Kontynuując prezentację wyznań wiary pierwszych wspólnot chrześcijańskich, warto zacytować sformułowanie zaczerpnięte z tekstu 1 J 4, 2, gdzie czytamy, że „Jezus Chrystus przyszedł w ciele”. Wydaje się, że również i to wyrażenie może zawierać w sobie posmak polemiki, choć nie zwraca się ono przeciw państwowym autorytetom (była o tym mowa przed dwoma tygodniami). Najprawdopodobniej ta wypowiedź odnosi się do jednej z herezji, według której Jezus z Nazaretu nie byłby prawdziwym człowiekiem (doketyzm). Kontekst tego cytatu związany jest z wyznawaniem wiary. Dlatego też można przypuszczać, że stanowi on część jakiejś konfesyjnej formuły.
W tekście 1 Kor 8, 6 spotykamy zaś formę wyznania wiary, która dotyczy dwóch tematów: „dla nas istnieje tylko jeden Bóg, Ojciec (...) oraz jeden Pan, Jezus Chrystus”. Można zatem w tym przypadku przypuszczać, że w tego typu wypowiedzi młode chrześcijaństwo przeciwstawia panteonowi bóstw pogańskich swoją wiarę w Boga objawionego w osobie i czynach Jego Syna Jezusa Chrystusa.
Przeglądając Listy, napotykamy wiele zdań, które opisują jeden lub więcej kluczowych aspektów zbawczego dzieła Chrystusa. Dlatego też np. w tekście 1 Kor 15, 3b natrafiamy na następujące wyznanie wiary: „Chrystus umarł - zgodnie z Pismem - za nasze grzechy”. Natomiast we fragmencie Rz 4, 25 mówi się o Nim, że „został wydany za nasze grzechy i wskrzeszony z martwych dla naszego usprawiedliwienia”. Niejako dopełnieniem tych wyrażeń są wypowiedzi z 1 P 3, 18, gdzie jest napisane, że Chrystus został „zabity wprawdzie na ciele, ale powołany do życia Duchem”, oraz Rz 1, 3b-4a, gdzie czytamy o Nim, iż pochodzi „według ciała z rodu Dawida”, a Duch Święty ustanowił Go „przez powstanie z martwych pełnym mocy Synem Bożym”.
Obecność i różnorodność wypowiedzi odnoszących się do wyznań wiary w Nowym Testamencie ma bardzo ważne znacznie nie tylko dla egzegezy biblijnej. Już za dwa tygodnie dowiemy się, czemu służy identyfikacja owych pierwotnych konfesyjnych zwrotów i wyrażeń, a także jaki był sens ich istnienia we wczesnym chrześcijaństwie.
Pierwsza Księga Królewska zaczyna się od sceny przekazania władzy. 1 Krl 2 należy do opowiadania o królach, które badacze nazywają historią deuteronomistyczną (od Pwt po 2 Krl). W tym nurcie miarą władcy staje się wierność Torze. Testament Dawida brzmi jak mowa pożegnalna. Formuła „idę drogą całej ziemi” przypomina, że także król wchodzi w los każdego człowieka. Dawid mówi do Salomona językiem przymierza: strzeż nakazów Pana, chodź Jego drogami, zachowuj ustawy i przykazania zapisane w Prawie Mojżesza. Słownictwo poleceń tworzy szeroki katalog: ustawy, przykazania, prawa, nakazy. Taki zestaw obejmuje całe życie, nie tylko kult i nie tylko politykę. Czasownik „strzec” sugeruje czujność i troskę. Pwt 17 stawia królowi podobne zadanie: władza dojrzewa pod Słowem, nie ponad nim. Wezwanie „bądź mocny i bądź mężem” opisuje odwagę moralną. Kończy się czas ojca. Zaczyna się czas decyzji syna. W tle stoi obietnica dana Dawidowi o trwałości jego „domu” (hebr. bajit), rozumianego jako dynastia. To samo słowo w Biblii oznacza także świątynię. Ta podwójna perspektywa prowadzi ku budowie przybytku w Jerozolimie i ku pytaniu o wierność rodu Dawida. Notatka o czterdziestu latach panowania Dawida ma charakter królewskiego epitafium, typowego dla Ksiąg Królewskich. Tradycja podaje podział tego czasu na Hebron i Jerozolimę. Zdanie o umocnieniu królestwa Salomona otwiera perspektywę mądrości i pokoju, a także prób serca. Augustyn widzi w obietnicach dane Dawidowi wskazanie na Chrystusa. Zauważa obraz przyszłości w Salomonie; pokój wpisany w imię i budowę świątyni. Pełnia spełnia się w Chrystusie, który buduje dom Boga z ludzi i trwa „na wieki”.
Caritas Polska alarmuje o dramatycznej sytuacji humanitarnej w Strefie Gazy. Dziesiątki tysięcy dzieci pozostały bez opieki dorosłych, a miliony osób żyją w skrajnie trudnych warunkach. „Nie możemy patrzeć na tragedię tych rozmiarów z obojętnością” - podkreśla w rozmowie z KAI Radosław Sterna z Caritas Polska, apelując o długofalowe wsparcie psychospołeczne dla najmłodszych. „Żadna ilość pomocy materialnej nie zatrzyma tych głębokich szkód psychicznych” - dodaje Nina Mocior z Caritas Polska.
Sterna opisuje dramatyczne warunki życia w prowizorycznych obozach: „Trudno nam w Polsce wyobrazić sobie spanie w temperaturze 8 stopni w nocy w namiocie z plandek i blachy. Ludzie są skrajnie wyczerpani, niedożywieni, bardzo osłabieni”. Brak bieżącej wody, opieki medycznej i ogrzewania oraz lokalne powodzie pogłębiają kryzys humanitarny. Choć żywności pojawiło się więcej niż rok temu, większość produktów na rynku nie zaspokaja potrzeb osób niedożywionych, a transporty humanitarne wciąż bywają blokowane.
Od 1 lutego br. w Wiecznym Mieście członkowie Ruchu Światło - Życie z Archidiecezji Łódzkiej uczestniczą w Rekolekcjach Oazowych - Oazy Nowego Życia III stopnia, które prowadzi ks. Maciej Chodowski - moderator Ruchu Światło-Życie Archidiecezji Łódzkiej wraz z Joanną Horbaczewską oraz Oazy Rodzin III stopnia - którą prowadzi ks. Jarosław Kaliński, proboszcz łódzkiej Bazyliki Archikatedralnej oraz Monika i Adam Tataradzińscy.
Rozpoczynając swoje 15-dniowe rzymskie rekolekcje uczestnicy spotkali się z Piotrem - Ojcem Świętym Leonem XIV modląc się za Kościół i o pokój na świecie w czasie południowej modlitwy Anioł Pański na Placu Świętego Piotra w Watykanie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
