Aby nawiązać kontakt z osobami ogłaszającymi się w tej rubryce, należy napisać do nich list, zaznaczyć numer ogłoszenia, a redakcja przekaże go wskazanej osobie.
4212. Czytelnik z Legnicy Jestem samotnym wdowcem bez żadnej rodziny i przyjaciół, może ktoś się nade mną zlituje i poda mi rękę. Szukam przyjaciół, bez względu na wiek, w celu towarzyskim, także ludzi ze wsi lub małych miasteczek. Moja dewiza to: Bóg, Honor i Ojczyzna.
4213. Teresa z woj. mazowieckiego Mam 61 lat, jestem wdową na emeryturze, praktykującą katoliczką. Bardzo lubię czytać mądre książki, chodzić na spacery. Kocham przyrodę, szczególnie piękną o tej porze roku. Lubię pisać listy. Mam dwoje dzieci, ale one mają swoje rodziny, a mnie dokucza samotność. Jestem osobą uczciwą i bardzo skromną, życie traktuję poważnie. Jeżeli komuś dokucza samotność, proszę o listy.
4214. Piotr Jestem samotny, wierzący, mam 42 lata, wyższe wykształcenie. Proszę, by napisały do mnie osoby, które tak jak ja mają dosyć samotności i pragną prawdziwej przyjaźni. Czekam na korespondencję, najchętniej ze Szczecina lub okolic.
4215. Czytelniczka z Zagłębia Chciałabym nawiązać kontakt listowny, a z czasem może i bliższą znajomość z osobami, które cenią z życiu uczciwość, szczerość, dobroć. Jestem domatorką, ale lubię także spędzać czas poza domem. Mam 53 lata. Chciałabym ofiarować drugiemu człowiekowi szczerą przyjaźń.
4216. Czytelniczka z Bielska-Białej Jestem osobą wierzącą, panną po czterdziestce. Cenię wartości chrześcijańskie. Pracuję zawodowo, ale czasem czuję się samotna, brakuje mi bratniej duszy. Lubię spacery, wycieczki w góry, dobrą książkę, lubię też podróżować. Za pośrednictwem „Niedzieli” pragnę poznać osoby, którym też dokucza samotność.
Księga Przysłów kończy się poematem o dzielnej niewieście, alfabetycznym akrostychem, w którym każdy wers zaczyna się kolejną literą hebrajskiego alfabetu, pochwałą od alef do taw, od A do Z. „Niewiastę dzielną kto znajdzie? Jej wartość przewyższa perły”. Eszet chajil, kobieta dzielności. Chajil to słowo języka wojskowego i majątkowego, siła, zasobność, męstwo. Nie o urodzie mowa i nie o uległości, lecz o mocy. Lekcjonarz wybiera z poematu wersety o pracy i o dłoniach. Len i wełna, „pracuje starannie rękami”, wrzeciono i przęślica, i wers, który jest sercem wyboru: „otwiera dłoń ubogiemu, do nędzarza wyciąga swe ręce”. Ręce dzielnej niewiasty poruszają się w dwóch kierunkach. Ku warsztatowi i ku ubogim. Pracowitość bez miłosierdzia byłaby chciwością, miłosierdzie bez pracowitości pustym gestem. Liturgia czyta ten portret przed przypowieścią o talentach nieprzypadkowo. Oto ktoś, kto talenty puścił w obrót. Pointa poematu jest przewrotem hierarchii ocen: „kłamliwy wdzięk i marne jest piękno: chwalić należy niewiastę, co boi się Pana”. Szeker ha-chen we-hewel ha-jofi, wdzięk jest złudą, piękność zaś to hewel, to samo tchnienie-marność, które znamy od Koheleta (zob. glossę na 24 IX). Kryterium ostateczne to bojaźń Pańska, początek mądrości. „Z owocu jej rąk jej dajcie, niech w bramie sławią jej czyny”. Brama to miejsce sądu i publicznego życia. Poemat żąda dla kobiety publicznego uznania jej dzieł. Izrael czytał ten akrostych w każdy szabatowy wieczór przy stole rodzinnym. Kościół czyta w nim także figurę Mądrości i własną ikonę, Oblubienicę dzielną, której czyny będą sławione w bramie dnia ostatecznego.
Arcybiskup Rino Fisichella, proprefekt watykańskiej Dykasterii ds. Ewangelizacji, podkreślił znaczenie ciszy dla pielgrzymów docierających do miejsc kultu maryjnego. Podczas zakończonego w sobotę w Fatimie i Nazaré, na środkowym zachodzie Portugalii, kongresu seminariów maryjnych, włoski hierarcha wskazał na potrzebę zaspokojenia tam wśród pątników potrzeby ciszy.
„Pielgrzym pragnie ciszy, a sanktuarium maryjne musi umieć je zaspokoić" - powiedział, wskazując też na potrzebę zapewnienia w tych miejscach „doświadczenia spotkania, słuchania i bliskości”. Zaznaczył, że jest to szczególnie ważne dla ludzi młodych „poszukujących duchowości”. Podkreślił, że cisza jest jednym z warunków dla dobrej modlitwy, której głód wyczuwalny jest we współczesnym świecie.
Arcybiskup Rino Fisichella, proprefekt watykańskiej Dykasterii ds. Ewangelizacji, podkreślił znaczenie ciszy dla pielgrzymów docierających do miejsc kultu maryjnego. Podczas zakończonego w sobotę w Fatimie i Nazaré, na środkowym zachodzie Portugalii, kongresu seminariów maryjnych, włoski hierarcha wskazał na potrzebę zaspokojenia tam wśród pątników potrzeby ciszy.
„Pielgrzym pragnie ciszy, a sanktuarium maryjne musi umieć je zaspokoić" - powiedział, wskazując też na potrzebę zapewnienia w tych miejscach „doświadczenia spotkania, słuchania i bliskości”. Zaznaczył, że jest to szczególnie ważne dla ludzi młodych „poszukujących duchowości”. Podkreślił, że cisza jest jednym z warunków dla dobrej modlitwy, której głód wyczuwalny jest we współczesnym świecie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1792598077.jpg)
