2 żółtka, 25 dag masła, 25 dag cukru pudru, 25 dag mąki krupczatki, mąka do podsypania formy, 1 żółtko rozbite z wodą (pół na pół), gruby cukier (rafinada) do posypania.
Do ciasta nie dodajemy środków spulchniających.
Składniki wyrabiamy na jednolite, gładkie ciasto - najłatwiej w malakserze (nastawionym na średnie obroty). Formujemy zgrabny wałek - nieco grubszy niż na kopytka - i na godzinę wstawiamy do lodówki.
Wychłodzone ciasto kroimy w zgrabne, cienkie talarki, rozkładamy je na wysypanej mąką blasze, wierzchy smarujemy cienko roztrzepanym żółtkiem, posypujemy cukrem (cukier można lekko docisnąć do ciasta)
i wstawiamy do bardzo gorącego, nastawionego na 220°C piekarnika na 15-17 min. Czas pieczenia zależy od grubości ciasteczek. Zrumienione zsuwamy z blachy i układamy na paterze.
Rada: Ciasteczka można przechować w blaszanym, wyłożonym warstwami pergaminu, pudełku.
Doskonałe do wszystkiego: konfitur, bitej śmietany, owocowo-kremowych deserów, ale najsmaczniejsze - bez dodatków, do filiżanki mocnej, aromatycznej herbaty.
Samotność nie jest tylko przykrym uczuciem. Coraz częściej mówi się o niej jak o jednym z najpoważniejszych problemów naszych czasów — takim, który dotyka psychiki, ciała, relacji i życia duchowego.
Samotność nie omija nikogo — ani owiec, ani pasterzy. Bywa, że zagubiony czuje się ten, kto szuka prowadzenia, ale bywa też, że samotny jest ten, kto sam ma prowadzić innych. Dlatego ta Ewangelia nie jest tylko opowieścią o potrzebie kapłanów, ale także o kruchości człowieka, odpowiedzialności za wspólnotę i modlitwie za tych, którzy niosą ciężar pasterzowania.
Podobno głosił kazania, siedząc w konarach orzechowego drzewa w pobliżu Padwy, gdzie dziś znajduje się niewielki kościółek Sant’Antonio di Noce. Kościół katolicki wspomina 13 czerwca w liturgii św. Antoniego Padewskiego - Doktora Kościoła, jednego z najpopularniejszych świętych, patrona „od zagubionych osób i rzeczy” oraz ludzi ubogich. Dla franciszkanów jest to drugi co do ważności święty - po ich założycielu, św. Franciszku z Asyżu.
Z osobą św. Antoniego łączy się wiele pięknych legend. Jedna z nich mówi, że kiedy głosił kazanie w Rimini nad Adriatykiem, z szeroko otwartymi pyszczkami słuchała go ogromna rzesza ryb. Do najpopularniejszych wspomnień dotyczących świętego należy „cud z Dzieciątkiem Jezus”, które szeroko uśmiechnęło się do świętego z kart Ewangelii. Dlatego wiele obrazów ukazuje św. Antoniego z czułością trzymającego na rękach małego Jezusa. Szczególnie wiele tego rodzaju opowiadań mają bardzo kochający „swego” świętego Włosi, mimo że Antoni pochodził nie z Włoch, ale z Portugalii, a do Padwy przybył na krótko przed śmiercią.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
