Reklama

Posługa kapłańska - dekanat POLICE (2)

Niedziela szczecińsko-kamieńska 34/2011

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Nim udamy się do Polic i najstarszej w tym mieście parafii, pragniemy jeszcze nasze kroki skierować do urokliwego miejsca, jakim są nadgraniczne tereny nowowarpieńskie z jej centrum duchowym - parafią dedykowaną Matce Najświętszej.

Parafia pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Nowym Warpnie

Parafia pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Nowym Warpnie została erygowana 2 lipca 1958 r. Wtedy w Nowym Warpnie zamieszkał samodzielny wikariusz ks. Józef Granitowski, który podjął dzieło organizacji nowej parafii. Pierwszym proboszczem został ks. Stanisław Stąsiek, pochodzący z diecezji tarnowskiej, pracujący poprzednio jako proboszcz w parafii Bystrzyca. W 1960 r. zmienił go ks. Zdzisław Ferenc. Wyremontował wieżę kościoła oraz dopełnił jego wyposażenie. W 1965 r. został przeniesiony na probostwo do Recza. W latach 1965-70 proboszczem był ks. Tomasz Tarczyński. Podjął się odbudowy kościoła w Warnołęce oraz odmalował kościół parafialny. W 1970 r. posługę proboszcza pełnił ks. Zygmunt Frelka, który po 6 miesiącach odszedł do Człopy w powiecie wałeckim. W 1971 r. jako wikariusz zastępujący przybył do parafii ks. Zenon Borodo. Następnie zostaje mianowany administratorem. Podczas posługi w Nowym Warpnie zaczął starania o rozpoczęcie budowy domu parafialnego. W kościele parafialnym przeprowadził zmianę wystroju.
W 1978 r. kolejnym proboszczem mianowany został ks. prał. Stanisław Skibiński. Rozpoczął prace budowlane przy wznoszeniu nowej plebanii oraz odrestaurował ołtarz. W 1983 r. urząd proboszcza objął ks. mgr lic. Alfons Nuernberg. Wystarał się o przekazanie ruin kościoła w Karsznie oraz dokonał adaptacji jednego z obiektów Ośrodka Szkolno-Wychowawczego na kaplicę św. Franciszka. W latach 1994-2004 posługę proboszczowską pełnił ks. Krzysztof Tracz. Podjął się dokończenia prac renowacyjnych w kościele parafialnym i w Warnołęce oraz odbudował z ruin kościół w Karsznie.
Od 2004 r. proboszczem w Nowym Warpnie jest ks. mgr lic. Stanisław Drewicz. Kontynuuje on dzieła rozpoczęte przez poprzedników. W celu zintegrowania wspólnoty parafialnej oraz opieki nad zabytkami parafii powołał „Stowarzyszenie Razem”. Ks. proboszczowi udało się już przeprowadzić generalny remont plebanii, a obecnie ma miejsce całościowa renowacja świątyni parafialnej obejmująca: wieżę, dach, mury zewnętrzne oraz stolarkę drzwi i okien. Należy zaznaczyć, że kościół parafialny urzekający swoim pięknem i atmosferą modlitewną, pełni również funkcję kulturotwórczą, gdyż w jego murach mają miejsca wystawy fotograficzne i malarskie oraz występy chórów, a także koncerty muzyki i poezji religijnej. Ważnym elementem posługi duszpasterskiej są nabożeństwa ekumeniczne organizowane podczas festynu granicznego. Nadto wielką radością całej wspólnoty parafialnej jest fakt posiadania od kilku dni relikwii bł. Jana Pawła II I klasy, których instalacja odbędzie się w najbliższym czasie w specjalnie przygotowanej już kaplicy. Z parafii pochodzi jeden kapłan: ks. Edward Sobolewski OFM, jednakże parafianie od kilku lat nieustannie modlą się o kolejne powołania.

Parafia pw. Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Policach

Jedną ze starszych parafii w naszej archidiecezji jest wspólnota pw. Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Policach. Została powołana do istnienia dekretem ks. Tadeusza Załuczkowskiego z dn. 1 czerwca 1951 r. Pierwszym proboszczem został mianowany ks. Czesław Jarecki, który zajął się organizacją parafii oraz powstaniem pierwszego duszpasterstwa. Do tego czasu od 1946 r. posługę tutaj pełnił ks. Henryk Domalewski. W latach 1952-54 proboszczem był ks. Jan Mleczko. Po objęciu parafii zdynamizował duszpasterstwo. Rozpoczął aktywną pracę z dziećmi i młodzieżą. Ówczesne władze państwowe patrzyły na to nieprzychylnie. W czerwcu 1954 r. został aresztowany m.in. za systematyczne łamanie dekretu o wolności sumienia i wyznania, za wykorzystywanie religii do celów wrogich Polsce Ludowej. W 1955 r. po rocznym areszcie został skazany na 3 lata i 6 miesięcy więzienia. Parafianie bardzo szanowali gorliwego pasterza. Pamiątką po nim jest chór przez niego założony „Maria Cantat”.
W latach 1954-56 proboszczem był ks. Piotr Zagiński, który podjął posługę duszpasterską. W 1957 r. po powrocie z więzienia posługę proboszcza znów pełni ks. Jan Mleczko. Od 1957 r. proboszczem mianowany został ks. Mieczysław Brzozowski, który troszczył się o parafię i powierzony sobie lud do 1960 r. W latach 1960-62 urząd proboszcza objął ks. Michał Suliga. Z Polic został przeniesiony do Sielska. Na jego miejsce w 1962 r. przyszedł ks. Zygmunt Marcinkowski, kapłan wyświęcony w 1958 r., pochodzący ze wsi Malonowo w parafii Karlino.
W 1963 r. parafię objął ks. kan. Kazimierz Treder. Podjął się remontu generalnego kościoła parafialnego oraz z wielką troską o powierzony sobie lud. Wyrazem tej troski jest staranie się dla rozbudowujących się Polic o nową parafię. Na wyznaczonym terenie rozpoczął budowę kościoła i budynków, które miały w przyszłości służyć nowej parafii. W 1985 r. został również administratorem parafii pw. św. Kazimierza w Policach. Duszpasterzował tutaj do 1986 r. Na jego miejsce zostaje mianowany ks. kan. Kazimierz Metryka. Kontynuował już rozpoczęte dzieła przez poprzedników. Troska o kościół wyraziła się w remontach. W kościele filialnym w Przęsocinie przeprowadził remont generalny. I w tej parafii modlitwa o powołania wydała obfity plon, bowiem z parafii wywodzą się: ks. Zygmunt Zawitkowski, ks. Stanisław Drewicz, ks. Marek Maciążek, ks. Henryk Melerski, ks. Janusz Zachęcki i ks. Krzysztof Krawiec.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2011-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Człowiek nie musi sam dźwigać życia. Może wejść w szkołę Serca Jezusa

[ TEMATY ]

rozważania

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Ten fragment należy do części Izajasza nazywanej niekiedy wielką apokalipsą. Słychać w niej modlitwę wspólnoty żyjącej pośród ucisku. Droga sprawiedliwego zostaje nazwana prostą. Sprawiedliwy idzie drogą wierności wobec Boga. Pan sam wyrównuje mu ścieżkę. Już tu pojawia się ważna prawda. Wierność nie jest tylko wysiłkiem człowieka. Jest także dziełem łaski. Wersety o nocy oraz poranku wyrażają duchowe czuwanie. Dusza tęskni za Bogiem nocą. Duch szuka Go od świtu. Człowiek żyje więc oczekiwaniem na rozstrzygnięcia Pana. Jego „wyroki” nie są groźbą samą w sobie. Są przejawem Bożego ładu, który porządkuje świat. Werset 12 dodaje, że Pan ustanawia pokój oraz spełnia dzieła swego ludu. Nawet to dobro, które człowiek rozpoznaje jako swoje, ostatecznie pochodzi od Boga. Kolejny obraz jest bardzo przejmujący. Wspólnota porównuje siebie do kobiety rodzącej. Był ból. Było napięcie. Nie było wybawienia z ludzkiej siły. Taki obraz uczy pokory. Człowiek nie rodzi zbawienia sam. Dlatego szczytem fragmentu jest obietnica: „Ożyją Twoi umarli”. Biblia rzadko mówi tak wyraźnie o zmartwychwstaniu. Rosa staje się tu znakiem Bożej mocy życia. W ziemi suchej rosa ocala roślinę o świcie. U Izajasza ta sama rosa dosięga prochu śmierci. Ziemia „wyda zmarłych”, jakby otworzyła łono dla nowego życia. Nadzieja obejmuje więc nie tylko los wspólnoty. Obejmuje także los pojedynczego człowieka. Dobra nowina jest ogromna. Pan potrafi podnieść nawet z prochu. Cierpliwe trwanie przy Nim nie kończy się pustką.
CZYTAJ DALEJ

Szkaplerz „kołem ratunkowym”

Szkaplerz to najpopularniejsza obok Różańca świętego forma pobożności maryjnej. Historia szkaplerza sięga góry Karmel w Ziemi Świętej, kiedy to duchowi synowie proroka Eliasza prowadzili tam życie modlitewne. Było to w XII wieku. Z powodu prześladowań ze strony Saracenów bracia Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel przenieśli się do Europy i dali początek zakonowi zwanemu karmelitańskim. W południowej Anglii w Cambridge mieszkał pewien bogobojny człowiek - Szymon Stock, generał zakonu, który dostrzegając grożące zakonowi niebezpieczeństwa, modlił się gorliwie i błagał Maryję, Najświętszą Dziewicę, o pomoc. Pewnej nocy, z 15 na 16 lipca 1251 r., ukazała mu się Najświętsza Panienka w otoczeniu aniołów. Szymon otrzymał od Maryi brązowy szkaplerz i usłyszał słowa: „Przyjmij, Synu najmilszy, szkaplerz Twego zakonu jako znak mego braterstwa, przywilej dla Ciebie i wszystkich karmelitów. Kto w nim umrze, nie zazna ognia piekielnego. Oto znak zbawienia, ratunek w niebezpieczeństwach, przymierze pokoju i wiecznego zobowiązania”. Od tamtej pory karmelici noszą szkaplerz, czyli dwa prostokątne skrawki wełnianego sukna z naszytymi wyobrażeniami Matki Bożej Szkaplerznej i Najświętszego Serca Pana Jezusa, połączone tasiemkami. Słowo „szkaplerz” pochodzi od łacińskiego słowa „scapulae” (plecy, barki) i oznacza szatę, która okrywa plecy i piersi. Papież Pius X w 1910 r. zezwolił na zastąpienie szkaplerza medalikiem szkaplerznym. Do wielkiej Rodziny Karmelitańskiej chcieli przynależeć wielcy tego świata - królowie, książęta, możnowładcy, ale i zwykli, prości ludzie. Dzięki papieżowi Janowi XXII - temu samemu, który wprowadził święto Trójcy Świętej i wyraził zgodę na koronację Władysława Łokietka - szkaplerz stał się powszechny. Papież miał objawienia. Matka Boża przyrzekła szczególne łaski noszącym pobożnie szkaplerz karmelitański. A Ojciec Święty ogłosił te łaski światu chrześcijańskiemu bullą „Sabbatina” z dnia 3 marca 1322 r. Bulla mówiła o tzw. przywileju sobotnim. Szczególne prawo do pomocy ze strony Maryi w życiu, śmierci i po śmierci mają ci, którzy noszą szkaplerz. Jest to niejako suknia Maryi, czyli znak i nieomylne zapewnienie macierzyńskiej opieki Matki Bożej. Kto nosi szkaplerz karmelitański, ten otrzymuje obietnicę, że dusza jego wkrótce po śmierci będzie wyzwolona z czyśćca. Stanie się to w pierwszą sobotę miesiąca po śmierci. Oczywiście, pod warunkiem, że ta osoba nosiła szkaplerz w należytym duchu i żyła prawdziwie po chrześcijańsku, zachowała czystość według stanu i modliła się modlitwą Kościoła. Jan Paweł II pisał do przełożonych generalnych Zakonu Braci NMP z Góry Karmel i Zakonu Braci Bosych NMP z Góry Karmel, że w znaku szkaplerza zawiera się sugestywna synteza maryjnej duchowości, która ożywia pobożność ludzi wierzących, pobudzając ich wrażliwość na pełną miłości obecność Maryi Panny Matki w ich życiu. „Szkaplerz w istocie jest «habitem» - podkreślał Ojciec Święty. - Ten, kto go przyjmuje, zostaje włączony lub stowarzyszony w mniej lub więcej ścisłym stopniu z zakonem Karmelu, poświęconym służbie Matki Najświętszej dla dobra całego Kościoła. Ten, kto przywdziewa szkaplerz, zostaje wprowadzony do ziemi Karmelu, aby «spożywać jej owoce i jej zasoby» (por. Jr 2, 7) oraz doświadczać słodkiej i macierzyńskiej obecności Maryi w codziennym trudzie, by wewnętrznie się przyoblekać w Jezusa Chrystusa i ukazywać Jego życie w samym sobie dla dobra Kościoła i całej ludzkości” (por. Formuła nałożenia szkaplerza). Papież Polak od wczesnych lat młodości nosił ten znak Maryi. I zawsze zaznaczał, jak ważny w jego życiu był czas, gdy uczęszczał do kościoła na Górce (Karmelitów) w Wadowicach. Szkaplerz przyjęty z rąk o. Sylwestra nosił do końca życia. (Szkaplerz św. Jana Pawła II znajduje się w klasztorze Karmelitów w Wadowicach.) W orędziu z okazji jubileuszu 750-lecia szkaplerza karmelitańskiego pisał, że szkaplerz „staje się znakiem przymierza i wzajemnej komunii między Maryją i wiernymi, a w rezultacie konkretnym sposobem zrozumienia słów Jezusa na krzyżu do Jana, któremu powierzył swą Matkę i naszą duchową Matkę”. Matka Boża, kończąc swe objawienia w Lourdes i w Fatimie, ukazała się w szatach karmelitańskich jako Matka Boża Szkaplerzna. Wszystkie osoby noszące szkaplerz karmelitański mają udział w duchowych dobrach zakonu karmelitańskiego. Ten, kto go przyjmuje, zostaje na mocy jego przyjęcia związany mniej lub bardziej ściśle z zakonem karmelitańskim. Rodzinę Karmelu tworzą następujące kręgi osób: zakonnicy i zakonnice, Karmelitańskie Instytuty Życia Konsekrowanego, Świecki Zakon Karmelitów Bosych (dawniej zwany Trzecim Zakonem), Bractwa Szkaplerzne (erygowane), osoby, które przyjęły szkaplerz i żyją jego duchowością w różnych formach zrzeszania się (wspólnoty lub grupy szkaplerzne) oraz osoby, które przyjęły szkaplerz i żyją jego duchowością, ale bez żadnej formy zrzeszania się. Do obowiązków należących do Bractwa Szkaplerznego należy: przyjąć szkaplerz karmelitański z rąk kapłana; wpisać się do księgi Bractwa Szkaplerznego; w dzień i w nocy nosić na sobie szkaplerz; odmawiać codziennie modlitwę zaznaczoną w dniu przyjęcia do Bractwa; naśladować cnoty Matki Najświętszej i szerzyć Jej cześć. Modlitwa do Matki Bożej Szkaplerznej O najwspanialsza Królowo nieba i ziemi! Orędowniczko Szkaplerza świętego! Matko Boga! Oto ja, Twoje dziecko, wznoszę do Ciebie błagalne ręce i z głębi serca wołam do Ciebie: Królowo Szkaplerza, ratuj mnie, bo w Tobie cała moja nadzieja. Jeśli Ty mnie nie wysłuchasz, do kogóż mam się udać? Wiem, o dobra Matko, że Serce Twoje wzruszy się moim błaganiem i wysłuchasz mnie w moich potrzebach, gdyż Wszechmoc Boża spoczywa w Twoich rękach, a użyć jej możesz według upodobania. Od wieków tak czczona, najszlachetniejsza Pocieszycielko utrapionych, powstań i swą potężną mocą rozprosz cierpienie, ulecz, uspokój mą zbolałą duszę, o Matko pełna litości! Ja wdzięcznym sercem wielbić Cię będę aż do śmierci. Na twoją chwałę w Szkaplerzu świętym żyć i umierać pragnę. Amen.
CZYTAJ DALEJ

Prezydent Trump w orędziu zarzucił Chinom ingerowanie w wybory w 2020 r.

2026-07-17 06:59

[ TEMATY ]

Donald Trump

wybory 2020

Prezydent USA

orędzie Chiny

ingerowanie

PAP

Prezydent USA Donald Trump

Prezydent USA Donald Trump

Prezydent USA Donald Trump w czwartkowym orędziu do narodu zarzucił Chinom, że ingerowały w amerykański proces wyborczy w 2020 r. Podkreślił, że chce, by jesienne wybory uzupełniające do Kongresu były uczciwe i ponownie wezwał do przyjęcia ustawy Save America Act.

Prezydent USA wygłosił orędzie z Białego Domu tuż po godz. 21 (3 nad ranem w Polsce). Wystąpienie trwało ok. 30 minut. Ogłosił w nim odtajnienie „kluczowych materiałów wywiadowczych, które ujawniają szokujące słabości naszej (amerykańskiej) infrastruktury wyborczej”.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję