To za wcześnie Zrobiłam ci herbatę Taką jak lubisz
Siedzę przed twoim domem i liczę liście na trawniku. Wiatr je przenosi z miejsca na miejsce i chyba ich ciągle przybywa. Przez chwilę wydaje mi się, że słyszę kroki na ścieżce - niespieszne, ciche, zaraz wyprzedzi cię pies i podbiegnie do mnie radośnie. „Dobrze, że jesteś - uśmiechniesz się. - Upiekłam ciasto. Chodź, tylko umyję ręce. Dobrze, że jesteś…”.
***
„Dobrze, że jesteś” - po wyjściu z kościoła otaczają mnie dalecy bliscy. „Chorowała… Nie wiedzieliśmy, że to już… Co słychać?”. Obiema rękami obejmuję kwiaty, jakbym trzymała jakieś maleństwo w zawiniątku. To nie jest wszystko, co chciałam ci dać. Setki razy wyobrażałam sobie, co ci powiem, kiedy już się spotkamy. Setki razy czułam, że nie będę musiała wiele mówić, zawsze się rozumiałyśmy. Zawsze… Ksiądz mówił o tobie, jakby cię dobrze znał. Poczułam wdzięczność. Powiedział, że pojednałaś się z Bogiem. Odeszłaś w Panu. Nigdy wcześniej te słowa nie miały takiego znaczenia.
***
Siedzę przed twoim domem. Zaraz sobie pójdę, bo już zachodzi słońce. Liście na trawniku układają się do snu. Chociaż to przecież za wcześnie…
„Kościół nie może zamknąć się w tym, co widzialne i doraźne” - przypomniał Leon XIV podczas pierwszej majowej audiencji ogólnej, wracając do nauczania Soboru Watykańskiego II. W mocnej katechezie wskazał, że chrześcijanie żyją między „już” a „jeszcze nie”, a prawdziwym horyzontem Kościoła pozostaje Królestwo Boże.
Odwołując się do soborowej konstytucji „Lumen gentium”, Papież przypomniał, że „Kościół jest Ludem Bożym pielgrzymującym w dziejach, a celem wszystkich jego działań jest Królestwo Boże”. Zauważył przy tym, że ten wymiar bywa dziś marginalizowany, gdyż uwaga wierzących skupia się głównie na tym, co widzialne i natychmiastowe.
Leon XIV w Castel Gandolfo udzielił krótkiego oświadczenia dziennikarzom, komentując ostatnie krytyczne wypowiedzi prezydenta USA Donalda Trumpa. „Kościół od lat wypowiada się przeciwko wszelkiej broni nuklearnej. Mam nadzieję, że zostanę wysłuchany ze względu na wartość słowa Bożego” - powiedział.
„Misją Kościoła jest głoszenie Ewangelii, głoszenie pokoju. Jeśli ktoś chce mnie krytykować za głoszenie Ewangelii, niech czyni to w prawdzie”.
Radosna, utalentowana, oddana innym – i całkowicie oddana Bogu. Helena Kmieć staje się dla współczesnego Kościoła symbolem świętości „z sąsiedztwa”, która zachwyca prostotą i autentycznością. Zapraszamy do lektury fragmentu książki „Wzór na świętość według Helenki Kmieć”, który pozwala lepiej zrozumieć wewnętrzną drogę kandydatki na ołtarze i inspiruje do zrobienia własnego kroku w stronę Boga.
Małe słowa wiele znaczą! Pewnie zastanawiacie się, co może oznaczać to niepozorne słówko „do”. W życiu Helenki słowo „do” pojawiało się bardzo często. Używała go, gdy chciała iść DO kościoła. Gdy wybierała się DO szkoły i DO przyjaciół. Pojechała DO Zambii i Boliwii, by tam pomagać dzieciom. Ważnego przyimka DO Helenka używała zawsze wtedy, gdy podejmowała jakieś świadome działanie z myślą o drugim człowieku bądź o Bogu.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
