Posługę biskupią rozpoczął Ksiądz Kardynał w 1970 r. Święcenia przyjął z rąk kard. Stefana Wyszyńskiego w katedrze białostockiej. Został mianowany Administratorem Apostolskim w Białymstoku i biskupem tytularnym Acci.
Z początkiem pełnienia posługi biskupiej wiąże się znana anegdota: Kiedy, będący wtedy rektorem seminarium olsztyńskiego, Henryk Gulbinowicz dowiedział się o tym, że ma być biskupem, miał powiedzieć: „Ale ja nie umiem być biskupem”. Na to kard. Wyszyński odpowiedział: „To się ksiądz nauczy”.
Na swoje zawołanie biskupie wybrał słowa: Patientia et caritas, cierpliwość i miłość. Po latach tak tłumaczył wybór zawołania:
- Jest to wynik pewnego doświadczenia życiowego. Pracując z młodzieżą akademicką w Białymstoku, a później będąc rektorem, profesorem, wychowawcą w seminarium w Olsztynie, zauważyłem, że współczesny człowiek potrzebuje zrozumienia, chce by go ktoś wysłuchał. Podobne doświadczenie zdobyłem pełniąc posługę biskupią. Ludzie chcą, aby ich wysłuchać. Bez tego biskupiego zawołania „Patientia et caritas” nie da się tego poprawnie dokonać. Aby odpowiedzieć wymaganiom współczesnego człowieka, trzeba mieć bardzo dużo cierpliwości.
Po pięciu latach pracy na wschodzie kraju Ojciec Święty powierzył mu kierowanie wielką diecezją wrocławską. Tu do 2004 roku przewodził lokalnemu Kościołowi. Przez wiele trudnych lat służył, wskazywał drogę, dawał przykład. W inauguracyjnym kazaniu w katedrze wrocławskiej podkreślał wolę kontynuowania tego, co już zastał. Prosił też Boga, aby te wielkie cyfry nigdy nie przysłoniły mu pojedynczego człowieka.
Po latach widać, że nie tylko nic nie przysłoniło Kardynałowi ludzi; on podbił ich serca.
Dziś nie trzeba nikogo przekonywać o tym, jak wielkie to było pasterzowanie.
W tym roku przypada również 25. rocznica wyniesienia do godności kardynalskiej (25 maja 1985), 60. rocznica święceń kapłańskich (18 czerwca 1950) i 35. rocznica nominacji na Metropolitę Wrocławskiego (15 grudnia 1975). Główne uroczystości tych wszystkich jubileuszy odbędą się 29 maja 2010 r. w katedrze wrocławskiej.
Msza św. z okazji 40. rocznicy święceń biskupich zostanie odprawiona 8 lutego w katedrze wrocławskiej.
Pwt 30 należy do finału mów Mojżesza na stepach Moabu, tuż przed wejściem Izraela do ziemi danej ojcom. Księga ma kształt testamentu i zarazem publicznej umowy ludu z Bogiem, sformułowanej w języku przepisów, błogosławieństw i przekleństw. Powtarza się słowo „dziś” (hajjôm). Ono stawia słuchacza w chwili decyzji, bez odsuwania jej na później. Po ostrych przestrogach o odejściu od Pana pada kolejne zdanie niezwykle mocne. „Kładę dziś przed tobą” dwie drogi. Słownictwo jest parzyste: życie i dobro (hebr. ḥajjîm / ṭôb), śmierć i zło (māwet / rā‘), błogosławieństwo i przekleństwo (bĕrākāh / qĕlālāh). Mojżesz mówi jak świadek w traktacie. Wzywa niebo i ziemię jako świadków. Tak brzmiały formuły dawnych układów, w których kosmos „słyszał” zobowiązania. Wybór życia otrzymuje treść bardzo trzeźwą. Oznacza miłość do Pana rozumianą jako wierność, chodzenie Jego drogami, słuchanie Jego głosu i przylgnięcie do Niego (dābaq). Odwrócenie się rodzi kult obcych bogów i kończy się utratą ziemi oraz rozpadem wspólnoty. Brzmi też zdanie, które streszcza całą duchowość Deuteronomium: „On jest twoim życiem i długim trwaniem”. Wersety łączą moralność z historią rodu. Wierność nie zostaje zamknięta w prywatnym świecie. Ona niesie skutki dla potomstwa i dla przyszłości kraju. Ireneusz z Lyonu, broniąc trwałości Dekalogu, przywołuje te słowa Mojżesza i podkreśla, że przyjście Chrystusa daje „rozszerzenie i wzrost”, bez unieważnienia przykazań (AH IV,16).
Amerykanka, która zmagała się z rzadkim nowotworem, zaprosiła na swój ślub mężczyznę z Polski, dzięki któremu mogła stanąć na ślubnym kobiercu. Karol jest bowiem dawcą szpiku, który uratował jej życie.
Kaedi Cacela z Chicago to młoda kobieta, która usłyszała od lekarzy dramatyczną diagnozę. Jej organizm mierzył się z zespołami mielodysplastycznymi, czyli grupą nowotworów układu krwiotwórczego. Jedyną szansą na pokonanie rzadkiej choroby był przeszczep szpiku.
Żeby dojść do tajemnicy śmierci i zmartwychwstania
2026-02-18 21:34
Biuro Prasowe AK /mfs
Biuro Prasowe AK
– Z życia z Bogiem w ukryciu zrodzi się w Tobie takie życie, które wszyscy będą widzieć; będą patrzeć na ciebie i będą widzieć dziecko Boga – córkę Boga, syna Boga. Bo Bóg tak oddaje – mówił kard. Grzegorz Ryś w Środę Popielcową w katedrze na Wawelu.
Na początku Mszy św. metropolita krakowski przypomniał słowa św. Grzegorza Wielkiego, który mówił, że „post trzeba uświęcać, bo sam z siebie nie jest święty”. – W poście nie chodzi o to, żeby pościć. W poście chodzi o to, żeby dojść do tajemnicy śmierci i zmartwychwstania Pana Jezusa, a to znaczy także do tajemnicy własnego chrztu, tak żebyśmy mogli po upływie postu odnawiać swoje przyrzeczenia chrzcielne. Gdyby nas liturgia Wigilii Paschalnej zaskoczyła, gdybyśmy nie wiedzieli, że padną te pytania, gdybyśmy nie byli gotowi na odpowiedź, to niezależnie od tego, ile sobie odmówimy jedzenia i picia, postu nie było. Ruszamy do tej drogi, do Wigilii Paschalnej, do własnego chrztu – zauważył kard. Grzegorz Ryś.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
