Sieć lokalna to Internet dostarczany dzięki pajęczynie połączeń, np. w obrębie bloku czy osiedla. Prędkość transmisji zależy w tym przypadku od przepustowości łącza, jakim dysponuje usługodawca internetowy dla danej sieci, oraz od liczby jej użytkowników. Prędkość, z jaką przysłowiowy Kowalski korzysta z Internetu, zależy m.in. od tego, ilu z jego sąsiadów w danym momencie chce sobie np. posłuchać internetowego radia czy porozmawiać przez Internet.
Neostrada umożliwia dostęp do Internetu za pośrednictwem zwykłej linii telefonicznej. Ostatnio TP SA dodała do swojej usługi możliwość oglądania przez jej łącza także kilkudziesięciu kanałów telewizyjnych. Dostęp do Internetu dzięki Neostradzie jest stały - nie ma potrzeby dodzwaniania się i logowania za każdym razem, gdy chce się skorzystać z Internetu. Jest jednym z typów tzw. dostępu szerokopasmowego. Główną zaletą tej technologii jest jej szybkość. Obecnie najszybszy dostęp przy użyciu zwykłego modemu pozwala na uzyskanie szybkości transmisji co najwyżej 56 kb/s. Oznacza to bardzo powolne, kilkudziesięciosekundowe otwieranie się większości stron w Internecie. Dzięki technologii ADSL szybkość transmisji w Neostradzie wynosi od 512 kb/s, czyli ok. 10 razy więcej niż przy dostępie modemowym. Górna granica nadal jest przesuwana, jednak coraz popularniejszy staje się dostęp z prędkością 6 MB. Neostrada wykorzystuje nieużywane wyższe pasmo częstotliwości na linii telefonicznej abonenta. Na każdym zakończeniu miedzianego kabla telefonicznego montuje się specjalne urządzenia (modem DSL ze strony klienta i kartę modemową ze strony centrali telefonicznej), które oddzielają analogowy sygnał głosowy rozmowy telefonicznej od danych przesyłanych do i z Internetu.
Niezadowolenie użytkowników Neostrady powoduje cena usługi, która w porównaniu z cenami dostępu do Internetu w państwach zachodnich jest nieatrakcyjna. Do innych niedociągnięć należą: niska jakość obsługi czy częsta awaryjność z powodu przeciążonych łącz (usługa adresowana do klienta masowego). Do lutego 2007 r. kolejnym mankamentem usługi była konieczność mieszczenia się w relatywnie niskim limicie transferu, a w przeciwnym razie - dokupowania kolejnych gigabajtów po stosunkowo wysokich cenach. Od lutego 2007 r. możliwe jest korzystanie z Neostrady bez konieczności opłacania abonamentu telefonicznego w TP. Jednak zamiast abonamentu TP wprowadziła tzw. opłatę za utrzymanie łącza, co w sumie nie bardzo się opłaca.
Czy rzeczywiście dorasta „najgłupsze pokolenie” w historii? Amerykański badacz Mark Bauerlein stawia tę tezę z odwagą, która dla wielu jest niewygodna. Jego diagnoza – choć sformułowana za oceanem – niepokojąco trafnie opisuje także rzeczywistość Unii Europejskiej i Europejskiego Obszaru Edukacyjnego. W świecie, w którym edukację oddano w ręce technologii i liberalnych ideologii, młody człowiek coraz częściej zostaje sam: bez kultury, bez autorytetów, bez prawdy.
Jeszcze niedawno powtarzano, że dostęp do technologii wyrówna szanse edukacyjne. W imię walki z „wykluczeniem cyfrowym” szkoły zalano ekranami, platformami i aplikacjami. Dziś widzimy jednak, że ta diagnoza była błędna. Nie brak technologii, lecz jej nadmiar stał się źródłem nowej nierówności. Młodzież zanurzona w świecie krótkich komunikatów, obrazów i bodźców traci zdolność skupienia, czytania dłuższych tekstów, a przede wszystkim – myślenia.
Aby pozostać ludźmi, musimy zachować dziecięce spojrzenie na rzeczywistość. Dlatego nie powinniśmy pozwolić, aby dzieci zaczęły wierzyć, że w chatbotach sztucznej inteligencji znajdą swoich najlepszych przyjaciół lub wyrocznię wszelkiej wiedzy – napisał Leon XIV do redaktora gazety „Avvenire”, z okazji ćwierćwiecza wydawania cotygodniowego dodatku dla dzieci - Popotus.
Jubileusz dodatku dla dzieci Popotus stał się okazją do przesłania przez Papieża życzeń redaktorowi naczelnemu „Avvenire”, a przy okazji zwrócenia uwagi czytelnikom gazety na ważną rolę mediów w skupianiu uwagi najmłodszych na pięknie świata i relacji z innymi oraz chronieniu ich przed nieludzkim pojmowaniem informacji i edukacji.
W diecezji sosnowieckiej trwa peregrynacja obrazu Matki Bożej. Jest samochód, jest trasa, są godziny co do minuty. Ale to wszystko przestaje mieć znaczenie w jednej chwili. Kiedy obraz jest wnoszony. Kiedy ludzie milką. I kiedy – bez żadnego sygnału – zaczynają klękać. O tej drodze, która nie jest tylko przejazdem, opowiada ojciec Karol Bilicz, paulin, jeden z dwóch „kierowców Maryi” w Polsce. Rozmawia Dominika Bem.
Zacznijmy od rzeczy, która brzmi niemal jak metafora, a przecież jest bardzo konkretna. Ojciec jest „kierowcą Matki Bożej”. Kim właściwie jest kierowca Maryi?
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
