Pierwszy Zarząd Fundacji „Serce bez granic”, która podejmuje duchową i materialną spuściznę kard. Adama Kozłowieckiego, spotkał się na plebanii w Majdanie Królewskim, gdzie gospodarzem jest ks. prał. Władysław Włodarczyk, 26 marca br. W myśl zamiaru Biskupa Ordynariusza, Fundacja ta ma stanowić Diecezjalne Centrum Misyjne o charakterze formacyjno-edukacyjnym. Podczas spotkania podpisano akt notarialny, powołujący do istnienia nową fundację, która od czasu rejestracji w sądzie zajmie się odbudowaniem pałacu Kozłowieckich, gdzie powstanie centrum Fundacji, izba pamięci Kardynała i Centrum Misyjne.
Od momentu pogrzebu Księdza Kardynała bp Edward Frankowski zasiewał po diecezji myśl, aby wszystko, co związane jest z osobą i działalnością wybitnego „misjonarza i hrabiego”, ocalić od zapomnienia, a jednocześnie stworzyć wokół duchowej spuścizny swoiste centrum promowania miejsc związanych z jego osobą (Huta Komorowska jest miejscem zamieszkania rodziny Kozłowieckich, a Majdan Królewski parafią chrztu i kardynalskich prymicji Księdza Kardynała).
Tę myśl, pobłogosławioną przez Biskupa Ordynariusza, podjęli Bogdan Romaniuk i Dariusz Bździkot - dyrektor szkoły w Komorowie. Fundacja jest swoistą kontynuacją myśli i działań ojca Księdza Kardynała - Adama Kozłowieckiego, który wraz z żoną Marią z Janochów Kozłowiecką utworzyli w Hucie Komorowskiej fundację naukowo-wychowawczą, zatwierdzoną 12 listopada 1931 r. przez wojewodę lwowskiego dr. Różnickiego. Kard. Adam Kozłowiecki za swoją działalność misyjną został odznaczony najwyższymi odznaczeniami brytyjskimi, francuskimi i polskimi, a osoba kard. Adama Kozłowieckiego jest wielką szansą dla województwa podkarpackiego, powiatu kolbuszowskiego oraz Gminy Majdan Królewski, ponieważ swoją działalnością misyjną rozsławił i rozsławia nadal Polskę na polu kontynentalnym, międzynarodowym oraz dodaje blasku i splendoru miejscu swojego urodzenia i zamieszkania.
„Wobec tak wielkich dokonań - jak twierdzą twórcy Fundacji - nie można zakopać tak drogocennej perły, pozostawić działaniu patyny czasu i pozostawić zapomnieniu tak zacną postać przed ówczesnym i przyszłym pokoleniem. Życie i działalność osoby Księdza Kardynała złotymi zgłoskami wpisała się we współczesną historię świata i Polski. Kościół w Polsce i w Zambii, a także cały Kościół powszechny został ubogacony jego niepowtarzalną osobowością, jego misyjnym zapałem, jego pasterską mądrością i roztropnością, jego prostotą i pokorą, jego wrażliwością na potrzeby drugiego człowieka, zwłaszcza najuboższego. Rys uniwersalizmu jest niezwykle widoczny w całej jego postawie. Pokazał konkretnie, że w wielkiej wspólnocie Kościoła nie ma i nie powinno być uprzedzeń motywowanych przez rasę, pochodzenie, narodowość i język”. Pierwsza Rada Fundacji składa się z siedmiu członków i tworzą ją, obecni na środowym spotkaniu: bp Andrzej Dzięga, bp Edward Frankowski, ks. prał. Władysław Włodarczyk, ks. Marek Dzióba, ks. Marek Flis, Bogdan Romaniuk, Dariusz Bździkot.