Świat się rozpada - przewidują analitycy zachodni, patrząc chłodnym okiem na globalizację. Polska się rozpada - wołają zniechęceni rozwojem sytuacji w kraju. Zwątpienie jest pierwszym krokiem do generalnej porażki. Ci, którzy zwątpili i na przykład nie wzięli udziału w pierwszej turze prezydenckich wyborów, jedynie przyczynili się do osłabienia nurtu niepodległościowo-patriotycznego.
Nie wątpmy więc, lecz działajmy. Mistyk W. Blake pisał: " Gdyby słońce i księżyc zwątpiły, natychmiast by zgasły". Aby stawić czoła przeszkodom, warto uświadomić sobie przyczyny własnej słabości. Skąd się bierze nasza słabość? Ze społecznego chaosu, bezładu, zamazywania tego, co dobre i co złe w naszej przeszłości i teraźniejszości, zresztą jedno z drugiego wynika. Na dniu dzisiejszym cieniem ciągle kładzie się zniekształcana przeszłość. W tym tkwi źródło sukcesu obozu postpeerelowskiego. Nieoddzielenie zbrodniarzy od funkcjonariuszy systemu, funkcjonariuszy od szarych członków partii, szarych członków od ludzi siedzących okrakiem po obu stronach barykady, tych ostatnich od milczącej większości sprawiło, że wszyscy znaleźli się w jednym worku. Po latach zamulania faktów, wybaczania win bez przyznania się do winy winowajców, mamy Polskę wytapetowaną reklamami oferującymi towar polityczny - nawet lśniący, nawet kolorowy, niczym nowoczesny proszek do prania, lecz w gruncie rzeczy bezwartościowy. Towar polityczny to człowiek, to mąż stanu, nie zaś plastikowa kukła. Król Michał Korybut Wiśniowiecki znał osiem języków. W żadnym nie miał nic ciekawego do powiedzenia. A przecież nawet przy Korybucie Wiśniowieckim współcześni krajowi władcy to karzełki.
Pewnych spraw nie nadgonimy. Nikt nie postawi przed sądem tych, którzy niszczyli akta SB, gdyż przedawnienie nastąpiło w styczniu 2000 r. Wątpliwe, czy autorzy masakry na Wybrzeżu w 1970 r. staną przed sądem. Są starzy i bardzo chorzy, jak twierdzą. Przykłady można mnożyć. Nie o zemstę chodzi, lecz o to, aby zbrodni nie nazywać występkiem, a łamania ludzkiej godności - budowaniem pogodnej starości. Bez nazwania rzeczy po imieniu będziemy brnąć w ogólnonarodowym kłamstwie. Z jednej strony rodzi to triumfalizm i butę spadkobierców PRL, z drugiej - prowokuje do powstawania radykalizmów po przeciwnej stronie.
Postkomunistyczna pajęczyna śmieje się z całego narodu. We własnym gronie rozdają karty i przygotowują się do bezkarnego rządzenia na wszystkich segmentach. Demokracja jest dla nich systemem, którym manipulują dla pomnażania swoich interesów. Ale demokracja jest systemem, w którym najwięcej do powiedzenia ma naród właśnie. Jakby go tu obudzić?