Światowy Dzień Chorego, obchodzony 11 lutego każdego roku, zwraca szczególną uwagę na tych, którzy cierpią dotknięci chorobą. Wówczas Kościół mobilizuje swoich wiernych do większej modlitwy za tych, którzy bardzo potrzebują wsparcia i pomocy tak fizycznej, jak i duchowej. Są jednak miejsca i ludzie, także w naszym najbliższym otoczeniu, dla których każdy dzień jest Dniem Chorego. Pośród wielu takich organizacji, w naszym regionie funkcjonuje i niesie pomoc chorym dzieciom i ich rodzinom Fundacja Podkarpackie Hospicjum dla Dzieci.
Obecnie pod opieką Hospicjum znajduje się 46 chorych dzieci z całego Podkarpacia. Ta liczba ciągle ulega zmianie - dochodzą nowi pacjenci, inni nie potrzebują już pomocy, bo wrócili do zdrowia, jeszcze inni odeszli. Lekarze, pielęgniarki, kapłan i wolontariusze medyczni dojeżdżają do domów, by w tym najlepszym, najbezpieczniejszym otoczeniu nieść pomoc, której rodzice nie są w stanie dziecku zapewnić sami. Są do dyspozycji przez całą dobę.
Bożena Mółka - pielęgniarka PHdD o swojej pracy mówi: „Kiedy jadę z wizytą pielęgniarską do moich podopiecznych, zawsze w drodze zastanawiam się, czy przywitają mnie uśmiechem na twarzy czy przerażeniem w oczach. Choć czasem zmiany opatrunków, płukania cewników centralnych bywają długie i nieprzyjemne, to jednak te aniołki znoszą te czynności wytrwale. Jakie te dzieciaki są dzielne! Bywają chwile pełne lęku, obaw, to jednak każdy z tych dzieciaków stara się cieszyć życiem, żyć jak zdrowe dziecko. Czasem bywają gorsze dni, kiedy na twarzach tych małych skarbów maluje się strach, w błyszczących oczach przerażenie, a na policzkach widać ślady po kryształowych łezkach. Nie wolno zapominać, że dzieciaki też mają prawo do złego samopoczucia, zmęczenia, osłabienia, niezadowolenia. Rodzice muszą być z nimi, obok nich, aby czuły się bezpiecznie”.
Natomiast ks. Czesław Matuła, kapelan dodaje, że najważniejszą sprawą jego posługi jest pomoc małym pacjentom, ich rodzinom, rodzeństwu, krewnym. Podczas wizyt rozmawia z rodzicami. Podejmują trudne tematy związane ze stanem dziecka, mówią o cierpieniu, umieraniu, żałobie, o wieczności i nadziei…
Dr Jolanta Żółta, lekarz, kierownik PHdD stwierdza: „Ciągle jeszcze spotykamy ludzi traktujących Hospicjum jako coś złego, coś wstydliwego. Pomóżcie nam zburzyć ten stereotyp myślenia. Przekonajcie najpierw siebie, a potem innych, że dzieci zawsze chorowały, nadal chorują i w przyszłości chorować będą, a co za tym idzie - ich rodzice będą walczyli z bólem i cierpieniem swoich ukochanych pociech. Od naszej postawy będzie zależeć, czy będą chcieli, czy będą mogli skorzystać z naszej pomocy. (…) Aktorzy lalkarze ofiarowują naszym podopiecznym swoją sztukę, malarze, graficy i rzeźbiarze - swoje prace, sportowcy - gadżety, wolontariusze swój czas, nowożeńcy zabawki i kosmetyki zebrane zamiast kwiatów, motocykliści - fantazję i pasję. A wszyscy oni razem ofiarują chorym dzieciom coś najwspanialszego - swoje serce, zaś rodzicom tych dzieci - poczucie więzi z nimi”.

W materiale wykorzystano treści zawarte w 5. numerze Biuletynu Fundacji PHdD