Trzecia pielgrzymka Jana Pawła II do Ojczyzny połączona była z II Krajowym Kongresem Eucharystycznym. Miały wówczas miejsce dwie beatyfikacje: bł. Karoliny Kózkówny, dziewicy i męczennicy i bł. Michała Kozala, biskupa i męczennika zamordowanego w Dachau.

12 czerwca 1987 r.

Około godz. 21 Jan Paweł II przybywa na Jasną Górę, gdzie u podnóża sanktuarium oczekują na niego setki tysięcy wiernych. Na Szczycie ma miejsce uroczyste powitanie przez ordynariusza diecezji częstochowskiej bp. Stanisława Nowaka. Następnie zebrani śpiewają Apel Jasnogórski, po którym Papież wygłasza przemówienie i przewodniczy modlitwie jednej cząstki Różańca. Na zakończenie spotkania Jan Paweł II poświęca korony dla trzech cudownych wizerunków Matki Bożej: Raciborskiej (w diecezji opolskiej), Ostrożańskiej (w diecezji w Drohiczynie) oraz Łysieckiej (obraz znajduje się obecnie w kościele obrządku ormiańskiego Świętej Trójcy w Gliwicach).

Maryjo, Królowo Polski, bądź nadal natchnieniem tych wszystkich, którzy walczą o trzeźwość swych bliźnich, o trzeźwość siebie samych. O trzeźwość narodu. Jestem szczególnie wdzięczny tym, którzy podejmują inicjatywy w tej dziedzinie - zwłaszcza w miesiącu sierpniu, a także w czasie przygotowania do tej papieskiej pielgrzymki.
Nie wolno tych inicjatyw ośmieszać i pomniejszać! Nie wolno! Zbyt wysoka jest stawka, o którą chodzi. Wiemy to dobrze z historii.
Z przemówienia po Apelu Jasnogórskim - 12 czerwca 1987 r.

Kiedy o 22.30 Jan Paweł II udaje się na spoczynek, z Jasnej Góry wyrusza procesja eucharystyczna do katedry Świętej Rodziny. Uczestniczą w niej dziesiątki tysięcy wiernych z płonącymi świecami w ręku. Procesja kończy się przed katedrą dziękczynieniem za kolejną pielgrzymkę Papieża do ojczyzny i jego nauczanie. O północy we wszystkich częstochowskich kościołach rozpoczynają się „pasterki eucharystyczne” i trwająca do rana adoracja Najświętszego Sakramentu.

Tylko ten, kto jest wolny, może także stać się niewolnikiem. Dar wolności. Trudny dar wolności człowieka, który sprawia, że wciąż bytujemy pomiędzy dobrem a złem. Pomiędzy zbawieniem a odrzuceniem (...). Co krok jesteśmy świadkami, jak wolność staje się zaczynem różnorodnych „niewoli” człowieka, ludzi, społeczeństw. Niewola pychy i niewola chciwości, i niewola zmysłowości, i niewola zazdrości, i niewola lenistwa... i niewola egoizmu, nienawiści... Człowiek nie może być prawdziwie wolny, jak tylko przez miłość.
Z homilii w czasie Mszy św. w kaplicy Cudownego Obrazu - 13 czerwca 1987 r.

13 czerwca 1987 r.

Dzień rozpoczyna o godz. 7 papieska Msza św. w kaplicy Cudownego Obrazu na Jasnej Górze. Uczestniczy w niej wspólnota ojców paulinów, a także przedstawiciele duchowieństwa oraz zgromadzeń zakonnych. Na początku liturgii przemówienie powitalne w imieniu stróżów sanktuarium wygłasza generał zakonu paulinów o. Józef Płatek, dziękując za encyklikę „Redemptoris Mater” i wymienienie w niej jasnogórskiego klasztoru, a także za ogłoszenie, rozpoczętego w przeddzień papieskiej pielgrzymki do Polski, Roku Maryjnego. Po czytaniach z Mszy św. o Matce Bożej Częstochowskiej Jan Paweł II wygłasza homilię. Następnie ojcowie paulini przekazują Papieżowi dary - stułę, mitrę oraz ryngraf z wizerunkiem Matki Bożej Częstochowskiej, a przedstawiciele innych wspólnot zakonnych składają na jego ręce 10 złotych kielichów oraz 10 tysięcy intencji mszalnych dla Kościołów misyjnych.

Sanktuarium jasnogórskie jest jednym z tych miejsc, gdzie to przodowanie Ludowi Bożemu ze strony Matki Chrystusa jest szczególnie wyczuwalne. Proszę więc, ażeby była tą przewodniczką dla was, dla Kościoła częstochowskiego, dla Kościoła w Polsce, dla całego mojego narodu, ale także i dla Kościoła, dla Ludu Bożego w szerokim tego słowa znaczeniu, na wszystkich miejscach ziemi, dla ludzkości całej. To jest to wotum, i to jest zarazem ta moja gorąca prośba, którą wam tutaj pozostawiam wraz z błogosławieństwem dla wszystkich tu obecnych i dla wszystkich, którzy tutaj stale przybywają.
Z przemówienia pożegnalnego na Jasnej Górze - 13 czerwca 1987 r.

Po śniadaniu Ojciec Święty ze Szczytu klasztoru pozdrawia tłumy zgromadzonych u stóp sanktuarium wiernych, którzy już o godz. 6.15 uczestniczyli w Godzinkach o Niepokalanym Poczęciu, a następnie - dzięki głośnikom - we Mszy św. odprawianej przez Papieża w kaplicy Cudownego Obrazu. Jan Paweł II żegnając się z Jasną Górą, wygłasza do zgromadzonych pod Szczytem wiernych nieprzewidziane w programie przemówienie.