Kto wierzy, nigdy nie jest sam - motto pielgrzymki Benedykta XVI do Niemiec ma być przesłaniem skierowanym do Kościoła w Niemczech. Ale było także przypomnieniem ważnych wymiarów wiary. Podróż Papieża do ojczyzny, tak ważnej dla każdego człowieka, wydawać się mogła jedynie podróżą sentymentalną do miejsc, w których Benedykt XVI wychował się i gdzie przeżył większość swojego życia. Niewątpliwie koloryt Bawarii stał się tłem papieskiej pielgrzymki. Wyrazem tego były setki wiwatujących Bawarczyków ubranych w tradycyjne stroje ludowe oraz rozwieszone na ulicach niebiesko-białe flagi bawarskie obok biało-żółtych papieskich.
Modlitwa na monachijskim Marienplatz, w sercu bawarskiej stolicy, była pierwszym aktem modlitewnym po przybyciu Papieża do Monachium. Tego miejsca nie mogło zabraknąć na papieskim szlaku. Tutaj w 1982 r. ówczesny kard. Joseph Ratzinger żegnał się z miastem i diecezją, wyjeżdżając do Rzymu. Teraz jako następca św. Piotra powraca tutaj, aby - jak sam mówił - „wybłagać wstawiennictwo i błogosławieństwo Matki Bożej, tym razem jednak nie tylko dla miasta Monachium i dla Bawarii, lecz dla Kościoła na całym świecie”.
Perspektywa powszechności Kościoła towarzyszy każdej pielgrzymce papieskiej. Darem diecezji bawarskich dla Kościoła powszechnego po wizycie papieskiej ma być wsparcie finansowe nowej inicjatywy kościelnej w Nazarecie. Wierni właśnie na ten cel tuż przed papieskim przyjazdem składali ofiary w swoich parafiach. Wrażliwość na potrzeby misyjne zawsze była i jest obecna w Kościele niemieckim, choć nie brak w nim również problemów duszpasterskich. W tradycyjnie katolickiej Bawarii średnia praktykujących katolików waha się między 5 a 6 %. Rzeczą normalną stało się już odprawianie tylko jednej, a w wyjątkowo dużych parafiach dwóch Mszy św. niedzielnych. Gdyby było ich więcej, ławki w kościele świeciłyby pustkami. Palącym problemem jest mały udział młodzieży w życiu parafialnym oraz niedostatek powołań kapłańskich i zakonnych.
Wielu komentatorów zadaje sobie pytanie, czy wybór Papieża Niemca i jego wizyta w Bawarii może przynieść ożywienie życia religijnego, jak to miało miejsce w trakcie pontyfikatu Jana Pawła II w jego ojczyźnie. Zapewne tak, choć prawdopodobnie nie na taką skalę jak w Polsce, bo sytuacja w Niemczech jest zupełnie inna. I nie wynika to bynajmniej z faktu, że kraj ten jest ojczyzną reformacji, gdyż Kościół ewangelicki boryka się z podobnymi problemami jak Kościół katolicki. Dlatego wielu ewangelików z własnej inicjatywy uczestniczyło w spotkaniach modlitewnych z udziałem Benedykta XVI, podkreślając ich ważny dla wszystkich chrześcijan wymiar.
Nadzieję w Niemczech budzi niespotykane tutaj dotychczas zainteresowanie osobą Papieża i jego nauczaniem. Tysiące publikacji, programy telewizyjne i miliony ludzi na papieskich nabożeństwach i wzdłuż papieskiego szlaku nie mogą nie prowokować do reakcji. Kto wierzy, nigdy nie jest sam - motto papieskiej pielgrzymki ma szanse realizacji także w wymiarze społecznym: wspólnota, która zawiązała się wokół Papieża przebywającego wśród „swoich”, daje szansę odkrycia na nowo u wielu ochrzczonych, aczkolwiek „niepraktykujących” Niemców wartości Kościoła jako wspólnoty.