji, gdyż od razu rozprzestrzeniła się i na inne kraje europejskie, a także poza Europą, nie tylko dzięki wojnom napoleońskim i późniejszej polityce różnych francuskich rządów, ale także i innymi drogami, przede wszystkim przez wpływ porewolucyjnej francuskiej kultury i francuskich ideologii. Nadto, rewolucja za boleśnie dotknęła Kościół, gdyż nie tylko starała się (w pierwszej fazie) całkowicie go zniewolić i sobie podporządkować, ale (w drugiej fazie) usiłowała całkowicie go zniszczyć tak we Francji, jak i w podbitych przez siebie krajach, a zwłaszcza we Włoszech. W historii Kościoła nie tylko francuskiego, ale i powszechnego, rewolucja francuska była wydarzeniem bardzo bolesnym. Stąd też każdy katolik powinien wiedzieć i rozumieć, czym w rzeczywistości była owa rewolucja w dziejach Kościoła, a każdy Polak powinien zdawać sobie sprawę z tego, jakie zasadnicze zmiany spowodowała we współżyciu narodów i państw oraz jaką lekcję polityczną daje nam na dzisiaj.

Za: ks. Michał Poradowski, Dziedzictwo rewolucji francuskiej, Warszawa 1992 r., s. 7-8

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2002-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Pierwszeństwo ma życie uporządkowane według słowa, a dopiero potem prowadzenie innych

2026-02-13 10:16

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Karol Porwich/Niedziela

Deuteronomium otwiera się mową Mojżesza na stepach Moabu, tuż przed wejściem do ziemi. W Pwt 4 pada wezwanie do słuchania i wprowadzania w czyn „ustaw” i „praw”. Hebrajskie terminy (ḥuqqîm, mišpāṭîm) obejmują normy kultu i zasady życia społecznego. Tekst mówi o mądrości widocznej „w oczach narodów”. W świecie starożytnego Bliskiego Wschodu kodeksy prawne bywały pomnikiem władcy. Tutaj mądrość narodu ujawnia się w posłuszeństwie Bogu i w sposobie życia, który inni potrafią rozpoznać jako „rozumny” (ḥokmâ, bînâ). Mojżesz występuje jako świadek, który „nauczył” i „pokazał”, a nie jako autor prywatnej teorii. W najbliższym kontekście stoi też zakaz dokładania i ujmowania, co chroni naukę przed manipulacją (Pwt 4,2). Wyjątkowość Izraela zostaje opisana przez bliskość Boga. Lud ma Boga, który bywa „przy nim” w chwili wołania. Ten motyw prowadzi do pamięci o wydarzeniach, które „widziały oczy”, i do czujności wobec własnego wnętrza. Hebrajskie „strzec” (šāmar) niesie sens pilnowania i ochrony. Wiara jest przekazywana w opowieści rodziny: „synom i wnukom”. List Barnaby przywołuje Pwt 4,1 w formie parafrazy i na tej podstawie odczytuje przepisy Mojżesza w sensie duchowym, widząc w nich także obraz postaw moralnych. Atanazy w mowie przeciw arianom przytacza Pwt 4,7, aby pokazać różnicę między stworzeniem, do którego Bóg „zbliża się”, a Synem, który trwa „w Ojcu”. Klemens Aleksandryjski cytuje Pwt 4,9 („strzeż się samego siebie”) jako biblijne wzmocnienie wezwania do samopoznania (gnōthi seauton).
CZYTAJ DALEJ

Wszyscy wierni są posłani, aby w pracy, w szkole, głosić Chrystusa Zmartwychwstałego

[ TEMATY ]

homilia

rozważania

Adobe Stock

Rozważania do Ewangelii Mt 5, 17-19.

Środa, 11 marca. Dzień Powszedni.
CZYTAJ DALEJ

40 pytań Jezusa: „Widzicie to wszystko?”

Każdego dnia Wielkiego Postu podamy Ci jedno konkretne pytanie, które Jezus zadaje w Ewangeliach (np. „Czy wierzysz?”, „Czego szukacie?”, „Czy miłujesz Mnie?”). Bez moralizowania. Niech to będzie zaproszenie do osobistej konfrontacji i zmierzenie się z własnymi trudnościami w czasie tegorocznej wielkopostnej drogi.

To, co wydaje się trwałe, przeminie. Tylko Bóg jest ostatecznym fundamentem.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję