Czerwone korale jarzębiny często przewijają się w piosenkach, przysłowiach i wierszach polskich twórców. I nic dziwnego, jarzębina jest w naszym kraju drzewem pospolitym i ogólnie znanym. Do jej popularności przyczyniają się też jarząbki - ptaki, które żywiąc się owocami jarzębiny, skutecznie rozsiewają nasiona.
Jarzębina jest krzewem lub drzewem rosnącym do 15 m. W Polsce znana jest pod nazwami: jarzębina, jarząb zwyczajny, pospolity lub jarząbek. Kwitnie w końcu maja, kwiaty ma drobne, zebrane w dużych, wiszących baldachach. Owoce, również w wiszących baldachach, pojawiają się w końcu sierpnia, a zupełnie dojrzałe są we wrześniu i październiku. Podobne do ziarenek grochu, mają barwę szkarłatnoczerwoną, różową, czasem pomarańczową. Utrzymują się one na drzewie przez zimę, stając się cennym pokarmem dla ptactwa i zwierzyny leśnej.
Surowcem zielarskim jest przede wszystkim owoc jarzębiny oraz kwiat, czasami także liście. W owocach znajdują się kwasy organiczne (m.in. kwas askorbinowy do 200 mg proc, kwas parasorbinowy 0,04 proc), karotenoidy, antycyjany, substancja gorzka, pektyny, garbniki, alkohol D-sorbit do 10 proc, węglowodany.
Uwaga! Nie należy jeść świeżych owoców, ponieważ mogą działać toksycznie. Ich kwas wywołuje wymioty, biegunkę, zapalenie żołądka i działa szkodliwie na nerki. Kwas ten ulega rozkładowi po wysuszeniu jagód.
Do suszenia wybieramy owoce dojrzałe. Obieramy je z szypułek i rozkładamy pojedynczą warstwą, bo schną zazwyczaj długo.
Napar z suszonych owoców stosuje się w zmniejszonym wydawaniu moczu, w kolce nerkowej, przy żylakach odbytu i w zaburzeniach trawiennych związanych z nieżytem żołądka, w kamieniach żółciowych itp.
Rozdrobnioną łyżkę jagód zalać 1,5 szklanki ciepłej wody, trzymać przez 15 min pod przykryciem, nie gotować. Odcedzić i pić po pół szklanki 2-3 razy dziennie.