Paul Joseph Jean Poupard urodził się 30 sierpnia 1930 r. w Bouzillé. Przygotowywał się do kapłaństwa w seminariach w Beaupréau i Angers, studiował także na paryskiej Sorbonie (teologia i historia). Przyjął święcenia kapłańskie 18 grudnia 1954 r. W latach 1972-1980 był rektorem Instytutu Katolickiego w Paryżu, a od 1979 do 1980 był także biskupem pomocniczym Paryża. Jan Paweł II sprowadził go do Watykanu w 1980 r., gdzie był przewodniczącym sekretariatu ds. niewierzących a następnie przewodniczącym Papieskiej Rady ds. Kultury (1988–2007). W marcu 2006 r. dodatkowo objął funkcję przewodniczącego Papieskiej Rady ds. Dialogu Międzyreligijnego. 25 maja 1985 r. został wyniesiony do godności kardynalskiej, a w styczniu 1996 r. został podniesiony do rangi kardynała-prezbitera. W 2007 r. przeszedł na emeryturę a w 2010 r. utracił prawo do udziału w konklawe. Dziś, 30 sierpnia, kończy 90 lat.

Grzegorz Gałązka

Poznałem kard. Pouparda na początku lat 80-tych dzięki naszemu wspólnemu znajomemu Alainowi Galichonowi, szefowi francuskiego wydania L’Osservatore Romano. Ale szczególną okazją do zaprzyjaźnienia się z Kardynałem były obchody Roku Maryjnego (1987 – 1988), który został ustanowiony przez Jana Pawła II po opublikowaniu Encykliki „Redemptoris Mater”. Pracowałem wówczas w L’Osservatore Romano i śledząc planowane wydarzenia Roku Maryjnego w Rzymie stwierdziłem, że nie było żadnych polskich akcentów. W tamtym czasie byłem w ciągłym kontakcie z Adamem Bujakiem i od niego dowiedziałem się, że jego żona Ewa maluje obrazy na szkle, głównie polskie Madonny. Pomyślałem, że możnaby je pokazać w Rzymie. Ale sprawa nie była łatwa, gdyż nie miałem środków na wynajęcie specjalnego lokalu czy galerii. Z pomocą przyszedł mi ks. Gino Belleri, dyrektor księgarni Leoniana (Libreria Leoniana), która znajduje się tuż obok Watykanu. Oczywiście było to szczególne miejsce na wystawę, gdyż nie można było zawiesić obrazów na ścianach pokrytych regałami – zawiesiliśmy je nad stołami z książkami. Na otwarcie wystawy zaprosiłem właśnie kard. Pouparda, przewodniczącego Papieskiej Rady ds. Kultury – byłem mile zdziwiony, gdy Kardynał przystał na moją propozycję. Inauguracja wystawy „Madonne Polacche dipinte su verto” Ewy Chmielnickiej-Bujak odbyła się 18 czerwca 1988 r. W swym przemówieniu kardynał, który tyle co wrócił z podróży do Polski, mówił czym dla Polaków jest Matka Boża, podkreślając, że wystawa świadczy o żywotności sztuki religijnej, zwłaszcza ikonografii maryjnej. Cieszyłem się, że wśród gości, którzy przybyli na inaugurację był również ks. prof. Janusz Pasierb, wybitny historyk i znawca sztuki i kultury. Zdjęcia podczas uroczystości robił Grzegorz Gałązka, który zaczynał wówczas w Rzymie swoją karierę fotografa papieskiego.

Grzegorz Gałązka

Od tamtego czasu spotykałem się wielokrotnie z francuskim Purpuratem, już jako współpracownik „Niedzieli” – przeprowadziłem z nim wiele wywiadów, z których te z ostatnich lat są dostępne również w internecie. Oto pięć z nich, które znajdują się na stronie tygodnika „Niedziela” począwszy od wywiadu o pontyfikacie Jana Pawła II z 2002 r. W ten sposób chciałbym uczcić sędziwego Kardynała, jednego z najbliższych współpracowników Jana Pawła II, który obchodzi dziś swe 90. urodziny.