Jan Stępiński, zastępca dyrektora Zespołu Szkół Zawodowych w Kole, interesuje się od wielu lat obiektami sakralnymi. Jest autorem dwóch albumów o kolskich kościołach. Pierwszy z nich: Koło - obiekty sakralne (wydany w 1999 r. przez bydgoską firmę "Promak"), dotyczy trzech świątyń znajdujących się w Kole oraz kaplicy na cmentarzu grzebalnym. Przedstawione zostały zewnętrzne bryły kościołów, jak również elementy ich wnętrz. Przy wydaniu pomoc okazali: gwardian klasztoru Ojców Bernardynów - o. Rafał Klimas, proboszcz parafii pw. Podwyższenia Krzyża Świętego - ks. kan. Józef Wronkiewicz i proboszcz parafii Matki Bożej Częstochowskiej - ks. prał. Janusz Ogrodowczyk, a także proboszcz kościoła ewangelicko-augsburskiego - pastor Andrzej Mendrok z Konina. Album, wydany w nakładzie 1000 egzemplarzy, został rozprowadzony przez parafie w Kole.
W Roku Jubileuszowym 2000 J. Stępiński wspólnie z Marią Świniarską złożyli w firmie "Promak" materiał do wydania drugiego albumu Twój kościół. Świątynie ziemi kolskiej. Przedstawionych zostało 27 kościołów powiatu kolskiego. "Była to praca dedykowana Papieżowi Janowi Pawłowi II jako honorowemu obywatelowi miasta Koła" - mówi Autor. Album ukazał się w nakładzie 1500 egzemplarzy i został rozprowadzony przez księży proboszczów kolskich parafii. Dodatkowym atutem wydawnictwa było tłumaczenie na język angielski. Marzeniem autorów było wręczenie albumu Ojcu Świętemu, niestety, nie zostało ono spełnione. Jednak album dotarł do Stolicy Apostolskiej, zawieziony przez biskupa włocławskiego Bronisława Dembowskiego. "Mamy zaświadczenie, że znalazł się w zbiorach watykańskich" - mówi z dumą J. Stępiński i dodaje, że obecnie pracuje nad wydaniem albumu poświęconego klasztorowi Ojców Bernardynów.
Trwa zamurowywanie Drzwi Świętych w Bazylice św. Piotra. W połowie stycznia odbędzie się ryt zamurowania kapsuły zawierającej akt Rogito – informujący o zamknięciu Drzwi Świętych przez Papieża Leona XIV oraz pamiątek z Jubileuszu Nadziei.
Leon XIV zamknął Drzwi Święte w Bazylice św. Piotra 6 stycznia w uroczystość Objawienia Pańskiego. Wtedy też formalnie został zakończony Jubileusz 2025.
W jednej ze szkół podstawowych w Kielnie doszło do serii zdarzeń, które poruszyły lokalną wspólnotę wierzących. Uczniowie, pragnący obecności krzyża w swojej sali lekcyjnej, napotkali na zdecydowany opór ze strony jednej z nauczycielek. Historia ta, choć bolesna, staje się pytaniem o granice szacunku dla sacrum w przestrzeni publicznej.
Z relacji rodziców wynika, że obecność krzyża w sali lekcyjnej klasy 7a była dla uczniów sprawą fundamentalną. Już na początku września dzieci zauważyły, że tradycyjny, drewniany krzyż, który wisiał obok godła państwowego, zniknął. Uczniowie nie pozostali bierni – dzięki uprzejmości szkolnej woźnej pozyskali inny poświęcony krzyż i przywrócili go na należne mu miejsce.
Wstęp listu brzmi jak wyznanie wiary człowieka stojącego na progu próby. Paweł nazywa siebie apostołem «z woli Bożej» i od razu wskazuje na «obietnicę życia w Chrystusie Jezusie». To życie zaczyna się już teraz i przenika czas więzienia. Pozdrowienie «łaska, miłosierdzie, pokój» nie jest jedynie formułą grzeczności. Łaska (charis) mówi o darze, miłosierdzie o sercu Boga, pokój (eirēnē) o pełni. Paweł dziękuje Bogu, «któremu służy jak przodkowie», z czystym sumieniem (syneidēsis). Wiara chrześcijańska wyrasta z modlitwy Izraela i idzie dalej. Wspomnienie Tymoteusza wraca «we dnie i w nocy». Apostoł pamięta jego łzy i pragnie spotkania. Relacja ucznia i ojca w wierze ma poziomy odpowiedzialności i czułości. Tradycja Kościoła pamięta Tymoteusza jako pasterza Efezu. List brzmi jak przekaz pochodni w czasie apostolskich kajdan. Najważniejsze pada w zdaniu o «szczerej wierze» (anupokritos pistis), która mieszkała najpierw w babce Lois i w matce Eunice. Ewangelia przechodzi przez dom i przez pamięć rodzin. Paweł widzi w Tymoteuszu owoc takiego przekazu. Następnie przypomina o «charyzmacie Bożym» (charisma), otrzymanym przez włożenie rąk. Ten gest oznacza modlitwę Kościoła i powierzenie służby, która ma strzec i karmić wspólnotę. Czasownik «rozpalić na nowo» (anazōpyrein) mówi o ogniu, który wymaga troski, ciszy i wierności. Bóg nie daje ducha lęku (deilia). Daje «moc, miłość i trzeźwe myślenie» (dynamis, agapē, sōphronismos). Z takiego daru rodzi się wolność od wstydu wobec «świadectwa» (martyrion) i wobec więzów apostoła. Wierność Chrystusowi ma cenę, a jej fundamentem pozostaje moc Boga.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.