"Wiara i rozum są jak dwa skrzydła, na których duch ludzki wznosi się ku niebu" - napisał w encyklice Fides et ratio Ojciec Święty Jan Paweł II. Współistnienie i przenikanie się nauki i wiary stanowi nieustannie temat do ciekawych rozmów i dyskusji. Już od ponad 20 lat istnieje w Częstochowie takie miejsce, gdzie na te tematy można porozmawiać w sposób rzeczowy i otwarty. Mowa o organizowanych przez Duszpasterstwo Akademickie i Instytut Fizyki Politechniki Częstochowskiej spotkaniach interdyscyplinarnych. Ich historia sięga jeszcze czasów dawnego ustroju politycznego w Polsce, kiedy oficjalnie lansowano stereotypową tezę o niezgodności między nauką i wiarą, i kiedy o takich sprawach mówiło się w ukryciu lub pod groźbą surowej kary. Spotkania odbywały się najpierw w kaplicy akademickiej przy kościele pw. św. Wojciecha. Z inicjatywy ks. Mariana Dudy, ówczesnego duszpasterza akademickiego, i ks. prof. Józefa Życińskiego raz w miesiącu spotykała się grupa częstochowskich intelektualistów i studentów, by porozmawiać o teorii ewolucji, odkryciach z zakresu fizyki, o nowym duchu w Kościele posoborowym i zaangażowaniu katolików świeckich w sprawy społeczne. Spotkania te przypominały trochę dawne debaty Karola Wojtyły z krakowskimi fizykami. Po przełomowym roku 1989 zaistniała możliwość przeniesienia wykładów i spotkań w mury uczelni. W Częstochowie to było wydarzenie może nie dość zauważone, ale posiadające swoją wymowę w skali całego kraju. Zresztą do dziś takich spotkań nie doczekały się nawet renomowane uczelnie. Podobnymi inicjatywami może poszczycić się m.in. Uniwersytet Adama Mickiewicza w Poznaniu i Katolicki Uniwersytet Lubelski. Politechnika Częstochowska stała się więc jakby miejscem wzorcowym dla tego typu spotkań. Nie można zapomnieć o człowieku, który wiele swojego czasu i serca oddał tej sprawie. Był nim dr Adam Cudak. To przede wszystkim dzięki jego determinacji i nie poddawaniu się wykłady interdyscyplinarne trwają do dziś. Adaś odszedł do Pana bardzo wcześnie i nagle. Wszyscy wierzymy, że wiara i rozum stały się dla niego skrzydłami do nieba. Do dziś spotkania mogą się odbyć z niemałym powodzeniem dzięki zaangażowaniu dwóch ludzi: prof. Bolesława Wysłockiego, dyrektora Instytutu Fizyki, i bp. Antoniego Długosza, mecenasa i opiekuna tych wykładów. Gośćmi audytorium fizyki są ludzie reprezentujący różne dziedziny nauki. Zapraszani są dogmatycy i bibliści, fizycy i aktorzy, malarze i śpiewacy, pedagodzy i poeci. Bez wątpienia rekord publiczności padł podczas autorskiego spotkania z ks. Janem Twardowskim, które zamieniło się w najpiękniejsze rekolekcje. Na wykłady do Instytutu Fizyki przyjeżdżają hierachowie kościelni. Systematycznie wykłady prowadzi abp Józef Życinski, gościem spotkań byli także: abp Stanisław Nowak, abp Alfons Nossol, bp Jan Chrapek. Pierwsze spotkanie w tym roku akademickim zainaugurował ks. prof. Waldemar Chrostowski, mówiąc o chrześcijanach i Żydach na początku XXI w. W listopadzie swój doroczny wykład będzie miał abp Józef Życiński, a w przyszłym roku spodziewamy się m.in.: Wojciecha Kilara, Mai Komorowskiej, Wiktora Zina. Tematyka spotkań jest prawdziwie interdyscyplinarna. Mówi się tu o metodach poznania w fizyce i o grze aktorskiej w teatrze, o historii kolęd i problemach z odlewaniem monumentalnych pomników, o globalizmie i ekumenizmie. Warto więc zapamiętać i śledzić ogłoszenia o spotkaniach, które odbywają się zwykle raz w miesiącu, w poniedziałki, w Audytorium Fizyki Wydziału Inżynierii Materiałowej, Procesowej i Fizyki Stosowanej Politechniki Częstochowskiej.