Reklama

Na Górze Przymierza

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Reklama

W wakacyjny dzień pielgrzymuję na Górę Chełmską - najwyższe wzniesienie morenowe na południowym wybrzeżu Bałtyku (137 m n.p.m.). Od wieków stanowiła ona punkt orientacyjny dla żeglarzy i wędrowców. Już w średniowieczu ludność uważała ją za górę świętą, a potem miejsce kultu maryjnego. Pątnicy przybywali tu w intencjach błagalnych, dziękczynnych i pokutnych, szczególnie po nadaniu kaplicy na Górze Chełmskiej przywilejów odpustowych. A dziś, w XXI wieku, wciąż są tacy, którzy podejmują trud pielgrzymowania, ponieważ szukają miłości, dobra i oblicza Boga. Wiedzą, że najlepszą przewodniczką na tej drodze jest Maryja. Tę prawdę potwierdza napis pod bramą wejściową do sanktuarium Matki Bożej Trzykroć Przedziwnej - Sanktuarium Przymierza na Górze Chełmskiej: „Niech ze swoim Dzieciątkiem błogosławi nam Dziewica Maryja!”. Wchodzę z nadzieją, że również na mnie spłynie łaska.
To miejsce bowiem - tak jak wszystkie sanktuaria szensztackie na świecie - jest źródłem potrójnych łask: zadomowienia w sercu Maryi i Chrystusa, przemiany i duchowej odnowy oraz owocności i gorliwości apostolskiej. Wymienione łaski pozwalają odkryć miłość Boga, podjąć trud pracy nad sobą, by żyć według wskazań Jezusa, i z wiarą w Bożą Opatrzność stać się świadkiem Chrystusa w swoim środowisku. O. Józef Kentenich, założyciel Ruchu Szensztackiego, podkreśla cuda przemiany dokonujące się za wstawiennictwem Matki Bożej, która prowadzi do „głębokiego zadomowienia człowieka w świecie nadprzyrodzonym, wewnętrznego przemienienia i upodobnienia do Chrystusa oraz rozbudzenia apostolskiego zapału i gorliwości” („Sanktuarium Matki Bożej Trzykroć przedziwnej na Górze Chełmskiej w Koszalinie”).
Ośrodki maryjno-apostolskiego Ruchu Szensztackiego są budowane na wzór pierwszej kaplicy, w której założono Ruch. We wszystkich Matka Boża doznaje czci jako Matka i Wychowawczyni nowego człowieka i nowej wspólnoty.
Wpatrzona w Maryję, wchodzę schodami na szczyt góry, gdzie znajduje się kaplica z obrazem Matki Bożej Trzykroć Przedziwnej (Córa Boga Ojca, Matka Syna Bożego i Oblubienica Ducha Świętego). Przed ołtarzem zauważam stągiew, do której pielgrzymi - podobnie jak słudzy w Kanie Galilejskiej napełnili stągwie wodą - składają duchowe dary, np. modlitwę, radość czy cierpienie, pracę, pomoc bliźnim, całe swoje życie i serce. W tym miejscu rozmyślam o moim przymierzu z Maryją, Bogiem i drugim człowiekiem oraz zawierzam Bożej Opatrzności całe moje istnienie. Po południowej modlitwie Anioł Pański opuszczam sanktuarium i udaję na „wycieczkę w czasie”, bowiem w odległych wiekach mieściła się tu świątynia. Przypomina o tym rekonstrukcja fundamentów kaplicy istniejącej od XIII do XVI wieku. Nadal jestem w strefie ciszy, zadumy i rozmowy ze Stwórcą. Koronę góry okala kamienny różaniec, który tworzą głazy pochodzące ze średniowiecznej kaplicy. Stąd moja modlitwa jest jakby wzmocniona błaganiami licznych pątników z całej Polski teraz i w przeszłości.
Idąc dalej urokliwym lasem, odkrywam wieżę widokową z 1888 r., wys. 31, 5 m, z której z jednej strony rozciąga się widok na Bałtyk, a z drugiej na Koszalin. Na Górze Chełmskiej są wytyczone szlaki turystyczne, które z Koszalina prowadzą po paśmie wzniesień morenowych. Po drodze spotykam pielgrzymów przybywających indywidualnie i w grupach, osoby spacerujące oraz kobiety i mężczyzn uprawiających sport: rowerowy, nordic walking czy biegających, którzy na szczycie góry klękają przed obliczem Maryi. Potem s. Paulina Kopacz, przełożona sióstr szensztackich na Górze Chełmskiej w Koszalinie, potwierdza, że to miejsce ma nie tylko wymiar religijny, lecz także turystyczny i rekreacyjny. - Łączenie tych elementów jest jedną z cech charakterystycznych tego niepowtarzalnego miejsca. Piękno przyrody, atmosfera i klimat otwarcia prowadzi bowiem do Stwórcy. Na Górze Chełmskiej, zwanej też Górą Przymierza - Górą Spotkań, można doświadczyć w sanktuarium obecności Najwyższego, spotkania Maryi jako Wychowawczyni oraz ubogacających relacji z drugim człowiekiem - podkreśla s. Paulina. Wspólnota wiary, osobiste doświadczenie Boga na modlitwie i medytacji, wspólnota między ludźmi przypominają o przymierzu miłości. Ta duchowa droga z Maryją wiedzie do Chrystusa, który wzywa do przyjęcia Jego miłości i obdarzania nią innych.
Kończy się dzień, kolejny mojego życia. Ile ich jeszcze przede mną? To Boża tajemnica. A teraźniejszość należy do mnie. Dlatego chcę całe ziemskie pielgrzymowanie, chwila po chwili, złożyć w dobre ręce Pana, a tego uczę się od Maryi, w takie dni jak ten, spędzony u Matki Bożej Trzykroć Przedziwnej.

* * *

Rys historyczny

Reklama

Historia Góry Chełmskiej k. Koszalina sięga wczesnego średniowiecza. Kaplicę pw. Najświętszej Maryi Panny wznieśli norbertanie między 1214 a 1217 r. Do powstania parafii w Koszalinie pełniła ona funkcję kościoła parafialnego. Od XIV do XV wieku była sławnym miejscem odpustowym i pątniczym, do którego docierały pielgrzymki z Pomorza oraz Europy. Jako miejsce pątnicze znajduje się na najstarszej mapie dróg chrześcijańskiej średniowiecznej Europy, tzw. mapie drogi do Rzymu. Bonifacy IX bullą z 1400 r. ustanowił kaplicę miejscem zupełnego przebaczenia ciężkich win. W XVI wieku kult Matki Bożej został zakazany przez władze luterańskie, a kaplica zniszczona. Po II wojnie światowej mieszkańcy Koszalina gromadzili ślady mówiące o historii miasta i Góry Chełmskiej. W 1972 r., gdy powstała diecezja koszalińsko-kołobrzeska, pierwszy ordynariusz bp Ignacy Jeż wielokrotnie zwracał się do władz z prośbą o przekazanie góry Kościołowi. Stało się to dopiero w 1990 r. Opiekę duchową i materialną nad tym miejscem sprawuje Szensztacki Instytut Sióstr Maryi. Siostry przyjęły wezwanie Bożej Opatrzności i założyły filię, a potem zbudowały - zgodnie z charyzmatem Szensztackiego Instytutu Sióstr Maryi i Dzieła Szensztackiego - Sanktuarium Matki Bożej Trzykroć Przedziwnej, Sanktuarium Przymierza na Górze Chełmskiej. Obecnie znajduje się tam kaplica z obrazem Matki Bożej Trzykroć Przedziwnej. 1 czerwca 1991 r. sanktuarium odwiedził bł. Jan Paweł II i dokonał konsekracji kaplicy.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

* * *

Msze św.
W niedziele i święta: godz. 12
W tygodniu: godz. 17
Eucharystia dla grup pielgrzymkowych w innych godzinach jest możliwa po uprzednim zgłoszeniu. Informacje o ruchu pielgrzymkowym działającym przy sanktuarium - po wcześniejszym zgłoszeniu grupy u sióstr.
Siostry proponują również modlitewny program dla pielgrzymów: wspólne modlitwy w sanktuarium, nabożeństwa maryjne, medytacje

Główne uroczystości
15 sierpnia - uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, główny odpust przy Sanktuarium Przymierza, Diecezjalna Pielgrzymka Rodzin
1. niedziela miesiąca - błogosławieństwo dzieci przez rodziców
2. niedziela miesiąca - błogosławieństwo matek i ojców oczekujących potomstwa

Nabożeństwa
W niedziele i święta: godz. 15
W tygodniu: godz. 16.30

Adoracja Najświętszego Sakramentu
W niedziele i święta: w godz. 13-15
W czwartki: w godz. 15-16.30

Spowiedź
W niedziele i święta: w godz. 11.30-12
W tygodniu: w godz. 16.30-17

Spotkania, rekolekcje i skupienia
Przy sanktuarium odbywają się spotkania formacyjne, rekolekcje i skupienia dla rodzin, matek (kontakt: s. M.Eligia, tel. 603-256-785, s.Eligia@szensztat.pl); warsztaty formacyjno-edukacyjne dla dzieci i młodzieży - w ciągu roku szkolnego (od 1 kwietnia do końca roku szkolnego oraz od września do listopada), spotkania młodzieżowe w 1. sobotę miesiąca o godz. 15 (s. M. Edyta, tel. 601-623-464, s.edyta@szensztat.pl) oraz pogawędki małżeńskie - 2. niedziela miesiąca o godz. 16.
Więcej informacji:
Szensztacki Instytut Sióstr Maryi, ul. Słupska 1,
skr. poczt. 74, 75-016 Koszalin-Góra Chełmska,
tel. (94) 345-44-99,
gora.ch.siostry@szensztat.pl

Inne atrakcje
Wieża widokowa (32 m) czynna w godz. 10-19 (czerwiec-wrzesień). W pozostałych miesiącach, w soboty i niedziele całego roku: w godz. 10-16 (wejście przy dobrej pogodzie). Gościniec (zadaszenie dla ok. 50 osób) oraz punkt małej gastronomii otwarty w godz. 10-19 (maj-wrzesień)

2012-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Szkaplerz „kołem ratunkowym”

Szkaplerz to najpopularniejsza obok Różańca świętego forma pobożności maryjnej. Historia szkaplerza sięga góry Karmel w Ziemi Świętej, kiedy to duchowi synowie proroka Eliasza prowadzili tam życie modlitewne. Było to w XII wieku. Z powodu prześladowań ze strony Saracenów bracia Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel przenieśli się do Europy i dali początek zakonowi zwanemu karmelitańskim. W południowej Anglii w Cambridge mieszkał pewien bogobojny człowiek - Szymon Stock, generał zakonu, który dostrzegając grożące zakonowi niebezpieczeństwa, modlił się gorliwie i błagał Maryję, Najświętszą Dziewicę, o pomoc. Pewnej nocy, z 15 na 16 lipca 1251 r., ukazała mu się Najświętsza Panienka w otoczeniu aniołów. Szymon otrzymał od Maryi brązowy szkaplerz i usłyszał słowa: „Przyjmij, Synu najmilszy, szkaplerz Twego zakonu jako znak mego braterstwa, przywilej dla Ciebie i wszystkich karmelitów. Kto w nim umrze, nie zazna ognia piekielnego. Oto znak zbawienia, ratunek w niebezpieczeństwach, przymierze pokoju i wiecznego zobowiązania”. Od tamtej pory karmelici noszą szkaplerz, czyli dwa prostokątne skrawki wełnianego sukna z naszytymi wyobrażeniami Matki Bożej Szkaplerznej i Najświętszego Serca Pana Jezusa, połączone tasiemkami. Słowo „szkaplerz” pochodzi od łacińskiego słowa „scapulae” (plecy, barki) i oznacza szatę, która okrywa plecy i piersi. Papież Pius X w 1910 r. zezwolił na zastąpienie szkaplerza medalikiem szkaplerznym. Do wielkiej Rodziny Karmelitańskiej chcieli przynależeć wielcy tego świata - królowie, książęta, możnowładcy, ale i zwykli, prości ludzie. Dzięki papieżowi Janowi XXII - temu samemu, który wprowadził święto Trójcy Świętej i wyraził zgodę na koronację Władysława Łokietka - szkaplerz stał się powszechny. Papież miał objawienia. Matka Boża przyrzekła szczególne łaski noszącym pobożnie szkaplerz karmelitański. A Ojciec Święty ogłosił te łaski światu chrześcijańskiemu bullą „Sabbatina” z dnia 3 marca 1322 r. Bulla mówiła o tzw. przywileju sobotnim. Szczególne prawo do pomocy ze strony Maryi w życiu, śmierci i po śmierci mają ci, którzy noszą szkaplerz. Jest to niejako suknia Maryi, czyli znak i nieomylne zapewnienie macierzyńskiej opieki Matki Bożej. Kto nosi szkaplerz karmelitański, ten otrzymuje obietnicę, że dusza jego wkrótce po śmierci będzie wyzwolona z czyśćca. Stanie się to w pierwszą sobotę miesiąca po śmierci. Oczywiście, pod warunkiem, że ta osoba nosiła szkaplerz w należytym duchu i żyła prawdziwie po chrześcijańsku, zachowała czystość według stanu i modliła się modlitwą Kościoła. Jan Paweł II pisał do przełożonych generalnych Zakonu Braci NMP z Góry Karmel i Zakonu Braci Bosych NMP z Góry Karmel, że w znaku szkaplerza zawiera się sugestywna synteza maryjnej duchowości, która ożywia pobożność ludzi wierzących, pobudzając ich wrażliwość na pełną miłości obecność Maryi Panny Matki w ich życiu. „Szkaplerz w istocie jest «habitem» - podkreślał Ojciec Święty. - Ten, kto go przyjmuje, zostaje włączony lub stowarzyszony w mniej lub więcej ścisłym stopniu z zakonem Karmelu, poświęconym służbie Matki Najświętszej dla dobra całego Kościoła. Ten, kto przywdziewa szkaplerz, zostaje wprowadzony do ziemi Karmelu, aby «spożywać jej owoce i jej zasoby» (por. Jr 2, 7) oraz doświadczać słodkiej i macierzyńskiej obecności Maryi w codziennym trudzie, by wewnętrznie się przyoblekać w Jezusa Chrystusa i ukazywać Jego życie w samym sobie dla dobra Kościoła i całej ludzkości” (por. Formuła nałożenia szkaplerza). Papież Polak od wczesnych lat młodości nosił ten znak Maryi. I zawsze zaznaczał, jak ważny w jego życiu był czas, gdy uczęszczał do kościoła na Górce (Karmelitów) w Wadowicach. Szkaplerz przyjęty z rąk o. Sylwestra nosił do końca życia. (Szkaplerz św. Jana Pawła II znajduje się w klasztorze Karmelitów w Wadowicach.) W orędziu z okazji jubileuszu 750-lecia szkaplerza karmelitańskiego pisał, że szkaplerz „staje się znakiem przymierza i wzajemnej komunii między Maryją i wiernymi, a w rezultacie konkretnym sposobem zrozumienia słów Jezusa na krzyżu do Jana, któremu powierzył swą Matkę i naszą duchową Matkę”. Matka Boża, kończąc swe objawienia w Lourdes i w Fatimie, ukazała się w szatach karmelitańskich jako Matka Boża Szkaplerzna. Wszystkie osoby noszące szkaplerz karmelitański mają udział w duchowych dobrach zakonu karmelitańskiego. Ten, kto go przyjmuje, zostaje na mocy jego przyjęcia związany mniej lub bardziej ściśle z zakonem karmelitańskim. Rodzinę Karmelu tworzą następujące kręgi osób: zakonnicy i zakonnice, Karmelitańskie Instytuty Życia Konsekrowanego, Świecki Zakon Karmelitów Bosych (dawniej zwany Trzecim Zakonem), Bractwa Szkaplerzne (erygowane), osoby, które przyjęły szkaplerz i żyją jego duchowością w różnych formach zrzeszania się (wspólnoty lub grupy szkaplerzne) oraz osoby, które przyjęły szkaplerz i żyją jego duchowością, ale bez żadnej formy zrzeszania się. Do obowiązków należących do Bractwa Szkaplerznego należy: przyjąć szkaplerz karmelitański z rąk kapłana; wpisać się do księgi Bractwa Szkaplerznego; w dzień i w nocy nosić na sobie szkaplerz; odmawiać codziennie modlitwę zaznaczoną w dniu przyjęcia do Bractwa; naśladować cnoty Matki Najświętszej i szerzyć Jej cześć. Modlitwa do Matki Bożej Szkaplerznej O najwspanialsza Królowo nieba i ziemi! Orędowniczko Szkaplerza świętego! Matko Boga! Oto ja, Twoje dziecko, wznoszę do Ciebie błagalne ręce i z głębi serca wołam do Ciebie: Królowo Szkaplerza, ratuj mnie, bo w Tobie cała moja nadzieja. Jeśli Ty mnie nie wysłuchasz, do kogóż mam się udać? Wiem, o dobra Matko, że Serce Twoje wzruszy się moim błaganiem i wysłuchasz mnie w moich potrzebach, gdyż Wszechmoc Boża spoczywa w Twoich rękach, a użyć jej możesz według upodobania. Od wieków tak czczona, najszlachetniejsza Pocieszycielko utrapionych, powstań i swą potężną mocą rozprosz cierpienie, ulecz, uspokój mą zbolałą duszę, o Matko pełna litości! Ja wdzięcznym sercem wielbić Cię będę aż do śmierci. Na twoją chwałę w Szkaplerzu świętym żyć i umierać pragnę. Amen.
CZYTAJ DALEJ

Wiara nie jest zbiorem zasad, których należy przestrzegać

[ TEMATY ]

homilia

rozważania

Joanna Popławska

Rozważania do Ewangelii Mt 11, 28-30. <- KLIKNIJ

Czwartek, 16 lipca. Wspomnienie Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel.
CZYTAJ DALEJ

Marcin Kwaśny o walce z uzależnieniem: "Żyję w trzeźwości od 13 lat"

2026-07-16 11:49

[ TEMATY ]

Marcin Kwaśny

zrzut ekranu/Instagram

Marcin Kwaśny

Marcin Kwaśny

„Jeśli ten film pomoże komuś wyjść z alkoholizmu, to będzie sukces” – mówi Marcin Kwaśny. Reżyser i aktor nie ukrywa, że przesłanie „Odzyskanego” jest dla niego bardzo osobiste.

– Żyję w trzeźwości 13 lat. Ten film ma przekaz dla osób uzależnionych oraz dla tych, którzy mają wokół siebie takie osoby. Jeśli ten film pomoże komuś wyjść z alkoholizmu, to będzie sukces. Mamy większe spożycie alkoholu niż za komuny. Alkoholizm to choroba duszy.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję