Wszystkie wspólnoty przebywające na danym terenie 13. dnia oazy, niezależnie od programu jaki przeżywają, zbierają się razem na Dniu Wspólnoty. W tym roku rekolekcje na wszystkich stopniach przeżywane były pod hasłem: „Kościół naszym Domem”. W czasie wakacji oazowicze spotykali się trzykrotnie. Dwa razy w Polańczyku nad Soliną i raz w Sandomierzu. Takie spotkanie, to wspólne świętowanie Zesłania Ducha Świętego. Zebranie, któremu przewodniczy Ksiądz Biskup staje się manifestacją wiary i umiłowania Kościoła. Całość rocznej pracy w Ruchu Światło-Życie podsumuje natomiast Diecezjalny Dzień Wspólnoty, który odbędzie się w Sandomierzu 30 sierpnia.

Rozpoczęcie pielgrzymki

Ze swoich ośrodków wczesnym rankiem każda grupa, czy to autokarami czy pieszo, podąża na miejsce spotkania. Świętowanie rozpoczyna się zawiązaniem wspólnoty i śpiewem. W radosnej atmosferze witają się osoby, które wcześniej się znały, a już jakiś czas się nie widziały. Potem każda grupa ma czas, aby się krótko przedstawić i opowiedzieć co przeżywali podczas dotychczasowych dni rekolekcyjnych. Wspólną modlitwą i umocnieniem swojej wiary jest Godzina Świadectwa. Wtedy przedstawiciele każdej wspólnoty dzielą się tym, czego w nich Bóg dokonał.
Świadectwa z przeżywanych rekolekcji są dla uczestniczących szkołą wiary, dlatego słuchając ich modlimy się śpiewając i prosząc, aby Duch Święty utrwalił to wszystko, co zdziałał w ludziach dających świadectwo oraz ożywił wiarę słuchających.

Eucharystia centrum świętowania

Centralnym punktem jest Eucharystia. Biskup ordynariusz Krzysztof Nitkiewicz przypominał w Sandomierzu o konieczności otwarcia się na działanie Ducha Świętego. - Duch Święty udziela nam nieustannie swoich darów, abyśmy byli jedno i wspólnie budowali Królestwo Boże. Tylko przy Jego wsparciu możemy stawać się lepsi i przemieniać świat według słów Ewangelii. Niech Duch Święty rozpali jeszcze bardziej wasz młodzieńczy zapał czynienia dobra, aby udzielił się on także waszym rodzinom i rówieśnikom. Niech umacnia waszą wspólnotę, gdyż razem zawsze jest łatwiej wytrwać w dobrym i budować to co piękne - mówił podczas homilii w sandomierskim kościele św. Józefa Biskup Ordynariusz.
Dniom wspólnoty w Polańczyku przewodził natomiast bp Edward Frankowski. Obecność Księdza Biskupa jest bardzo ważna, bo jak przypomina za Ojcami Kościoła ks. Marek Kuliński, moderator diecezjalny: „Gdzie jest Biskup, tam jest Kościół”.

Nabożeństwo odpowiedzialności i misji

Po krótkim posiłku zwanym Agapą oraz po połamaniu się chlebem niesionym w darach ofiarnych, następuje czas na nabożeństwo krucjaty czyli konkretny czyn miłości. Podczas modlitwy składane są przez uczestników, animatorów i moderatorów, deklaracje krucjatowe dotyczące wstrzemięźliwości od alkoholu, będące jednocześnie zobowiązaniami do modlitwy za tych, którzy uwikłali się w nałóg. - Jestem przekonana, że moje wyrzeczenie się spożywania alkoholu przez najbliższy rok oraz modlitwa za osobę, za którą podjęłam krucjatę pomogą - mówi z przekonaniem jedna ze składających deklarację. Osoby składające swoje zobowiązanie otrzymują błogosławieństwo i zapewnienie, że ktoś modli się za niech, aby w swoim postanowieniu wytrwali.

Ewangelizacja owocem rekolekcyjnych przeżyć

W tym roku dodatkowym akcentem 13. dnia oazy, po zakończonym dniu wspólnoty w Bieszczadach, było spotkanie poszczególnych turnusów na zaporze solińskiej, by wziąć udział w akcji ewangelizacyjnej. Każdy turnus wcześniej przygotowywał pomoce, przedstawienia czy wspólny taniec uwielbienia. Na solińskiej tamie było wspólne śpiewanie z widocznym manifestowaniem swojej wiary, indywidualne rozmowy z przechodniami, czy wręczanie kwiatów z cytatami z Pisma Świętego. Niektóre osoby prezentowały scenki ewangelizacyjne, kolejna grupa kilku osób modliła się wspólnie, a jeszcze inni zbierali intencje do modlitwy. Kolejne turnusy ustawiły „Ciasteczkomat” czy „Bramy Wyboru Wiary”. Akcja zakończyła się wspólnym tańcem. Żywa i głęboka wiara, ale również pomysłowość i spontaniczność młodzieży, była największym atutem tej akcji ewangelizacyjnej. Dla wielu było to pierwsze tego typu doświadczenie, w którym słowem lub życiem mogli powiedzieć „Jezus Chrystus jest moim Panem i Zbawicielem”.

Spróbuj i Ty

Warto podjąć drogę rozwijania swojej wiary w Ruchu Światło-Życie. Wakacyjne rekolekcje oazowe to niezapomniane przeżycie. Takie 15-dniowe spotkania rodzą doświadczenia i przyjaźnie trwające całe życie. Wielu, którzy przez lata pytali mnie, jak będzie na wakacyjnej oazie, usłyszało odpowiedź: „Tego się nie da opisać, to trzeba przeżyć”. Wakacyjne rekolekcje są owocem pracy rocznej w parafialnej wspólnocie, ale również mogą być początkiem pięknej drogi podążania z wiarą za Chrystusem.