Reklama

Liturgiczny weekend

Dodaj nasz portal do preferowanych źródeł Google
Artykuły z niedziela.pl będą pojawiać się częściej w Twoich wynikach wyszukiwania

Pielgrzymkę rozpoczęły spotkania w grupach, podczas których rozmawiano głównie o powołaniu i sakramencie Eucharystii. Następnie wszyscy zgromadzili się na Mszy św. polowej połączonej z promocją lektorską. W tym roku do grona lektorów przyjęto 106 kandydatów - promocji udzielił im bp Paweł Socha. W swojej homilii bp Socha tłumaczył, jak ważna jest modlitwa Słowem Bożym - otwiera ludzkie serce na Boga. Zachęcał też młodych pielgrzymów do poznawania Pisma Świętego i uczenia się o nim, by móc odkrywać jego wartość.
Ministranci i lektorzy uczestniczyli w Konkursie Wiedzy Liturgicznej (w tym roku pytania dotyczyły Ogólnego Wprowadzenia do Liturgii Godzin) oraz na kilku boiskach równolegle rozegrali finał Piłkarskiej Ligi Ministranckiej. - Gra jest na wysokim poziomie. Chłopaki dają z siebie wszystko, zależy im na wygranej. Do końca czysto nie jest, było kilka fauli - komentował na gorąco Michał Pończak, kleryk I roku.
Większość drużyn do rozgrywek przygotowuje się cały rok, dzięki regularnym treningom. - Mamy dwa treningi w tygodniu, po dwie godzinki. Mamy też swojego trenera, a do rozgrywek ministranckich przygotowuje nas ks. Mariusz Żurawicz - mówi 11-letni Kamil Kowalczyk z parafii pw. Macierzyństwa Najświętszej Maryi Panny w Zbąszynku, który gra w nogę od 5. roku życia.
W tym roku I miejsce w kategorii podstawówek zdobyła drużyna z parafii pw. św. Stanisława Kostki w Ogardach, w kategorii gimnazjum - z parafii pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Wilkanowie, w kategorii szkół ponadgimnazjalnych - z parafii pw. Matki Bożej Częstochowskiej z Przyborowa. Królami strzelców w poszczególnych kategoriach zostali: Dominik Kamola (Ogardy), Michał Kożuchowski (Kłodawa) i Bartosz Marasek (Przyborów).
Podczas pielgrzymki ministrantów posługiwała diecezjalna diakonia liturgiczna, która w tym czasie miała w Paradyżu swoje trzydniowe rekolekcje.
- To jest dla nas też takie zacieśnienie więzi, bo przyjechali tu ludzie z różnych miejscowości: Zielonej Góry, Gorzowa, Glińska, Jordanowa - wymienia Mariusz Kondratowicz. - A spotykamy się przeważnie tylko w ramach Kodalu i poza tym w ciągu roku nie za bardzo mamy ze sobą kontakt.
Weekendowe rekolekcje były okazją do przedyskutowania palących kwestii, np. projektów koszulek diakonii liturgicznej. Rozdawane były też znaczki diakonii, które można przyczepić do ubrania. Rekolekcje poprowadził moderator diecezjalny diakonii liturgicznej ks. Tomasz Sałatka.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2010-12-31 00:00

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Oceń: 0 0 dodaj do źródeł Google

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Nowenna do Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata

[ TEMATY ]

nowenna

Chrystus Król

Adobe Stock

Zapraszamy do wspólnej modlitwy nowenną, która pomoże nam duchowo przygotować się na tę wyjątkową uroczystość Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata. Przez dziewięć kolejnych dni powierzajmy Chrystusowi nasze serca, rodziny, Kościół i Ojczyznę, prosząc, aby Jego Królestwo miłości, pokoju i prawdy umacniało się w naszym życiu.

O Królu pokoju, spraw pokój w sercu moim, wróć ciszę duchowi mojemu, abym mógł na każdym miejscu modlić się, wznosząc czyste ręce (św. Rafał Kalinowski).
CZYTAJ DALEJ

Pan wyrzucony przed drzwi własnego Kościoła nie odchodzi

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Z siedmiu listów Apokalipsy liturgia wybiera dziś dwa ostatnie adresy, Sardes i Laodyceę. Żaden inny fragment Pisma nie mówi ostrzej do wspólnot urządzonych. Sardes ma opinię i ma diagnozę: „masz imię, które mówi, że żyjesz, a jesteś umarły”. Onoma echeis hoti zēs, masz markę żywotności. Renoma przeżyła rzeczywistość. Miasto Sardes dwukrotnie w historii padło przez zaskoczenie, bo załoga ufała niedostępności cytadeli. List gra tą pamięcią: „stań się czujnym i umocnij resztę, która miała umrzeć... jeśli więc czuwać nie będziesz, przyjdę jak złodziej”. Nawet w martwej statystycznie wspólnocie jest „reszta”: „masz w Sardes kilka osób, co swoich szat nie splamiły”. Bóg liczy imiennie tam, gdzie opinia liczy hurtowo. Laodycea, bogate miasto bankowości, tkactwa i medycyny okulistycznej, otrzymuje list bez jednej pochwały: „znam twoje czyny, że ani zimny, ani gorący nie jesteś... a tak, skoro jesteś letni, chcę cię wyrzucić z mych ust”. Chliaros, letni. Sąsiednie Hierapolis miało gorące źródła lecznicze, Kolosy zimną wodę pitną, Laodycea zaś wodę dowożoną, letnią i mdłą. Metafora była dla adresatów geograficznie dotkliwa. Autoportret miasta: „jestem bogaty i wzbogaciłem się, i niczego mi nie potrzeba”, zostaje odwrócony punkt po punkcie: „nie wiesz, że to ty jesteś nieszczęsny i godzien litości, i biedny, i ślepy, i nagi”. Trzy branże Laodycei dostają swoje rachunki. Kup u Mnie złota w ogniu oczyszczonego, białe szaty i balsam do namaszczenia oczu. Potem, w liście najsurowszym, staje zdanie najczulsze całej księgi: „oto stoję u drzwi i kołaczę: jeśli ktoś posłyszy mój głos i drzwi otworzy, wejdę do niego i będę z nim wieczerzał, a on ze Mną”. Pan wyrzucony przed drzwi własnego Kościoła nie odchodzi. Stoi i puka. Klamka jest po stronie letnich. Wieczerza czeka na jeden gest zawiasu. Dzisiejsza patronka, Elżbieta Węgierska, księżna, która po śmierci męża oddała wszystko ubogim i umarła w szpitalu własnej fundacji, mając dwadzieścia cztery lata, jest żywą odpowiedzią na list do Laodycei. To bogata, która kupiła złoto w ogniu oczyszczone. Jej róże z legendy pachną dokładnie tym, czego letnim brakuje, żarem.
CZYTAJ DALEJ

Jan Paweł II o roli Bazyliki św. Piotra. Dziś ważna rocznica

2026-11-18 08:12

[ TEMATY ]

Jan Paweł II

Bazylika św. Piotra

Vatican Media

W tej świątyni nie tylko modlimy się przy grobie św. Piotra, ale także powtarzamy jego wyznanie: Ty jesteś Chrystus, Syn Boga żywego. Tak o znaczeniu Bazyliki Watykańskiej mówił Jan Paweł II 23 lutego 1987 r. z okazji zakończenia renowacji fasady świątyni. W archiwach Watykanu zachowało się nagranie wygłoszonego wówczas przemówienia. Dziś mija 400 lat od poświęcenia nowej Bazyliki św. Piotra.

Jan Paweł II przyznał, że zapał, z jakim Kościół zabrał się do budowy najpierw pierwszej bazyliki, za panowania cesarza Konstantyna, oraz drugiej, począwszy od 1506 r., był nie mniejszy od tego, który towarzyszył budowie pierwszej świątyni jerozolimskiej za czasów króla Dawida. Przyświecało mu zresztą to samo przekonanie: świątynia, którą zamierzam zbudować – mówił starotestamentalny monarcha – musi być wielka, ponieważ nasz Bóg jest większy od wszystkich bogów.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję