Modlitwa „Regina Coeli”

Kościół jest jednym wielkim ruchem

Niedzielną modlitwę Regina Coeli Benedykt XVI odmówił z uczestnikami Mszy św., którą odprawił na Placu św. Piotra w uroczystość Zesłania Ducha Świętego. W rozważaniach przed modlitwą Papież powiedział:
„Dzisiejsza uroczystość Zesłania Ducha Świętego zachęca nas do powrotu do początków Kościoła, który, jak stwierdza Sobór Watykański II, «objawiony został przez wylanie Ducha» (Lumen gentium, 2). W dniu Pięćdziesiątnicy Kościół objawił się jako jeden, święty, katolicki i apostolski; objawił się jako misyjny, poprzez dar mówienia wszystkimi językami świata, ponieważ Dobra Nowina miłości Bożej przeznaczona jest dla wszystkich.
«Duch - uczy dalej Sobór - prowadzi Kościół do wszelkiej prawdy i jednocząc we wspólnocie i w posłudze, uposaża go w rozmaite dary hierarchiczne i charyzmatyczne, i przy ich pomocy nim kieruje oraz owocami swoimi go przyozdabia» (tamże, 4). Pośród rzeczywistości wzbudzonych przez Ducha w Kościele są Ruchy i Wspólnoty kościelne, z którymi wczoraj miałem radość spotkać się na tym Placu na wielkim światowym zlocie. Cały Kościół, jak mawiał Papież Jan Paweł II, jest jednym wielkim ruchem, ożywianym przez Ducha Świętego, rzeką, która płynie przez historię, ażeby ją nawodnić łaską Boga i uczynić płodną w życie, dobroć, piękno, sprawiedliwość, pokój”.
Po polsku Ojciec Święty powiedział:
„Serdecznie pozdrawiam wszystkich Polaków. Myślą powracam raz jeszcze do Polski. Przed tygodniem byłem w Krakowie. Dziękuję Bogu i Wam wszystkim za żywe świadectwo wiary. Dzisiaj, w Zesłanie Ducha Świętego, proszę Bożego Ducha, by zawsze ożywiał Waszą wiarę, odnawiał Kościół i błogosławił Waszej Ojczyźnie”.

Audiencja dla Premiera Wielkiej Brytanii

3 czerwca Benedykt XVI przyjął na prywatnej audiencji premiera Wielkiej Brytanii Tony’ego Blaira z rodziną. W czasie serdecznej rozmowy mówiono przede wszystkim o „roli religii w polityce i społeczeństwie” - poinformował watykański rzecznik Joaquín Navarro-Valls.
„Podkreślono wkład, jaki wartości wspólne religiom mogą wnieść do dialogu, w szczególności z umiarkowanym islamem, przede wszystkim na temat solidarności i pokoju” - dodał Navarro-Valls. Mowa była również o potrzebie udzielenia przez wspólnotę międzynarodową pomocy Afryce w zapewnieniu temu kontynentowi pokojowej koegzystencji oraz o postępach w procesie pokojowym w Irlandii Północnej.
Po audiencji u Papieża państwo Blair udali się do grobu Jana Pawła II w podziemiach Bazyliki Watykańskiej.

Orędzie na Światowy Dzień Misyjny

Być misjonarzem - to kochać całym sobą Boga aż do oddania, gdy to konieczne, własnego życia. Przypomina o tym Benedykt XVI w opublikowanym 2 czerwca orędziu na tegoroczny Światowy Dzień Misyjny, obchodzony w 4. niedzielę października. Jego temat brzmi Miłość duszą misji.
Papież zwraca uwagę, że również w naszych czasach wielu misjonarzy i misjonarek - księży, osób zakonnych i świeckich - poniosło męczeństwo, dając w ten sposób najwyższe świadectwo miłości.
Nawiązując do swej encykliki Deus caritas est, Ojciec Święty wskazuje, że powołaniem każdego chrześcijanina i każdej wspólnoty chrześcijańskiej jest dawanie świadectwa o Bogu, który jest miłością. W swoim orędziu Benedykt XVI przytacza też słowa z encykliki Redemptoris missio o misyjnym znaczeniu dzieł miłosierdzia. Dają one „świadectwo o duchu całej działalności misyjnej: o miłości, która jest siłą pobudzającą misji. (...) Tylko miłość powinna rozstrzygać, czy coś ma być wykonane, czy zaniechane, zmienione czy niezmienione. Miłość jest zasadą działania oraz celem, do którego należy dążyć. Cokolwiek się szczerze uczyni dla niej i zgodnie z nią, nigdy nie będzie niewłaściwe” - pisał Jan Paweł II w swej encyklice o misjach.

Spotkanie z członkami ruchów kościelnych

„Życie znajduje się wtedy jedynie, gdy się je ofiarowuje; nie znajduje się go, kiedy chce się nim zawładnąć” - powiedział Benedykt XVI do ponad 350 tys. członków ruchów kościelnych i nowych wspólnot. Wzięli oni udział w Nieszporach na Placu św. Piotra 3 czerwca, w wigilię uroczystości Zesłania Ducha Świętego.
Papież przypomniał, że w podobnym spotkaniu, 30 maja 1998 r., wziął udział „umiłowany Jan Paweł II”. „Ten wielki Ewangelizator naszej epoki towarzyszył Wam i prowadził Was przez cały swój pontyfikat; wielokrotnie nazwał Wasze stowarzyszenia i wspólnoty opatrznościowymi, ponieważ uświęcający Duch posługuje się nimi, by rozbudzić wiarę w sercach tylu chrześcijan i pozwolić im odkryć na nowo powołanie otrzymane na chrzcie św., pomagając im być świadkami nadziei przepełnionymi tym ogniem miłości, który jest darem właśnie Ducha Świętego” - wskazał Papież.
Benedykt XVI podkreślił, że „Pięćdziesiątnica jest nie tylko początkiem Kościoła i dlatego w sposób szczególny jego świętem; Pięćdziesiątnica to także święto stworzenia. Świat nie istnieje sam z siebie; pochodzi od stwarzającego Ducha Boga, od stwarzającego Słowa Boga”.
Mówiąc następnie o wolności, Papież zauważył, że w dzisiejszej mentalności „być wolnym - to znaczy móc robić wszystko, co się chce; nie liczyć się z żadnym kryterium poza samym sobą; podążać za swoim pragnieniem i za swoją wolą. Kto tak żyje, bardzo szybko zetrze się z kimś innym, kto chciałby żyć w podobny sposób. Nieuniknionym następstwem takiego egoistycznego pojmowania wolności jest przemoc, wzajemne wyniszczanie się wolności i życia”. Tymczasem „obowiązuje zawsze zasada: wolność i odpowiedzialność idą w parze”.
„Duch Święty, dając życie i wolność, daje również jedność” - przypomniał Benedykt XVI i wyjaśnił, że te trzy dary są nierozdzielne.
Na zakończenie Papież modlił się o dary Ducha Świętego dla wszystkich, „aby i w naszych czasach można było przeżyć nową Piećdziesiątnicę”.

Niedziela Zesłania Ducha Świętego w Watykanie

Na powszechny charakter zbawienia wskazał Benedykt XVI podczas Mszy św. w uroczystość Zesłania Ducha Świętego. Na Placu św. Piotra obecni byli m.in. uczestnicy spotkania Ojca Świętego z członkami ruchów kościelnych i nowych wspólnot.
Ojciec Święty powiedział: „W dniu Pięćdziesiątnicy Duch Święty zstąpił z mocą na Apostołów; tak zaczęła się misja Kościoła w świecie. Sam Jezus przygotował Jedenastu do tej misji, ukazując się im wiele razy po swym zmartwychwstaniu (por. Dz 1, 3). Przed Wniebowstąpieniem nakazał: «nie odchodzić z Jerozolimy, ale oczekiwać obietnicy Ojca» (por. Dz 1, 4-5); prosił zatem, ażeby pozostali razem, by przygotować się na przyjęcie daru Ducha Świętego. I oni zebrali się na modlitwie z Maryją w Wieczerniku, czekając na zapowiedziane wydarzenie (por. Dz 1, 14).
Pozostanie razem było warunkiem postawionym przez Jezusa, aby przyjąć dar Ducha Świętego; przesłanką ich zgody była długa modlitwa. Mamy w ten sposób nakreśloną wspaniałą naukę dla każdej chrześcijańskiej wspólnoty. Czasami myśli się, że misyjna skuteczność zależy głównie od uważnego zaplanowania, a następnie inteligentnej realizacji poprzez konkretne zaangażowanie. Niewątpliwie Pan wymaga naszej współpracy, ale przed jakąkolwiek naszą odpowiedzią niezbędna jest Jego inicjatywa: to Jego Duch jest prawdziwym protagonistą Kościoła. Źródła naszego bytu i naszego działania leżą w mądrym i przewidującym milczeniu Boga”.