Czytając ewangeliczne przypowieści, o których już wielokrotnie była mowa (również przed dwoma tygodniami), możemy zastanawiać się nad celem, jaki przyświecał ich autorom. Jeśli weźmiemy pod uwagę parabolę o niesprawiedliwym sędzim (zob. Łk 18, 2-8), zamierzeniem jej twórcy było wyeksponowanie prawdy, aby nie ustawać na modlitwie i wierzyć w jej sprawczą moc. Dlatego też nieporozumieniem byłoby np. dopatrywanie się w tym opowiadaniu jakichkolwiek porównań między owym pysznym i krnąbrnym urzędnikiem a Panem Bogiem.
Kolejnym przykładem może być przypowieść o ziarnie wsianym w ziemię (zob. Mk 4, 26-29). W wymowny sposób ów tekst chce podkreślić autonomiczną potęgę życia, która tkwi w dobrym i zdrowym nasieniu. Analogiczna moc życia jest w ogłaszaniu nadejścia królestwa Bożego. Z pewnością zamierzeniem Jezusa nie było np. prawienie słuchaczom morałów bazujących na postaci rolnika, który wydaje się nie podejmować żadnych działań, aby owo nasienie wydało plon. Cokolwiek by robił lub też nie robił, nie jest w stanie dać sam z siebie nasieniu mocy życia i wzrostu.
W Ewangelii wg św. Łukasza spotykamy przypowieść o nieuczciwym zarządcy (zob. 16, 1-8), który oszukiwał swego pana. Celem tej historii jest ukazanie czytelnikom zaradności owego człowieka i jego natychmiastowej próby poszukiwania drogi wyjścia z trudnej sytuacji. W konsekwencji ów pan chwali go, „że roztropnie postąpił” (w. 8). Nie mówi, że uczynił dobrą rzecz. Pochwala tylko to, że szybko poszedł po rozum do głowy i postanowił zadbać o swoją przyszłość, podczas gdy „synowie światłości” (w. 8) nie angażują się tak mocno i głęboko w sprawy odnoszące się do wiary oraz zgodnego z nią życia.
Jako ostatni przykład niech posłuży nieco paradoksalna parabola zaczerpnięta ze źródła pozabiblijnego, którym jest gnostycka apokryficzna Ewangelia Tomasza. Powstała ona prawdopodobnie na początku II wieku i zawiera 114 wypowiedzi Jezusa. Jego 98. wypowiedź brzmi następująco: „Królestwo Ojca jest podobne do człowieka, który chciał zabić możnowładcę. Będąc w domu, wyciągnął miecz i przebił nim ścianę, aby zobaczyć, czy ma rękę wystarczająco silną. Potem poszedł zabić możnego pana”. Zamierzenie autora tego tekstu jest bardzo podobne do celu bliźniaczych przypowieści o budowie wieży i rozpętywaniu wojny (zob. Łk 14, 28-32): nie rozpoczynać działania, jeśli nie jesteśmy pewni, że je wykonamy. Jakiekolwiek zaś porównanie między planowanym zabójstwem a Bożym królestwem na pewno wychodzi poza intencję tego, kto napisał tę parabolę.