Współczesny świat lubi mówić o prawach. Prawa człowieka, prawa zwierząt, prawo do i prawo od - wszelkie odmiany praw krążą natrętnie wokół nas. Bombardowani jesteśmy przeróżnymi prawami, aż zapominamy, jakie jest prawdziwe ich znaczenie. Zwłaszcza zdajemy się nie pamiętać o jednym z nich, które jest podstawą wszystkiego - o prawie do życia. Na szczęście są ludzie i inicjatywy, które nie pozwolą go zagubić. Świadczy o tym organizowany od lat Marsz za Życiem, który w tym roku przypadł 28 grudnia, w święto Świętych Młodzianków.

Pierwsze prawo człowieka

Życie ludzkie wraz z jego początkiem uważa się za wartość podstawową wszystkich praw. Prawo to przysługuje człowiekowi od momentu poczęcia, a nawet wcześniej. Nie tylko poczęty człowiek ma cieszyć się tym prawem, ale ma też prawo do poczęcia się.
Życie zajmuje centralne miejsce w całokształcie dóbr człowieka. Jest ono jego fundamentalną wartością jako osoby, prawem, którego nikt mu nie nadaje, ale które narzuca się z siłą oczywistości aksjologiczno-normatywnej ze względu na osobową wartość. Według Jana Pawła II szczegółowa treść tego prawa nie wyraża się tylko i wyłącznie w stwierdzeniu nietykalności życia ludzkiego, ale jest o wiele bogatsza i głębsza.
Obok bezpośredniej nietykalności życia ludzkiego, prawo to posiada płaszczyzny praw bardziej szczegółowych. Pierwszą jest płaszczyzna integralności cielesnej, która gwarantuje człowiekowi możliwość posiadania wszystkich członków, narządów i organów cielesnych. Druga płaszczyzna to nienaruszalność ciała, która ma chronić przed wszelkim naruszeniem ciała poprzez pobicie, znęcanie się, torturowanie i inne. Kolejna płaszczyzna to prawo do zachowania zdrowia i rozwoju fizycznego, które stanowią konieczne elementy życia i czynniki jego zachowania. Następna mówi o prawie do posiadania środków potrzebnych do zagwarantowania odpowiedniego poziomu życia.
Prawo do życia to prawo do tej wartości, jaką jest życie i zarazem prawo do tego, co bezpośrednio wiąże się z życiem i co je w jakikolwiek sposób warunkuje. U jego podstaw leży uznanie życia za wartość fundamentalną.
- Tylko szacunek dla życia może stanowić fundament i gwarancję najcenniejszych i najpotrzebniejszych dla społeczeństwa wartości, takich jak demokracja i pokój. Nie może bowiem istnieć prawdziwa demokracja, jeżeli nie uznaje się godności każdego człowieka i nie szanuje jego praw. Nie może istnieć prawdziwy pokój, jeśli się nie bierze w obronę i nie popiera życia - pisał Jan Paweł II w encyklice „Evangelium vitae”. W nawoływaniu Kościoła o przestrzeganie prawa do życia mieści się wszystko, co składa się na słowo „życie”. Od prawa do poczęcia poprzez stworzenie człowiekowi takich warunków, aby mógł żyć, zachowując swoją godność po naturalną śmierć. Bez przestrzegania tego prawa nie można mówić o realizacji innych praw, m. in. do wolności sumienia, do wolności słowa, prawa do pracy, do sprawiedliwej zapłaty.

VII Marsz za Życiem

- Życie zaś, zwłaszcza ludzkie, należy wyłącznie do Boga: kto podnosi rękę na życie człowieka, podnosi rękę na samego Boga - podkreślał Jan Paweł II. Cywilizacja śmierci, o której mówił i pisał papież, jest, niestety, dzisiaj niezwykle realna. Dlatego wołanie papieskie: - Walczcie, aby każdemu człowiekowi przyznano prawo do urodzenia się - jest dla nas zadaniem, które musimy „odrabiać” każdego dnia, musimy odpowiadać sobie na pytanie, co robimy, aby nastąpiło poszanowanie przyjmowania życia, zachowania go aż po godną śmierć, jak odnosimy się do rodzin wielodzietnych, które są świadectwem, że dziecko to prawdziwe błogosławieństwo Boga.
- Rodzina wielodzietna jest fundamentem naszego społeczeństwa. Za to ją trzeba cenić i należy wspierać - mówił bp Edward Białogłowski podczas spotkania w Kolbuszowej.
VII Marsz za Życiem rozpoczął się przed pomnikiem Dzieci Nienarodzonych na Starym Cmentarzu przy ul. Targowej w Rzeszowie. Tu modlono się m.in. za dzieci zabite w łonach matek i za cierpiących z powodu odrzucenia życia. Potem z zapalonymi świecami i symbolicznymi różami w dłoniach uczestnicy marszu przeszli ulicami miasta do Sanktuarium Pani Rzeszowa, gdzie uczestniczyli we Mszy św. Tam najpierw młodzież z Górna przedstawiła program wokalno-muzyczny z medytacjami. Eucharystię koncelebrował bp Edward Białogłowski, a homilię wygłosił ks. inf. Wiesław Szurek. Liturgię słowa przygotowały siostry ze Zgromadzenia Służebnic Najświętszego Serca Jezusowego, które od 10 lat w Rzeszowie prowadzą Dom Samotnej Matki. To u nich znajduje się Okno Życia. Ponad 70 dzieci przyszło na świat w prowadzonej przez siostry sercanki placówce, a Okno uratowało życie dwojga dzieci. Ich działalność wpisuje się w pracę stowarzyszeń obrońców życia, którzy organizują marsze za życiem, nieustannie przypominają wartość życia, są rzecznikami szacunku dla życia na każdym jego etapie.