Reklama

Katechezy o psalmach z Nieszporów

Modlitwa niewinnie prześladowanego

Niedziela Ogólnopolska 19/2004

Podczas audiencji generalnej 28 kwietnia 2004 r.

Podczas audiencji generalnej 28 kwietnia 2004 r.
Dodaj nasz portal do preferowanych źródeł Google
Artykuły z niedziela.pl będą pojawiać się częściej w Twoich wynikach wyszukiwania

Ps 27 [26], 7-14 - z Nieszporów na środę I tygodnia
Audiencja generalna, 28 kwietnia 2004 r.

Reklama

1. Liturgia Nieszporów podzieliła Psalm 27 [26] na dwie części, zgodnie ze strukturą samego tekstu, która jest podobna do dyptyku. Przed chwilą proklamowaliśmy drugą część tej pieśni ufności, zanoszonej do Pana w ciemnych dniach ataku zła. Są to wiersze 7-14 Psalmu, które rozpoczynają się wołaniem skierowanym do Pana: „Zmiłuj się nade mną i wysłuchaj mnie!” (w. 7), później wyrażają intensywne poszukiwanie Pana, wraz z bolesnym lękiem przed opuszczeniem przez Niego (por. ww. 8-9), a wreszcie malują przed naszymi oczami dramatyczny horyzont, gdzie nawet same więzi rodzinne zostają rozluźnione (por. w. 10), a pojawiają się „wrogowie” (w. 11), „nieprzyjaciele” oraz „kłamliwi świadkowie” (w. 12).
Ale również tutaj, jak w pierwszej części Psalmu, elementem decydującym jest zaufanie modlącego się do Pana, który ratuje w próbach i podtrzymuje podczas burzy. Przepiękny jest końcowy apel, z jakim Psalmista zwraca się do siebie samego: „Ufaj Panu, bądź mężny, niech się twe serce umocni, ufaj Panu!” (w. 14; por. Ps 42 [41], 6. 12 oraz 43 [42], 5).
Również w innych Psalmach zawarta jest żywa pewność, że od Pana otrzymuje się moc i nadzieję: „Pan zachowuje wiernych, a odpłaca z nawiązką wyniośle postępującemu. Bądźcie mocni i mężnego serca, wszyscy, którzy pokładacie ufność w Panu!” (Ps 31 [30], 24-25). Już prorok Ozeasz tak napominał Izraela: „Przestrzegaj miłości i prawa, zawsze ufaj twojemu Bogu!” (Oz 12, 7).

2. Poprzestaniemy teraz na ukazaniu trzech symbolicznych elementów o wielkim ładunku duchowym. Pierwszy - to świadomość zagrożenia ze strony nieprzyjaciół (por. Ps 27 [26], 12). Są oni przedstawieni jako bestie, które czyhają na swą ofiarę, zaś bardziej bezpośrednio - jako „kłamliwi świadkowie”, którzy zdają się zionąć gwałtem ze swoich nozdrzy, jak czynią to bestie wobec swej ofiary.
Istnieje zatem w świecie agresywne zło, które w szatanie ma swojego przewodnika oraz inspiratora, jak przypomina św. Piotr: „Przeciwnik wasz, diabeł, jak lew ryczący krąży, szukając, kogo pożreć” (1 P 5, 8).

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

3. Drugi obraz przedstawia w sposób jasny spokojne zaufanie wierzącego, pomimo opuszczenia również ze strony rodziców: „Choćby mnie opuścili ojciec mój i matka, to jednak Pan mnie przygarnie” (Ps 27 [26], 10).
Również w chwilach samotności i utraty życzliwości najbliższych modlący się nigdy nie jest zupełnie sam, ponieważ pochyla się nad nim Bóg miłosierny. Myśl biegnie do znanego tekstu z Proroka Izajasza, który przypisuje Bogu uczucia zrozumienia i czułości więcej niż macierzyńskie: „Czyż może niewiasta zapomnieć o swym niemowlęciu, ta, która kocha syna swego łona? A nawet gdyby ona zapomniała, Ja nie zapomnę o tobie” (Iz 49, 15).
Osobom starszym, chorym, zapomnianym przez wszystkich, którym nigdy nikt nie okaże ciepła, przypominamy te słowa Psalmisty i Proroka, aby poczuły ojcowską i macierzyńską dłoń Pana, dotykającego w milczeniu, z wielką miłością ich cierpiącego oblicza i ocierającego łzy.

4. Dochodzimy w ten sposób do trzeciego i ostatniego symbolu, wiele razy powtarzanego w Psalmie: „«Szukaj Jego oblicza!» Szukam, o Panie, Twojego oblicza; swego oblicza nie zakrywaj przede mną” (Ps 27 [26], 8-9). Celem modlącego się jest zatem duchowe poszukiwanie oblicza Boga. Pod koniec jawi się pewność bezdyskusyjna, że będziemy mogli „oglądać dobroć Pańską” (w. 13).
W języku Psalmów „szukanie oblicza Pana” często jest synonimem wejścia do świątyni, aby celebrować i doświadczać komunii z Bogiem na Syjonie. Wyrażenie to jednak zawiera również mistyczną potrzebę bliskości Bożej przez modlitwę. W liturgii zatem i w modlitwie osobistej możemy dostąpić łaski odkrycia tego oblicza, którego nigdy nie będziemy mogli wprost zobaczyć podczas naszej ziemskiej egzystencji (por. Wj 33, 20). Jednakże Chrystus objawił nam, w formie przystępnej, Boże oblicze i obiecał, że w ostatecznym spotkaniu w wieczności - jak przypomina św. Jan - „Ujrzymy Go takim, jakim jest” (1 J 3, 2).
Św. Paweł dodaje: „Wtedy zaś ujrzymy twarzą w twarz” (1 Kor 13, 12).

5. Wielki pisarz chrześcijański III wieku, Orygenes, komentując ten Psalm, tak mówi: „Jeżeli człowiek szuka oblicza Pana, zobaczy chwałę Pana w sposób jasny i stając się podobnym do aniołów, będzie zawsze widział oblicze Ojca, który jest w niebie” (PG 12, 1281).
Św. Augustyn w swym komentarzu do Psalmów tak kontynuuje modlitwę Psalmisty: „Nie szukałem u Ciebie żadnej nagrody, która byłaby poza Tobą, ale Twojego oblicza. «Szukam, Panie, Twojego oblicza». Wytrwale będę kontynuował te poszukiwania; nie będę bowiem szukał czegoś o małej wartości, lecz Twojego, o Panie, oblicza, aby kochać Cię bezinteresownie, ponieważ nie mam nic cenniejszego... «Nie oddalaj się od Twego sługi», abym poszukując Ciebie, nie natknął się na cokolwiek innego. Jakaż większa kara może spotkać tego, kto kocha i szuka prawdy Twego oblicza?” (Esposizioni sui Salmi, 27 [26], 1. 8-9, Rzym 1967, ss. 355.357).

Z oryginału włoskiego tłumaczył o. Jan Pach OSPPE

2004-12-31 00:00

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Oceń: 0 0 dodaj do źródeł Google

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Ofiara konfesjonału – św. Rafał Kalinowski

Niedziela podlaska 44/2018, str. VII

[ TEMATY ]

św. Rafał Kalinowski

Archiwum

Św. Rafał Kalinowski

Św. Rafał Kalinowski

Św. Rafał pokazuje nam, że zebrane w życiu trudne doświadczenia mogą w późniejszym czasie wydać piękny owoc. Służba wojskowa u Rosjan, udział w powstaniu styczniowym i ciężka praca na Syberii doprowadziły do tego, iż stał się cenionym spowiednikiem i kierownikiem duchowym

Święty przyszedł na świat 1 września 1835 r. w Wilnie. Na chrzcie otrzymał imię Józef. Jego ojciec, profesor matematyki na Uniwersytecie Wileńskim, troszczył się o edukację i wychowanie patriotyczne syna. W 1852 r. Józef rozpoczął naukę w Mikołajewskiej Szkole Inżynierii Wojskowej w Petersburgu, wstępując jednocześnie do wojska rosyjskiego. Po trzech latach uzyskał tytuł inżyniera i został adiunktem matematyki i mechaniki budowlanej. Równocześnie rozwijała się jego kariera wojskowa i awansował do stopnia porucznika. Wtedy właśnie przestał przystępować do sakramentów świętych, do kościoła chodził rzadko, przeżywał rozterki wewnętrzne, a także kłopoty związane ze swoją narodowością, służbą w wojsku rosyjskim. Wciąż jednak stawiał sobie pytanie o sens życia, szukając na nie odpowiedzi w dziełach filozoficznych i teologicznych. Czując, że zbliża się powstanie, podał się do dymisji, aby móc służyć swoją wiedzą wojskową i umiejętnościami rodakom. Został członkiem Rządu Narodowego i objął stanowisko ministra wojny w rejonie Wilna. Przystępując do powstania Kalinowski uważał, że nie ma ono szans powodzenia, ponieważ znał dobrze sytuację militarną wojsk rosyjskich, stacjonujących na owych terenach. Mimo to uznał, że nie wolno mu stać na uboczu „sprawy uważanej wówczas za istotnie narodową”. Po niepowodzeniu powstania, 24 marca 1864 r., został aresztowany i skazany początkowo na karę śmierci, którą dzięki protekcji rodziny i znajomych z czasów służby w wojsku rosyjskim, zamieniono na 10 lat przymusowych prac w warzelniach soli na Syberii.
CZYTAJ DALEJ

Inżynieria świętości – św. Rafał Kalinowski

Niedziela Ogólnopolska 46/2007, str. 12-13

[ TEMATY ]

św. Rafał Kalinowski

pl.wikipedia.org

Św. Rafał Kalinowski (1835 – 1907)

Św. Rafał Kalinowski (1835 – 1907)
Spowiadaj się często, a spowiadaj się dobrze. Chcesz sercem wspaniałomyślnym wykonywać twe obowiązki, nieraz zbyt uciążliwe i twemu usposobieniu przeciwne? Chcesz posiadać męstwo, aby nie upadać na duchu, gdy cię jaka boleść dosięgnie? Spowiadaj się często, ale spowiadaj się dobrze! Czy chcesz na koniec zostać świętym i na pewno iść drogą do nieba - spowiadaj się często, lecz spowiadaj się dobrze! Św. Rafał Kalinowski OCD
CZYTAJ DALEJ

Cierpienie to wyraz miłości – rozmowa z ks. prof. dr. hab. Henrykiem Sławińskim

2026-11-20 20:50

[ TEMATY ]

miłość

cierpienie

Natalia Janowiec

Karol Porwich/Niedziela

Cierpienie jest częścią ludzkiego doświadczenia, ale jego obecność często rodzi pytania, na które trudno znaleźć odpowiedź. Dlaczego dotyka także ludzi głęboko wierzących? Czy można odnaleźć sens w bólu i zachować zaufanie w Bogu nawet wtedy, gdy życie wystawia wiarę na najtrudniejszą próbę?

O tych zagadnieniach rozmawiamy z ks. prof. dr. hab. Henrykiem Sławińskim – homiletą, przewodniczącym Stowarzyszenia Homiletów Polskich, członkiem Komitetu Nauk Teologicznych PAN oraz kierownikiem dyscypliny „nauki teologiczne” na Uniwersytecie Papieskim Jana Pawła II w Krakowie.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję