Na uroczystą Mszę św., sprawowaną pod przewodnictwem bp. Mieczysława Cisło, przybyło wielu gości oraz parafian. Wśród przyjezdnych wyróżniali się m.in. bp Ryszard Karpiński, ks. inf. Ireneusz Skubiś - redaktor naczelny Tygodnika Katolickiego „Niedziela” oraz ubrani w akademickie togi członkowie Rady Wydziału Prawa, Prawa Kanonicznego i Administracji KUL. Wszyscy zanosili do Boga dziękczynną modlitwę za tych, którzy przyjmując przed 50 laty święcenia kapłańskie „upodobnili się do Chrystusa, aby w Jego imieniu, w duchu służby, głosić słowo Boże i sprawować sakramenty” oraz prosili dla nich o „gorliwość kapłańską, aby dla wszystkich byli wsparciem w poszukiwaniu Boga”.

Życie rzeźbione łaską

„Z różnych zakątków przybyliśmy, aby świętować jubileusz wszystkich kapłanów, a szczególnie ks. prof. H. Misztala - mówił ks. prof. Antoni Dębiński, dziekan Wydziału PPKiA KUL, który przez komitet organizacyjny uroczystości został poproszony o przestawienie sylwetki Jubilata. - Ale jak w kilku słowach przedstawić bogaty życiorys jubilata? Jak w ciągu 5 minut opowiedzieć o jego szlachetnym życiu i dobrych czynach?”. Próbując sprostać zadaniu, ks. Dziekan odwołał się do ostatniej publikacji jubilata - głębokich refleksji zawartych w książce pt. „Promieniowanie kapłaństwa”, oraz do informacji o nim, znalezionych w Internecie. „W największej internetowej encyklopedii przy nazwisku Henryk Misztal, po miejscu urodzenia umieszczona jest informacja, że jest to polski kapłan. I tak w rzeczywistości jest. Nasz jubilat jest przede wszystkim polskim księdzem, a dopiero potem wielkim uczonym, znawcą prawa, wybitnym dydaktykiem, znanym w Lublinie i w Rzymie - podkreślał ks. A. Dębiński. - I choć obdarzony jest wieloma tytułami i zaszczytami, nigdy nie zapomina o swojej ziemi rodzinnej. Z Motycza poszedł w wielki świat, ale do Motycza często i chętnie wraca; o swojej miejscowości zawsze powtarza, że skrawek ziemi rodzinnej jest najpiękniejszy”.
O umiłowaniu przez jubilata ziemi ojczystej mówił także główny celebrans, bp Mieczysław Cisło, przypominając zasługi ks. H. Misztala w odbudowie spalonej w 1994 r. motyckiej świątyni. W odniesieniu do przeżywanej niedzieli Dobrego Pasterza, bp M. Cisło porównał wszystkich jubilatów do dobrych pasterzy, którzy prowadzą powierzone im owce na zielone pastwiska. „Chrystus Pan powołał do swojej owczarni ks. Henryka wraz z jego kolegami, wyświęconymi przed 50 laty. I przez pół wieku prowadzili oni posługę pasterską, dając innym całych siebie - mówił Ksiądz Biskup. - Kiedy miałem okazję poznać ks. Henryka, był on tuż po święceniach kapłańskich. Ja w tym czasie uczyłem się w Tomaszowie Lubelskim i zapamiętałem go, jak z wielkimi planszami, zapełnionymi słowami pieśni religijnych, szedł na katechezę. Później, gdy byłem w seminarium, przychodził do nas z wykładami jako asystent, adiunkt, zdobywając szlify profesorskie. Dziś mogę o tym człowieku powiedzieć, że jeśli by go włożyć w kryształ, to z każdej strony zobaczymy człowieka o twarzy ułożonej przez najszlachetniejsze kamyki, rzeźbione łaską”. Bp Cisło podkreślał, że jubilat w swoim pięknym życiu wykorzystał wszystkie talenty i łaski, jakimi został obdarzony przez Boga. „Swoje kapłaństwo realizuje, nie zamykając się w laboratorium wiedzy, ale stając się dla wielu przewodnikiem wiary. Nawet Jan Paweł II miał na swoim biurku jego książki” - mówił Ksiądz Biskup.

Egzamin zdany celująco

Z racji złotego jubileuszu kapłaństwa, specjalne błogosławieństwo na ręce ks. H. Misztala przesłał Papież Benedykt XVI; telegramy gratulacyjne nadeszły także od kard. Zenona Grocholewskiego, kard. Stanisława Dziwisza, abp. Józefa Michalika i innych.
Wśród wielu serdecznych słów, skierowanych do jubilatów, szczególnie mocno wybrzmiały słowa homilii, wygłoszonej przez ks. prof. Mariana Stasiaka. Kaznodzieja nazwał ks. H. Misztala „darem niebios dla Kościoła Lubelskiego i powszechnego, perłą świata akademickiego, najpiękniejszym kwiatem rodzinnej ziemi, tytułem dumy i chwały umiłowanego Motycza”. Z kolei ks. K. Gajda został nazwany „dobrym pasterzem, w którym owce rozpoznały ewangelicznego Dobrego Pasterza i słuchały go, bo prowadził ich do Chrystusa”.
Życzenia jubilatom składali parafianie: dzieci, młodzież, rada parafialna i Legion Maryi oraz najbliższa rodzina, która w darze złożyła „margaretkę” - obietnicę codziennej modlitwy. Poseł Jan Łopata, przywołując słowa Jana Pawła II, który mówił, że kapłan powinien być blisko ludzkich spraw, w imieniu komitetu odbudowy kościoła w Motyczu wyrażał przekonanie, że „ten egzamin przed Bogiem i ludźmi jubilaci zdali celująco”. J. Łopata przywołał m.in. zaangażowanie ks. H. Misztala w odbudowę kościoła i jego książki o „małej ojczyźnie”. W odniesieniu do ks. K. Gajdy, poseł przypomniał jego zasługi w materialnym rozwoju parafii, a także o wiele większe starania o duchowy rozwój powierzonej mu wspólnoty. Wszystkim jubilatom życzył, by „Bóg pozwoli im przez długie lata dzielić się doświadczeniem głębokiej wiary i cieszyć się radością żniwiarzy, zbierających obfite plony”. Inni mówcy, w tym bp. R. Karpiński, podkreślali wielką odwagę jubilatów, którzy w trudnych latach walki z Kościołem odpowiedzieli „tak” na wezwanie Chrystusa i gorliwie wypełniali swoje posłannictwo.
Jubilaci, głęboko wzruszeni, dziękowali wszystkim za obecność i modlitwę. „50 lat temu Chrystus stanął na drodze mojego życia i obdarzył mnie swoją miłością - mówił ks. H. Misztal. - Miałem w życiu wiele ludzkich przyjaźni i miłości, lecz ta jest najpiękniejsza, największa, najwspanialsza, bo Bóg jest Panem miłości. Wiecie, jak kocham moją ziemię; wiecie, jak kocham moją uczelnię. Do tego miejsca tęsknię, do tego miejsca wracam. Ograniczę się tylko do jednego: kocham was; jest mi dobrze z wami”.