Wyższe Seminarium Duchowne w Sandomierzu zainaugurowało 192. rok akademicki. Sprawowanej w kościele seminaryjnym Mszy św. koncelebrowanej przewodniczyli: bp Krzysztof Nitkiewicz i bp Edward Frankowski. Sandomierska uroczystość inauguracyjna zgromadziła przedstawicieli samorządu z burmistrzem Sandomierza Jerzym Borowskim na czele, wykładowców Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II oraz środowisk uniwersyteckich, profesorów, wykładowców, siostry zakonne, sympatyków i przyjaciół Seminarium. W homilii ks. Sylwester Serafin przypomniał, że dziś świat potrzebuje Boga. Potrzebuje także Jego wysłanników i sług, potrzebuje kapłanów, którzy będą potrafili kochać i służyć, jak tego uczył Jezus Chrystus. Przed błogosławieństwem bp Krzysztof Nitkiewicz wzywał profesorów, alumnów do wiernej służby Chrystusowi: - Sprawowaliśmy świętą Liturgię. To greckie słowo oznacza wspólne dzieło, czynienie czegoś razem ku pożytkowi wielu. Liturgia eucharystyczna, podczas której wspólnie wielbimy Boga, spełniając święte obrzędy, każdy zgodnie ze swoim stanem, uczy nas harmonijnego współdziałania ze sobą w Kościele. Seminarium, w którym kształtują się kandydaci do kapłaństwa, winno wychowywać do bycia i pracowania razem dla Chrystusa i dla wspólnoty wierzących. Kapłan nie może być samotnym rycerzem, opierającym się wyłącznie na własnej intuicji i talentach. Jeśli chce, żeby jego świadectwo było mocne i wyraziste, musi działać w ścisłej wspólnocie ze swoim biskupem i z resztą prezbiterium. Pragnę, żeby zarząd, profesorowie seminarium formowali kleryków w tym właśnie kierunku i sami byli dla nich przykładem - mówił Ksiądz Biskup.
Druga część inauguracji miała miejsce w auli budynku głównego Seminarium. Gości przywitał rektor ks. dr Jan Biedroń. Wykład inauguracyjny: „Komunikacja w służbie Komunii” wygłosił o. prof. dr hab. Andrzej Derdziuk OFM Cap. Głos wieńczący zabrał bp Krzysztof Nitkiewicz. Biskupie błogosławieństwo, które umocniło zebranych na nowy rok akademicki 2011/12, zakończyło spotkanie.
List Jakuba otwiera się autoidentyfikacją „sługi Boga i Pana Jezusa Chrystusa” oraz adresem do „dwunastu pokoleń w rozproszeniu” (diaspora). To język Izraela przeniesiony na wspólnoty wierzących w Mesjasza, żyjące poza ziemią ojców. Określenie „dwanaście pokoleń” mówi o całości ludu, rozsianego po świecie. Jakub od razu przechodzi do próby. Doświadczenia odsłaniają jakość wiary, a „doświadczanie” rodzi „wytrwałość” (hypomonē). W tradycji mądrościowej oznacza ona zdolność trwania przy dobru w długim czasie, bez rozpaczy i bez udawania siły. „Najwyższa radość” opisuje postawę opartą na pewności, że Bóg nie opuszcza w ucisku. Wytrwałość ma „dokonać dzieła”, aby człowiek stawał się „doskonały” i „nienaganny” (teleios, holoklēros), czyli dojrzalszy w wyborach i w reakcjach. Potem pojawia się prośba o mądrość. W Biblii mądrość obejmuje wiedzę oraz sztukę życia według Boga. Jakub mówi o Bogu, który „daje wszystkim chętnie i nie wymawia”. Prośba ma być wolna od chwiejności; w obrazie fali widać ruch, który nie ma kierunku. „Wątpiący” (diakrinomenos) przypomina falę miotaną wiatrem. Taki stan rozrywa decyzję i odbiera spójność działania; Jakub nazywa go „człowiekiem o dwoistej duszy” (dipsychos), niestabilnym w postępowaniu. Końcowe wersety dotykają napięć społecznych. Ubogi „brat” ma chlubić się wywyższeniem, a bogaty upokorzeniem. Obraz kwiatu trawy, który więdnie pod palącym słońcem, odsłania kruchość zasobów i krótki oddech ludzkiej sławy. Ten motyw wróci w liście w ostrych słowach wobec bogaczy, którzy krzywdzą pracowników.
Skoczek narciarski Kacper Tomasiak został czwartym polskim sportowcem, który w jednych igrzyskach olimpijskich wywalczył trzy medale. W Predazzo sięgnął po dwa srebrne i brązowy.
Wcześniej w jednej edycji zimowych igrzysk trzy medale wywalczyła tylko Justyna Kowalczyk, która w 2010 roku w Vancouver triumfowała w biegu narciarskim na bieg na 30 km techniką klasyczną, była druga w sprincie techniką klasyczną oraz trzecia w biegu łączonym 2x7,5 km.
Od najbliższej niedzieli do 22 marca, w dolnym kościele bazyliki św. Franciszka w Asyżu, po raz odbędzie się pierwsze w historii wystawienie relikwii doczesnych szczątków Biedaczyny z Asyżu, przed którymi będą mogli modlić się pielgrzymi. To część inicjatyw podjętych z okazji 800-lecia jego śmierci. Franciszkanin, o. Giulio Cesareo podkreśla w rozmowie z Vatican News ogromne zainteresowanie wydarzeniem: szacuje się, że w sumie do bazyliki przybędzie 370 tys. osób - ponad 15 tys. dziennie
Jak podkreśla o. Giulio Cesareo, franciszkanin, dyrektor Biura Komunikacji Sacro Convento (wspólnoty franciszkanów przy Bazylice św. Franciszka) w Asyżu, jubileusz 800-lecia śmierci świętego Biedaczyny z Asyżu jest okazją do umocnienia wiary, która „nie jest jakąś uprzednio istniejącą opinią, lecz jest relacją z Panem, który jest miłością". Wiara zaś przeżywana jest w jedności z Kościołem. „To, co nas łączy z innymi, to nie idee, lecz właśnie miłość, którą dzielimy się w naszych relacjach. Czczenie Franciszka to okazja, by zastanowić się nad tym, jak bardzo miłość dawana z autentycznością przynosi owoc, od 800 lat".
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
